Чэмпіянат свету па футболе 2018 — 21-ы чэмпіянат свету па футболе ФІФА, які прайшоў у Расіі з 14 чэрвеня да 15 ліпеня 2018 года. Расія ўпершыню ў сваёй гісторыі стала краінай-гаспадыняй, апроч таго, сусветны чэмпіянат упершыню прыняла Усходняя Еўропа. Чэмпіянат свету 2018 года ў Расіі прайшоў у 11 гарадах на 12 стадыёнах.
Гаспадар турніру 18 сакавіка 2009 года ФІФА заявіла, што на правядзенне чэмпіянатаў 2018/2022 гадоў было прынята 9 заявак, якія падалі: Аўстралія, Англія, Інданезія, Мексіка, Расія, ЗША, Японія, Партугалія і Іспанія (сумесная заяўка), Бельгія і Нідэрланды (сумесная заяўка). Толькі Рэспубліка Карэя і Катар абвясцілі пра ўдзел у выбарах гаспадара чэмпіянату свету 2022 года. Пазней, у адпаведнасці з дзеючым становішчам ФІФА аб ратацыі кантынентаў, з гонкі за турнір 2018 выбылі прадстаўнікі Азіі (у тым ліку Аўстраліі) і Амерыкі.
16 снежня 2009 года стала вядома, што аргкамітэт па падтрымцы вылучэння Расіі ў якасці краіны — прэтэндэнта на права правядзення чэмпіянату свету па футболе 2018/2022 гадоў узначаліў Ігар Шувалаў.
Такім чынам, выканкам ФІФА выбіраў з заявак Расіі, Англіі, а таксама сумесных праектаў Іспаніі — Партугаліі і Бельгіі — Нідэрландаў. міні|справа|Паштовая марка Расіі 2 снежня 2010 года ў Цюрыху было абвешчана імя краіны-гаспадыні чэмпіянату свету: ёю стала Расія. Па выніках галасавання, Расія перамагла ўжо ў другім туры, набраўшы больш за палову галасоў:
Краіна Першы тур Другі тур 9 13/ 7 7/ 4 2 2 -
Абвінавачванні ў несумленных выбарах
Пачынаючы з выбараў краіны-гаспадара ЧС-2018 у 2010, у сусветных СМІ з'явіліся шматлікія крытычныя публікацыі, якія адзначалі крымінальны (галоўным чынам карупцыйны) характар выбару Расіі гаспадыняй ЧС-2018. Гэтыя абвінавачванні засноўваліся не на ўсталяваныя ў судовым парадку факты, а на дадзеныя інсайдэраў з ФІФА, спартыўных аналітыкаў-экспэртаў, журналістаў. Пазней яны атрымалі пацверджанне фактычнымі доказамі з дзяржаўных праваахоўных службаў і разведкі (ФБР, БНД і інш.).
Так, згодна ўсталяваных БНД дадзеных, першаснае рашэнне аб прадастаўленні Расіі права на ЧС-2018 было прынята на апошняй сустрэчы ў Маскве яшчэ ў 2005 годзе. Прэзідэнт ФІФА Ёзэф Блатэр сустрэўся ў студзені 2005 у маскоўскім элітным начным клубе «China Club» з адным з расійскіх крымінальных аўтарытэтаў, «злодзеем у законе»Афіцыйны сайт ФБР: ManhattanU. S. Attorney Charges 34 Members and Associates of Two Russian-American Organized Crime Enterprises with Operating International Sportsbooks. 16.04.2013, «спецыялістам» па карупцыі ў галіне спорту або прылады патрэбных вынікаў спартыўных спаборніцтваў Алімжанам Тахтатунавым (ён жа «Тайванчык», «Узбек», а таксама «Алік»). У свой час Алік Тайванчык быў пастаўлены «глядзець» у Еўропе цяпер нябожчыкам лідарам расійскага крымінальнага свету, таксама «злодзеем у законе» Вячаславам Іваньковым (Япончыкам)Навіны: Парыжскае жыццё Аліка, 2.08.2002. На гэтай сустрэчы ў «China Club» таксама прысутнічаў былы высокапастаўлены чыноўнік, савецка-расійскі футбольны функцыянер і вядомы персанаж расследаванняў многіх карупцыйных схем Вячаслаў Каласкоў.
