thumb|right|(A) Dijagram autofagija; (B) Elektronska mikrografija autofagnih struktura u masnim tijelima larve voćne mušice; (C) Fluorescentno obilježeni autofagosomi u ćelijama jetre gladnih miševa Autofagija ili autofagocitoza (od grč. auto- = sam + phagein = jesti), je prirodni destruktivni mehanizam koji, u regulisanom procesu, razgrađuje nepotrebne ili disfunkcionalne ćelijske komponente.
Autofagija omogućava urednu degradaciju i recikliranje mobilnih komponenti. Tokom ovog procesa, ciljani citoplazmatski sastojci se izoliraju od ostatka ćelije unutar dvomembranske vezikule, poznate kao autofagosom. Autofagosom se zatim spaja s lizosomom i sadržaj se zatim degradira i reciklira. Tri različite forme autofagije su uobičajeno opisane: makroautofagija, mikroautofagija i šaperonom posredovana autofagija. U kontekstu bolesti, autofagija se vidi kao adaptacijski odgovor na stres, podržavajući opstanak, dok se u drugim slučajevima čini da podržava smrt ćelija i morbiditet. U ekstremnom slučaju gladi, razlaganje ćelijskih komponenti promovira ćelijski opstanak održavanjem razine ćelijske energije. Naziv "autofagija" je uveo belgijski biohemičar Christian de Duve, 1963.
Autofagija je visoko konzerviran katabolički proces u eukariotskim ćelijama, u citoplazmi, uključujući i višak organela ili oštećenih ili nenormalnih. Ovaj proces igra bitnu ulogu u adaptaciji na gladovanje i promjene u okolišnim uvjetima, u ćelijskom remodeliranju tokom razvoja i akumulaciji promjena, u organelama hipergeneriranih reaktivnih vrsta kisika (ROS) i u ćelijama u starenju.
Funkcije Autofagija je povezana sa proliferacijom, diferencijacijom, imunim odgovorom protiv patogena, rakom, apoptozom, a i nedavno je predložena kao sredstvo za čuvanje ćelijske energije, masnih kiselina i aminokiselina, dozvoljavajući njihov opstanak u nepovoljnim uvjetima. Narušeni mehanizmi autofagije izazivaju različite neurodegenerativne bolesti.
Molekulski mehanizmi Geni kvasaca, koji su uključeni u autofagiju nazivaju se Atg (1-16), a većina od njih imaju svoj ortologni gen u ćelijama biljaka, sisara i protista. Autofagosomi u kvascu imaju promjer od 300 do 900 nm, dok u ćelijama sisara i veći (1000-1500 nm). Tokom biogeneze, ove vezikule su regulirane u dva sistema pod nazivom UBL (ubikvitinu slični sistemi). Prvi sistem kombinira Atg5 s Atg12, formirajući kompleks Atg5-Atg12. Drugi konjugira fosfatidiletanolamin Atg8, a ova modifikacija omogućuje pridruživanje citosolnih proteina kao što je Atg8, membranama autofagosoma, dok su degradirani, što je odličan marker Atg8 autofagosoma. Fosfolipidacija Atg8 se redovno prati Western blot metodom na poliakrilamidnom gelu uz dodatak 6M ureje, koja omogućava diferencijaciju citosolnih i membranskih proteina.
Također pogledajte Apoptoza Autoliza Fagocitoza Nekroza
Reference
Vanjski linkovi
Kategorija:Ćelije Kategorija:Citologija Kategorija:Biološki procesi Kategorija:Imunologija Kategorija:Programirana ćelijska smrt Kategorija:Onkologija Kategorija:Ćelijski procesi Kategorija:Ćelijska smrt