Аўгуст Шмітгубер (, 8 мая 1901, Аўгсбург — , ) — камандзір нямецкіх войскаў, брыгадэфюрар СС і генерал-маёр войскаў СС. У гады Другой сусветнай вайны камандуючы 21-й і 7-й дывізіямі СС.
Біяграфія
Раннія гады Нарадзіўся ў Аўгсбургу, у сям’і чыноўніка. Навучаўся ў ваенным вучылішчы рэйхсвера ў Ульме, пасля заканчэння вучылішча 5 мая 1919 заключыў 12-гадовы кантракт, паводле якога абавязаўся служыць у арміі. Служыў паводле дакументаў у 49-м стралковым палку. З 16 чэрвеня 1919 да пачатку кастрычніка — у 9-й роце свайго палка, затым каля года адслужыў у 4-й роце.
З мая па сярэдзіну чэрвеня ў гэты ж час Шмітгубер праходзіў службу ў фрайкоры пад кіраўніцтвам Франца фон Эпа. Пасля заканчэння службы быў пераведзены ў 19-ы горны полк, 1 кастрычніка 1922 атрымаў званне яфрэйтара. Служыў у рэгулярных нямецкіх часцях да 4 мая 1931, скончыўшы ў іх службу ў рангу обер-фельдфебеля.
Паміж войнамі Пасля адстаўкі працаваў піваварам. Уступіў у Баварскую народную партыю, на выбарах уяўляў акруга Ліндау, але не прайшоў. Неўзабаве ўступіў у НСДАП, 16 ліпеня 1933 уступіў у СА (атрад «Хохланд»). Першапачаткова быў намеснікам дырэктара школ СА ў Баварыі, затым стаў дырэктарам галоўнай школы СА. Паралельна служыў у навучальных атрадах СА.
Служба ў СС 17 мая 1935 Шмітгубер уступіў у СС, атрымаўшы званне оберштурмфюрара і далучыўшыся да «войскаў распараджэння СС» (). Першапачаткова камандаваў 7-м узводам 1-й дывізіі СС, з лютага 1936 камандаваў 1-й ротай палка «Германія» да мая 1936. 13 мая 1936 атрымаў званне гаўптштурмфюрара, да сярэдзіны лістапада 1937 года знаходзіўся ў камандаванні палка «Германія», да канца лютага 1938 года працаваў у камісіі падрыхтоўкі афіцэраў.
30 студзеня 1939 атрымаў званне штурмбанфюрара СС і ўзначаліў 1-ы полк СС «Германія». 21 чэрвеня 1941 атрымаў званне оберштурмбанфюрара СС, яшчэ праз год узначаліў 14-ы добраахвотніцкі горны полк СС «Скандэрбег», які ўваходзіў у склад 7-й добраахвотніцкай горнай дывізіі «Прынц Ойген». 20 красавіка 1943 атрымаў званне штандартэнфюрара і палкоўніка войскаў СС. З 17 красавіка 1944 па 20 студзеня 1945 камандаваў 21-й добраахвотніцкай дывізіяй СС «Скандэрбег», якая стала незалежным ад «Прынца Ойгена» фарміраваннем. 21 чэрвеня 1944 атрымаў званне оберфюрара СС.
Камандаванне дывізіямі СС На пасадзе камандзіра 1-й албанскай дывізіі Шмітгубер уславіўся сваёй жорсткасцю ў дачыненні да сербскіх партызан, асабліва ў Косавt. Як пазней пісаў пра яго Бернд Фішэр:Бернд Фішэр, Албанія ў вайне (1999), c.226-227.:
Шмітгубер, камандуючы дывізіяй СС «Скандэрбег», загадваў спальваць вёскі і знішчаць усё мясцовае насельніцтва. Як прыклад з 19 верасня па 23 кастрычніка 131 мірны жыхар быў расстраляны ці павешаны ў Косаве.
Пасля адступлення нямецкіх войскаў з Албаніі атрымаў званне брыгадэфюрара СС і генерал-маёра войскаў СС. З 20 студзеня 1945 і да канца вайны камандаваў рэшткамі 7-й горнай дывізіі СС.
Пасля вайны Пасля капітуляцыі Германіі быў арыштаваны, а 27 лютага 1947 года ў Бялградзе быў пакараны смерцю за ваенныя злачынствы супраць мірных жыхароў.
Літаратура History of the United Nations War Crimes Commission and the Development of the Laws of War p. 528, United Nations War Crimes Commission, London: HMSO, 1948 Bernd Jürgen Fischer, Albania at War, 1939—1945 (Purdue University Press, West Lafayette 1999), ISBN 1-55753-141-2. Bernhard Kühmel, «Deutschland und Albanien, 1943—1944: Die Auswirkungen der Besetzung und innenpolitsiche Entwicklung des Landes.» PhD. diss., University of Bochum, 1981. Georg H. Stein, The Waffen-SS. Hitler’s Elite Guard at War (Cornell University Press, Ithaca 1966). ISBN 0-8014-9275-0
Катэгорыя:Нацысцкія злачынцы Катэгорыя:Члены Фрайкора Катэгорыя:Удзельнікі Другой сусветнай вайны Катэгорыя:Камандзіры дывізій СС Катэгорыя:Афіцэры СС Катэгорыя:Члены Баварскай народнай партыі