Hemokinski (C-C motivni) ligand 7 (CCL7) je mali citokin koji se prethodno zvao monocitno-hemotaksijski protein 3 (MCP3). CCL7 je mali protein koji pripada porodici CC- hemokina i najuže je povezan sa CCL2 (prethodno zvanim MCP1).
Aminokiselinska sekvenca Dužina polipeptidnog lanca je 99 aminokiselina, a molekulska težina 11.200 Da.
Simboli
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin
L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
1020304050 MKASAALLCLLLTAAAFSPQGLAQPVGINTSTTCCYRFINKKIPKQRLES YRRTTSSHCPREAVIFKTKLDKEICADPTQKWVQDFMKHLDKKTQTPKL
Genomika U ljudskom genomU, CCL7 je kodiran genom CCL7, koji je jedan od nekoliko gena hemokina grupiranih u hromosomu 17, sekvenca q11.2-q12. Ova regija sadrži gen za MCP podskupinu CC-hemokina. Gen CCL7 dobio je simbol lokusa SCYA7.
Gen sadrži tri egzona i dva introna. Prvi egzon sadrži 5′-neprevedeno područje (5′-UTR), informacije za signalnu sekvencu (23 aminokiseline) i prve dvije aminokiseline zrelog proteina. Drugi egzon kodira aminokiseline 3–42 zrelih proteina. Treći egzon sastoji se od C-terminalne regije proteina, 3′-UTR, koji sadrži jednu ili više destabilizirajućih sekvenci bogatih AU i signal poliadenilacije.
Molekulska biologija CCL7 je prvo okarakteriziran iz supernatanta osteosarkoma. CCL7 se sastoji od 99 aminokiselina, koje sadrže signalni peptid od 23 aminokiseline. Zreli protein sa oko 76 aminokiselina izlučuje se nakon cijepanja signalnog peptida. Za razliku od većine hemokina, CCL7 postoji u općenitom monomernom obliku, razlikujući se od dimera koji nastaje u visoko koncentriranom rastvoru.
U COS ćelijama, CCL7 može postojati u četiri različita glikotipa s molekulskom težinom 11, 13, 17 i 18 kDa.
CCL7 posreduje u efektima na tipove imunskih ćelija, vezujući se za brojne receptore, uključujući CCR1, CCR2, CCR3, CCR5 i CCR10. Ovi receptori pripadaju G-protein vezanih sedmo-transmembranskih receptora. CCL7 također može komunicirati sa površinskim ćelijskim glikozaminoglikanima (GAGs) prisutnim na površinama svih životinjskih ćelija.
Funkcija CCL7 se eksprimira u mnogim tipovima ćelija, uključujući stromske, keratinocitne, ćelije glatkih mišića disajnih puteva, parenhimske ćelije, fibroblaste i bijele krvne ćelije, a također iu tumorskim ćelijama.
CC7 uglavnom djeluje kao hemoatraktant za nekoliko tipova leukocita, uključujući monocite, eozinofile, bazofile, dendritske ćelije (DC), neutrofile, NK ćelije i aktivirane T-limfocite. Kao hemotaksijski faktor, CCL7 regrutuje leukocite u zaražena tkiva kako bi posredovao u imunskom odgovoru. Nadalje, CCL7 ima utjecaj na dijapedezu i ekstravazaciju leukocita. Pozitivan učinak CCL7 uglavnom se uočava u mobilizaciji monocita iz koštane srži u cirkulaciju krvi i u regrutovanju monocita na mjesta upale. Također je izviješteno da CCL7 može inducirati i migraciju neutrofila na mjesto upale, povećavanjem unutarćelijskog fluksa Ca2+, što je uobičajenije za članove porodice CXC hemokina.
Brzina imunskih odgovora varira ovisno o tipu ćelija. U epitelnim ćelijama, fibroblastima i endotelnim ćelijjama, odgovor je neposredan nakon stimulacije proupalnim citokinima, kao što su IL-1β i TNFα. U T-limfocitima, ekspresija CCL7 se javlja 3-5 dana nakon stimulacije.
Dokazano je da CCL7 stupa u interakciju s MMP2, vezanjem CCR2 receptora.
Klinički značaj CCL7 je multipotentni hemokin, uključen u antibakterijski, antivirusni i antigljivični imunski odgovor. Naprimjer, CCL7-posredovana stimulacija CCR2 hemokinskih receptora na monocitima sudjeluje u uklanjanju infekcija Listeria monocytogenes, regrutovanjem monocita i dendritskih ćelija koje proizvode TNF/iNOS (TipDCs). Uloga CCL7 također je uočena kod miša zaraženog virusom zapadnog Nila. Kod genetički deficitarnih miševa u CCL7-u, povećana je smrtnost, zbog smanjenja monocita i neutrofila. Rano induciranje CCL7 nizvodno od TLR9 signalizacije također promovira razvoj snažne imunosti na kriptokokne infekcije.
Primjećene bolesti povezane sa poremećajem regulacije CCL7. Naprimjer, abnormalno povećanje CCL7 pogoršava mnoge poremećaje, poput HIV-a ili lezijske psorijaze. Nadalje, CCL7 je uključen u razne imunske bolesti, kao što su ulcerozni kolitis, multipla skleroza ili neatopijska i atopijska astma.
Izgleda da ekspresija CCL7 može aktivirati i antitumorski imunski odgovor.
Reference
Dopunska literatura
Vanjski linkovi
Kategorija:Transdukcija signala Kategorija:Citokini Kategorija:Geni na hromosomu 17 Kategorija:Ljudski proteini Kategorija:Proteomika