Кузьма Рыгоравіч Абрамаў () — мардоўскі пісьменнік. Заслужаны пісьменнік Мардовіі (1964). Аўтар рамана-трылогіі «Найман» (1957—64; пра жыццё мардоўскай вёскі 1920—50-х г.), раманаў «Свая ноша не цягне» (1967), «Сцяпан Эрзя» (1977, біяграфічны), «Дзяўчына з вёскі» (1980), зборнікаў апавяданняў. Біяграфія У 1933 годзе паступіў у Мардоўскі педагагічны інстытут, але праз паўтара года кінуў вучобу і некаторы час быў артыстам Мардоўскага тэатра. З 1935 года працаваў настаўнікам эрзянскай мовы ў школе вёскі Касагоры. Прыкладна з гэтага часу пачаў літаратурную працу, да 1939 года апублікаваў адзін верш і адно апавяданне. З восені 1938 года працаваў рэдактарам мардоўскай літаратуры Мардоўскага кніжнага выдавецтва.
Увосень 1939 года быў прызваны ў войска, служыў у горадзе Славута. Там жа паступіў вучыцца ў пяхотнае вучылішча, якое скончыў у Тамбове.
Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. На фронце з ліпеня 1941 года. Цяжка паранены пад Глухавым. Пасля шпіталя на пасадзе камандзіра мінамётнай батарэі ўдзельнічаў у абароне Масквы ў складзе 16 войска, затым у наступе 33 войскі. У пачатку 1942 гады чатыры дывізіі 33 войскі патрапілі ў асяроддзе ў раёне станцыі Зноскі. Пры спробе выхаду з акружэння 17 красавіка 1942 года ў раёне вёскі Слабодка Абрамаў быў кантужаны і патрапіў у палон. Да канца лета 1945 года знаходзіўся ў лагеры ваеннапалонных «Ляндвасер» пад Нюрнбергам, затым разам з іншымі палоннымі савецкімі грамадзянамі быў вернуты ў СССР.
Літаратура