Бісус ( — «вісон, найтонкае палатно») — трывалыя бялковыя ніткі, якія вылучаюць некаторыя двухстворкавыя малюскі (Bivalvia). Бялковы сакрэт бісусавай залозай пры выдзяленні мае вадкую форму і застывае, ужо патрапіўшы ў вадуРупперт Э. Э., Фокс Р. С., Барнс Р. Д. Зоология беспозвоночных: функциональные и эволюционные аспекты. Т. 2: Низшие целомические животные. — М.: Издательский центр «Академия», 2008. — 448 .с.
Найбольш звычайна выкарыстанне малюскамі бісусу для прымацавання да цвёрдых паверхняў. Для маладых асобін некаторых відаў апісана пасіўнае плаванне ў тоўшчы вады з дапамогай пучкоў нітак, якія выступаюць у ролі ветразя ()Lane D. J. W., Beaumont A. R., Hunter J. R.(1985). Byssus drifting and the drifting threads of the young post-larval mussel Mytilus edulis. Marine Biology, vol. 84(3), pp. 301—308..
Мяркуюць, што бісус узнік як прыстасаванне для ссядання планктонных лічынак на дно. Гэта збольшага пацвярджаецца тым, што прадстаўнікі толькі нямногіх груп захоўваюць дзейную бісусавую залозу на працягу ўсяго жыцця. Большасць такіх формаў вядзе маларухомы або нерухомы лад жыцця на цвёрдых субстратах: , , , і . Выключэнне з гэтага правіла складаюць , якія актыўна плаваюць.
Вісон
З доўгіх бісусных нітак міжземнаморскіх вырабляюць тонкую залацістую тканіну — вісон, таксама званы «марскім шоўкам». Па сведчанні Герадота ў Старажытным Егіпце вісон выкарыстоўвалі для абгортвання мумій.
Зноскі
Катэгорыя:Анатомія малюскаў Катэгорыя:Двухстворкавыя Катэгорыя:Жывёліны прыродныя валакна