thumb|Эдуар Манэ. «Снеданне ў майстэрні» (1868) Рэалізм — эстэтычная пазіцыя, паводле якой задача мастацтва складаецца ў як мага больш дакладнай і аб'ектыўнай фіксацыі рэчаіснасці. У сферы мастацкай дзейнасці значэнне рэалізму вельмі складана і супярэчліва. Яго межы зменлівыя і невызначаныя; стылістычна ён шматаблічны і шматварыянтны.
Розныя грані рэалізму ў жывапісе ўяўляюць сабою барочны ілюзіянізм Караваджа, Вермеера і Веласкеса, імпрэсіянізм Манэ і Дэга, нюненские працы Ван Гога, прэцызіянізм Эдварда Хопера.
Кірунак у жывапісе XIX-XX стагоддзяў
Пад рэалізмам у вузкім сэнсе разумеюць пазітывізм як кірунак у выяўленчым мастацтве 2-й паловы XIX стагоддзя. Тэрмін «рэалізм» упершыню выкарыстаў французскі літаратурны крытык Ж. Шанфлёры ў 50-х гг. XIX стагоддзі для абазначэння мастацтва, які супрацьстаіць рамантызму і акадэмізму.
Нараджэнне рэалізму ў жывапісе часцей за ўсё злучаюць з творчасцю французскага мастака Гюстава Курбэ (1819—1877), які адкрыў у 1855 г. у Парыжы сваю персанальную выстаўку «Павільён рэалізму», хоць яшчэ да яго ў рэалістычнай манеры працавалі мастакі барбізонскай школы (Тэадор Русо, Жан-Франсуа Міле, Жуль Брэтон). У 1870-я гг. рэалізм падзяліўся на два асноўных кірунка — натуралізм і імпрэсіянізм.
Рэалістычны жывапіс атрымаў вялікае распаўсюджанне і за межамі Францыі. У розных краінах яна была вядомая пад рознымі назвамі: у Расіі — перадзвіжніцтва у Італіі — верызм мак'яйолі у Аўстраліі — гейдэльбергская школа (Т. Робертс, Ф. Мак-Кабін) у ЗША — школа смеццевага вядра (Э. Хопер)
Гл. таксама
Крытычны рэалізм Сацыялістычны рэалізм Магічны рэалізм
Літаратура
Катэгорыя:Мастакі-рэалісты Катэгорыя:Рэалізм