Тахтатунаў на сустрэчы з Ёзэфам Блатэрам у «China Club» быў афіцыйна ў ролі кіраўніка расійскага «Айчыннага футбольнага фонду», але неафіцыйна ён быў там, каб атрымаць ад кіраўніцтва ФІФА згоду аб прадастаўленні права правядзення чэмпіянату свету па футболе 2018 года Расіі. І станоўчае рашэнне, якое патрабавалася, на гэтай сустрэчы было прынята. Пазней на Кангрэсе ФІФА ў снежні 2010 яно было аформлена афіцыйна. Нямецкім спецслужбам удалося сфатаграфаваць сустрэчу ў «China Club». Калі гэтыя фота паказалі Ёзэфу Блатэру і спыталі — пазнае ён гаспадара (Тахтахунава) побач з ім на фотаздымках, Блатэр адказаў наступным чынам:
Як паведаміў часопіс Украінская праўда, сярод галоўных фігурантаў расследавання швейцарскай пракуратуры і дысцыплінарных органаў ФІФА адносна куплі Расіяй права прымаць ЧС-2018 ёсць і віцэ-прэзідэнт УЕФА Рыгор Суркіс. Ён таксама з'яўляецца фігурантам асобнага расследавання, якое праводзіць Генеральная пракуратура ЗШАУкраінская праўда: Справа Блатэра: аб подкупе Расіяй ЧС-2018 ведаюць Каламойскі і Суркіс . 02.11.2015. Як паведаміў далей часопіс, 24 ліпеня 2015 Суркіс, у кампаніі з кумам Суркіса і Пуціна Віктарам Медведчуком, пабываў у Санкт-Пецярбургу па афіцыйнай падставе — «лёсаванне кваліфікацыйнага раўнда ЧС-2018». Яны мелі размову з Пуціным «на футбольную тэматыку». Медведчук рэкамендаваў Пуціну Суркіса — як чалавека, які мае сур'ёзны аўтарытэт у еўрапейскім футболе і ў даўніх сяброўскіх адносінах з прэзідэнтам ФІФА Блатэрам. Пуціна, у сваю чаргу, цікавілі «усе варыянты», пры якіх у Расіі могуць адабраць права на Чэмпіянат свету па футболе 2018 года. Бакі абмеркавалі патэнцыйную пагрозу ЧС у Расіі ў выпадку прыходу да пасады прэзідэнта ФІФА Мішэля Плаціні. Калі на выбарах прэзідэнта ФІФА у снежні 2015 выйграў Мішэль Плаціні, карупцыйны скандал у ФІФА быў даведзены да свайго лагічнага завяршэння, а гаспадары ЧС-2018 і ЧС-2022 б змяніліся. Часопіс адзначае, што невыпадкова адразу пасля візіту Суркіса да Пуціна, у сусветных СМІ з'явілася кампраметуючае дасье на Плаціні. Сляды гэтага дакумента цалкам магчыма ідуць менавіта з Украіны.Украінская праўда: Таямнічы ваяж Суркіса ў рэзідэнцыю Пуціна . 04.09.2015
Расія ў сваю чаргу не вызнае абвінавачванняў, як і FIFA.
Каманды
Кваліфікацыя Удзел у фінальным турніры бяруць 32 зборныя. Жараб'ёўка адборачнага тура прайшла ў Канстанцінаўскім палацы ў Санкт-Пецярбургу 25 ліпеня 2015 года. Жараб'ёўка фінальнага турніру ў снежні 2017 года адбудзецца ў Дзяржаўным Крамлёўскім палацы ў Маскве.
