Dubin–Johnsonov sindrom je rijedak, autosomno recesivni, benigni poremećaj koji uzrokuje izolirano povećanje konjugiranog bilirubina u serumu. Klasično, stanje uzrokuje crnu jetru zbog taloženja pigmenta sličnog melaninu. Ovo stanje povezano je s defektom u sposobnosti hepatocita da luče konjugirani bilirubin u žuč, slično Rotorovom sindromu. Obično je asimptomski, ali se može dijagnosticirati u ranom djetinjstvu, na osnovu laboratorijskih testova. Obično nije potrebno liječenje.
Znakovi i simptomi Oko 80 do 99% ljudi sa Dubin-Johnsonovim sindromom ima žuticu, abnormalnu boju mokraće, abnormalnost bilijarnog trakta i konjugiranu bilirubinemiju. Oko 30 do 79% ljudi s ovim poremećajem ima abnormalnost želučane sluznice. Ostali rijetki simptomi uključuju groznicu i umor.
Patofiziologija Konjugirana hiperbilirubinemija je posljedica defektnog endogenog i egzogenog prijenosa anionskih konjugata iz hepatocita u žuč.Suzanne M Carter, MS Poremećaj izlučivanja bilirubin-glukuronida u žuči nastaje zbog mutacije u kanalikulu proteina višestruke rezistencije na lijekove 2 (MRP2). Tamna pigmentacija jetre nastaje zbog polimeriziranih metabolita epinefrina, a ne bilirubina.
Genetika thumb|right| Dubin–Johnsonov sindrom ima autosomno recesivni obrazac nasljeđivanja. Dubin-Johnsonov sindrom nastaje zbog defekta u genu za kodiranje proteina 2 za rezistentnost na više lijekova (ABCC2), koji se nalazi na hromosomu 10. To je autosomno recesivna bolest i vjerovatno je posljedica mutacije gubitka funkcije, budući da mutacija utječe na citoplazmatski/vezujući domen.
Dijagnoza
Obilježje Dubin–Johnsonovog sindroma je neobičan omjer između nusprodukata biosinteze hema: Nezahvaćene osobe imaju odnos koproporfirina III prema koproporfirinu I oko 3–4:1. Kod pacijenata sa Dubin–Johnsonovim sindromom, ovaj odnos je obrnut, pri čemu je razina koproporfirina I 3–4 puta veća od koproporfirina III. Analiza mokraćnog porfirina pokazuje normalan nivo koproporfirina, ali izomer I čini 80% ukupnog (normalno 25%).
U prva dva dana života, zdrava novorođenčad imaju omjere koproporfirina u urinu slične onima kod kod pacijenata sa Dubin-Johnsonovim sindromom; do 10 dana života, međutim, ovi nivoi se pretvaraju u normalan odnos odraslih.
U post mortem autopsijama, jetra ima tamnoružičasti ili crni izgled, zbog nakupljanja pigmenta.
Obilni kanalikulski višestruko rezistentni protein uzrokuje transfer bilirubina u žučni kanal. Izoforma ovog proteina je lokalizirana na apikalnoj membrani hepatocita, omogućavajući transport glukuronida i glutationa konjugata natrag u krv. Visoki nivoi gama-glutamil transferaze (GGT) pomažu u dijagnosticiranju patologija koje uključuju bilijarnu opstrukciju.
Diferencijacija od Rotorovog sindroma Dubin-Johnsonov sindrom je sličan Rotorovom, ali se može razlikovati po:
Rotorov sindrom Dubin–Johnsonov sindrom Fenotip jetre Normalno histološko stanje i izgled Jetra ima crnu pigmentaciju Vizuelizacija žučne kese Žučna kesa može se vizualizovati oralnim holecistogramom Žučna kesa se ne može vizualizirati Sadržaj ukupnog urinskog koproporfirina Visok sa <70% što je za izomer 1 Normalan sa >80% izomera 1 (normalan urin sadrži više izomera 3 nego izomera 1)
Da se uoči razlika između Dubin–Johnsonovog i Rotorovog sindroma može također uraditi i test aktivnosti MRP2. Za to se koristi klirens bromsulftaleina, koji se naziva test klirensa bromsulftaleina. Pritom 100 jedinica BSP ubrizgava se intravenozno, a zatim se čisti. U slučaju Dubin–Johnsonovog sindroma, klirens bromsulftaleina će biti u roku od 90 minuta, dok je u slučaju Rotor sindroma klirens spor, odnosno za čišćenje potrebno je više od 90 minuta.
Tretman Dubin–Johnsonov sindrom je benigno stanje i nije potrebno liječenje. Međutim, važno ga je prepoznati, kako se ne bi pomiješalo s drugim hepatobilijarnim poremećajima povezanim s konjugiranom hiperbilirubinemijom, koji zahtijevaju liječenje ili imaju drugačiju prognozu.Up-to-date: "Inherited disorders associated with conjugated hyperbilirubinemia"
Prognoza Prognoza je dobra, a liječenje ovog sindroma obično nije potrebno. Većina pacijenata je asimptomska i imaju normalan životni vijek. Neka novorođenčad imaju holestazu. Hormonski kontraceptiv] i trudnoća mogu dovesti do otvorenih žutica i ikterusu (žutilo očiju i kože).
Historija
Dubin–Johnsonov sindrom su prvi put opisali dvojica muškaraca — dr. Frank Johnson, vojni ljekar i istraživač u Upravi veterana i Institutu za patologiju oružanih snaga u Washingtonu, DC, i dr. Isadore Dubin, kanadski patolog koji je tada radio zajedno s njim. Dr. Johnson studirao je medicinu na Howard University College of Medicine i suočio se sa značajnom diskriminacijom u svojoj medicinskoj karijeri, zbog toga što je bio Afroamerikanac, te je čak bio odbijen od aktivne dužnosti tokom Bitke kod Bulgea, uprkos tome što je potporučnik i školovani ljekar.Kennedy, Charles Stuart (1992). Dr. Frank B. Johnson Oral History Interview. Armed Forces Institute of Pathology Oral History Program. Archived by the Internet Archive, retrieved March 24, 2016. Kasnije, tokom stažiranja, morao je da spava u sanatorijumu za tuberkulozu, pošto bolnica nije dozvoljavala afroameričkim ljekarima da žive u istim rezidencijama kao i bijeli ljekari, a bio je onemogućen da radi na nekoliko službi, uključujući opću hirurgiju. Ova iskustva, zajedno sa njegovim inherentnim interesovanjem za hemiju, natjerala su ga da se bavi patologijom, gdje je na kraju upoznao dr. Dubina i opisao ovaj sindrom po prvi put.
Također pogledajte Žutica Gilbertov sindrom Crigler–Najjarov sindrom
Reference
Vanjski linkovi Dubin-Johnson syndrome at ght.nlm.nig.gov Dubin-Johnson syndrome at Medline Plus encyclopedia
Kategorija:Geni na hromosomu 10 Kategorija:Dodatni poremećaji probavnih žlijezda Kategorija:Hepatologija Kategorija:Poremećaji membranskog transportnog proteina Kategorija:Autosomno recesivni poremećaji Kategorija:Poremećaji metabolizma hema Kategorija:Rijetki sindromi