Шведска-нарвежская вайна — вайна Швецыі супраць Нарвегіі з мэтай прымусіць яе прызнаць шведска-дацкі дагавор ад 14 студзеня 1814 г. (гл. Кільскія мірныя дагаворы 1814). Ваенныя дзеянні пачаліся 28 ліпеня на моры і 30 ліпеня (па іншых даных — 26 ліпеня) на сушы уварваннем ў паўднёва-ўсходнюю Нарвегію шведскіх войскаў (45 тыс. чал.) На чале з Ж. Б. Бернадотам. Нарвежская армія (33 тыс. чал.) з баямі адышла за раку Глома. 14 жніўня было заключана перамір’е і Моская канвенцыя 1814, якое зафіксавала ўмовы прызнання Нарвегіяй уніі са Швецыяй; пацверджанне гэтага нарвежскім стортынгам (20 кастрычніка 1814) юрыдычна азначала заканчэнне вайны.
Літаратура Alin O. Bidrag till Mosskonventionens historia // Historisk Tidskrift. — Stockholm. 1897. Skeje J. Norges forsvars historie. — Oslo, 1953. Wikander J. G. Öfversikt öfver Sveriges krig under 1800-talet. — Stockh., 1916. Weibull J. Carl Johan och Norge 1810—1814. — Lund-Oslo, 1957.
Катэгорыя:Войны Швецыі Катэгорыя:Войны Нарвегіі Катэгорыя:Войны XIX стагоддзя Катэгорыя:Канфлікты 1814 года Катэгорыя:Ліпень 1814 года Катэгорыя:Жнівень 1814 года