Шчасце — 1) псіхалагічны стан, пры якім чалавек адчувае ўнутраную задаволенасць умовамі свайго быцця, поўніцу і асэнсаванасць жыцця, і ажыццяўленне свайго прызначэння; 2) эйфарычны стан індывіда падчас фрустрацыі.
Аж да гэтага часу феномен шчасця вывучаецца філасофіяй, этыкай і псіхалогіяй. Аднак з прычыны таго, што канкурэнцыя ідэалогій набывае асабліва востры характар, патрабуецца строга навуковы падыход да дадзеных даследаванняў. Гэта нараджае неабходнасць стварэння асаблівай навукі (напр., «феліцыталогіі» або «эўдэмалогіі»).
Гл. таксама Міжнародны індэкс шчасця Ангедонія Апатыя Атараксія Эўдэманізм Эйфарыя Нірвана Катарсіс Поспех Экстаз Радасць
Літаратура Diener E. Subjective well-being // Psychological Bulletin, 1984 Diener E., Seligman M. E. P. Very happy people // Psychological Science, 2000 Diener E., Suh E., Lucas R.E., Smith H. Subjective well-being: Three decades of Progress // Psychological Bulletin, 1999 Galati, D., & Sotgiu, I. Happiness and Positive Emotions. In: A.Delle Fave (ed.) Positive Psychology. Special issue of Ricerche di Psicologia, anno XXVII, N 1, 2004, 41-62.
Катэгорыя:Этыка Катэгорыя:Эмоцыі Катэгорыя:Філасофская тэрміналогія