Выйшлі ў фінальны турнір ЗборнаяКваліфікацыяДата выхадуў фінальны турнірУдзелу фінальныхтурнірах (у дужках — запар)Апошні разЛепшы вынікРэйтынгна момантпачатку турніруГаспадыня2 снежня 2010 4 (2) 2014 4-е месца (1966)Дасягненні паказаныя з улікам дасягненняў зборнай СССР. Без уліку дасягненняў савецкай зборнай: Групавы этап (1994, 2002, 2014)КАНМЕБОЛ, 1-е месца28 сакавіка 2017 21 (21) 2014 Чэмпіён (1958, 1962, 1970, 1994, 2002)АФК, група A, 1-е месца12 чэрвеня 2017 5 (2) 2014 Групавы этап (1978, 1998, 2006, 2014)АФК, група B, 1-е месца31 жніўня 2017 6 (6) 2014 1/8 фінала (2002, 2010)КАНКАКАФ, 1-е месца1 верасня 2017 16 (7) 2014 1/4 фінала (1970, 1986)УЕФА, група H, 1-е месца3 верасня 2017 13 (2) 2014 4-е месца (1986)АФК, група A, 2-е месца5 верасня 2017 10 (9) 2014 4-е месца (2002)АФК, група B, 2-е месца5 верасня 2017 5 (1) 2006 1/8 фінала (1994)УЕФА, група C, 1-е месца5 кастрычніка 2017 19 (17) 2014 Чэмпіён (1954, 1974, 1990, 2014)З 1954 па 1990 год выступала як зборная ФРГУЕФА, група F, 1-е месца5 кастрычніка 2017 15 (6) 2014 Чэмпіён (1966)УЕФА, група G, 1-е месца6 кастрычніка 2017 15 (11) 2014 Чэмпіён (2010)КАФ, група B, 1-е месца7 кастрычніка 2017 6 (3) 2014 1/8 фінала (1994, 1998, 2014)КАНКАКАФ, 2-е месца7 кастрычніка 2017 5 (2) 2014 1/4 фінала (2014)УЕФА, група E, 1-е месца8 кастрычніка 2017 8 (1) 2006 3-е месца (1974, 1982)КАФ, група E, 1-е месца8 кастрычніка 2017 3 (1) 1990 Групавы этап (1934, 1990)УЕФА, група I, 1-е месца9 кастрычніка 2017 1 (1) дэбютУЕФА, група D, 1-е месца9 кастрычніка 2017 2 (1) 2010 4-е месца (1930, 1962)Дасягненні паказаныя з улікам дасягненняў зборнай Югаславіі. Без уліку дасягненняў зборнай Югаславіі: Групавы этап (2010)УЕФА, група B, 1-е месца10 кастрычніка 2017 7 (5) 2014 3-е месца (1966)УЕФА, група A, 1-е месца10 кастрычніка 2017 15 (6) 2014 Чэмпіён (1998)КАНМЕБОЛ, 2-е месца10 кастрычніка 2017 13 (3) 2014 Чэмпіён (1930, 1950)КАНМЕБОЛ, 3-е месца10 кастрычніка 2017 17 (12) 2014 Чэмпіён (1978, 1986)КАНМЕБОЛ, 4-е месца10 кастрычніка 2017 6 (2) 2014 1/4 фінала (2014)КАНКАКАФ, 3-е месца10 кастрычніка 2017 1 (1) дэбютКАФ, група D, 1-е месца10 лістапада 2017 2 (1) 2002 1/4 фінала (2002)КАФ, група C, 1-е месца11 лістапада 2017 5 (1) 1998 1/8 фінала (1986)КАФ, група A, 1-е месца11 лістапада 2017 5 (1) 2006 Групавы этап (1978, 1998, 2002, 2006)УЕФА, пераможца стыкавых матчаў12 лістапада 2017 11 (4) 2014 1/4 фінала (1934, 1938, 1954)УЕФА, пераможца стыкавых матчаў12 лістапада 2017 5 (2) 2014 3-е месца (1998)УЕФА, пераможца стыкавых матчаў13 лістапада 2017 12 (1) 2006 2-е месца (1958)УЕФА, пераможца стыкавых матчаў14 лістапада 2017 5 (1) 2010 1/4 фінала (1998)Пераможца міжкантынентальных стыкавых матчаў15 лістапада 2017 5 (4) 2014 1/8 фінала (2006)Пераможца міжкантынентальных стыкавых матчаў16 лістапада 2017 5 (1) 1982 1/4 фінала (1970, 1978)
Склады
Гарады, якія прымаюць матчы чэмпіянату свету Масква Санкт-Пецярбург Валгаград Казань Ніжні Ноўгарад Самара Саранск Калінінград Растоў-на-Доне Сочы Екацярынбург
Стадыёны Афіцыйныя назвы стадыёнаў да чэмпіянату свету былі афіцыйна зацверджаны ФІФА 10 кастрычніка 2015 годаУтверждены названия стадионов ЧМ-2018.
Фінал чэмпіянату свету прайшоў у ліпені на стадыёне «Лужнікі» ў Маскве.
Масква Санкт-Пецярбург Казань Екацярынбург Стадыён Лужнікі Стадыён Санкт-Пецярбург Казань Арэна Екацярынбург Арэна Умяшчальнасць:81, 000 (рэканструкцыя) Умяшчальнасць:70, 000 (будаўніцтва) Умяшчальнасць:45, 105 (здадзены ў эксплуатацыю) Умяшчальнасць:44, 130 (рэканструкцыя) 205x205pxМаскваСаранск Стадыён Спартак Мардовія Арэна Умяшчальнасць:44, 000 <small> Умяшчальнасць:45, 015 (будаўніцтва) Самара Сочы Самара Арэна Стадыён Фішт Умяшчальнасць:44, 918 (будаўніцтва) Умяшчальнасць:47, 659 <small> Растоў-на-ДонеКалінінградНіжні НоўгарадВалгаград Растоў Арэна Стадыён Калінінград Стадыён Ніжні Ноўгарад Валгаград Арэна Умяшчальнасць:43, 702 (будаўніцтва) Умяшчальнасць:45, 015 (будаўніцтва) Умяшчальнасць:44, 899 (будаўніцтва) Умяшчальнасць:45, 015 (будаўніцтва)
Інфраструктура Аб'ём федэральнай падпраграмы «Будаўніцтва і рэканструкцыя транспартнай інфраструктуры» праграмы падрыхтоўкі да правядзення ЧС-2018 — 352,5 млрд. рублёў, з іх 170,3 млрд павінен быў выдзеліць федэральны бюджэт, 35,1 млрд — рэгіёны і 147,1 млрд. рублёў — інвестары.
Важлівым напрамкам развіцця інфраструктуры ў гарадах, якія прымаюць матчы ЧС-2018, стала будаўніцтва гасцініц. Усе гасцініцы зведзены ў адзіны спіс, апублікаваны на сайце FIFA. У Саранску упершыню ў гісторыі з'явілася гасцініца сусветнага брэнда «Шэратон».Найбольш сур'ёзным артыкулам федэральных выдаткаў стала авіяцыйная інфраструктура (117,8 млрд. рублёў). У аэрапорце «Платаў» Растова-на-Доне былі ўсталяваныя сродкі аўтаматызацыі кіравання паветраным рухам, сучасныя сродкі назірання, навігацыі, сувязі, кіравання і метэаралагічнага забеспячэння. У аэрапорце «Кальцова» (Екацярынбург) устаноўлены сродкі радыётэхнічнага забеспячэння палётаў і ўведзена ў эксплуатацыю другая узлётна-пасадачная паласа, што дазволіла значна павялічыць прапускную здольнасць аэрапорта і пасажырапаток. У Саранску была пабудавана сістэма навігацыі аэрапорта. У аэрапорце «Храброва» (Калінінград) былі выкананы работы па аснашчэнню радыёнавігацыйным і метэаралагічнай абсталяваннем, а таксама працы па пераносе дзеючага абсталявання на новыя месцы ўстаноўкі. Рэканструкцыя і тэхнічнае пераўзбраенне сродкаў РТОП аэрапортаў таксама былі выкананы ў Маскве, Санкт-Пецярбургу, Валгаградзе, Самары, Екацярынбургу, Казані іСочы .
27 сакавіка Мінстрой Расіі паведаміў, што ўсе камунікацыі, за якія адказвала ведамства, уведзены ў эксплуатацыю. Апошнім аб'ектам сталі ачышчальныя збудаванні ў Валгаградзе.
Фінансаванне