Gen SCNN1G kod kićmenjaka kodira podjedinicu γ epitelnog natrijevog kanala ENaC . ENaC je sastavljen kao heterotrimer od tri homologne podjedinice α, β i γ ili δ, β i γ. Ostale ENAC podjedinice su kodirane pomoću SCNN1A, SCNN1B i SCNN1D.

ENaC se eksprimira u epitelnim ćelijama i razlikuje se od naponski ovisnog natrijwvog kanala koji je uključen u stvaranje akcijskih potencijala u neuronima. Skraćenica za gene koji kodiraju za naponski natrijski kanal počinje sa tri slova: SCN. Za razliku od ovih natrijevih kanala, ENaC je konstitutivno aktivan i ne zavisi od napona. Drugo N u skraćenici (SCNN1) predstavlja da se radi o kanalima koji nisu naponski.

Kod većine kičmenjaka, ioni natrija su glavna determinanta osmolarnosti vanćelijske tečnosti. ENaC omogućava transfer iona natrija, preko epitelne ćelijske membrane u takozvanim "zategnutim epitelima" koji imaju nisku permeabilnost. Protok iona natrija kroz epitel utiče na osmolarnost vanćelijske tečnosti. Dakle, ENaC ima centralnu ulogu u regulaciji homeostaze tjelesnih tekućina i elektrolita i posljedično utiče na krvni pritisak.

Pošto amilorid snažno inhibira ENaC, on se takođe naziva "natrijevim kanalom osetljivim na amilorid".

Aminokiselinska sekvenca Dužina polipeptidnog lanca je 649 aminokiselina, a molekulska masa 74.270 Da.

1020304050 MAPGEKIKAKIKKNLPVTGPQAPTIKELMRWYCLNTNTHGCRRIVVSRGR LRRLLWIGFTLTAVALILWQCALLVFSFYTVSVSIKVHFRKLDFPAVTIC NINPYKYSTVRHLLADLEQETREALKSLYGFPESRKRREAESWNSVSEGK QPRFSHRIPLLIFDQDEKGKARDFFTGRKRKVGGSIIHKASNVMHIESKQ VVGFQLCSNDTSDCATYTFSSGINAIQEWYKLHYMNIMAQVPLEKKINMS YSAEELLVTCFFDGVSCDARNFTLFHHPMHGNCYTFNNRENETILSTSMG GSEYGLQVILYINEEEYNPFLVSSTGAKVIIHRQDEYPFVEDVGTEIETA MVTSIGMHLTESFKLSEPYSQCTEDGSDVPIRNIYNAAYSLQICLHSCFQ TKMVEKCGCAQYSQPLPPAANYCNYQQHPNWMYCYYQLHRAFVQEELGCQ SVCKEACSFKEWTLTTSLAQWPSVVSEKWLLPVLTWDQGRQVNKKLNKTD LAKLLIFYKDLNQRSIMESPANSIEMLLSNFGGQLGLWMSCSVVCVIEII EVFFIDFFSIIARRQWQKAKEWWAWKQAPPCPEAPRSPQGQDNPALDIDD DLPTFNSALHLPPALGTQVPGTPPPKYNTLRLERAFSNQLTDTQMLDEL

Struktura gena

Dok se ljudski gen SCNN1A nalazi u hromosomskoj sekvenci 12p, ljudski geni koji kodiraju SCNN1B i SCNN1G nalaze se u jukstopoziciji u kratkom kraku hromosoma 16 (16p12-p13). Strukture ljudskih i pacovskih SCNN1G gena prvi su objavili Thomas et al. Kasnije studije Saxena et al. prijavile su kompletnu kodirajuću sekvencu ljudskog SCNN1G gena, utvrđujući da ima 13 egzona. Položaji introna su konzervirani u sva tri ljudska ENaC gena, SCNN1A, SCNN1B i SCNN1G. The positions of the introns are also highly conserved across vertebrates See: Ensembl GeneTree.

framed|left|link=http://www.ensembl.org/Homo_sapiens/Gene/Summary?db=core;g=ENSG00000166828;r=16:23182715-23216883;t=ENST00000300061 | Egzon-intron struktura primarnog transkripta ljudskog SCNN1B. Broj svakog egzona je označen iznad njega. Iznad transkripta je prikazan redni broj transkripta. Klikom na sliku će čitatelj biti upućen na listu transkripata u bazi podataka Ensembl.

Struktura proteina Primarne strukture sve četiri ENaC podjedinice pokazuju snažnu sličnost. Dakle, ova četiri proteina predstavljaju porodicu proteina koji imaju zajedničkog pretka. U globalnom poravnanju (što znači poravnanje sekvenci duž cele njihove dužine, a ne samo djelimičnog segmenta), ljudska γ podjedinica dijeli 34% identiteta sa β podjedinicom i 27 i 23% identiteta sa α i δ podjedinicama.

Sve četiri sekvence ENaC podjedinica imaju dva hidrofobna dijela koja formiraju dva transmembranska segmenta zvana TM1 i TM2.

Klinički značaj Od nasljednih poremećaja ovog gene najozbiljniji je Liddleov sindrom. Općenito je uzrokovan mutacijama u PY motivu ili skraćenjem C-terminala, uključujući gubitak PY motiva u β ili γ ENaC podjedinicama. Iako postoji PY motiv također u α podjedinici, do sada Liddleova bolest nije uočena u vezi s mutacijom u α podjedinici. Liddleov sindrom se nasljeđuje kao autosomno dominantna bolest s fenotipom koji uključuje hipertenziju u ranom nastanku, metaboličku alkalozu i niske razine aktivnosti renina u plazmi i mineralokortikoidnog hormona aldosterona. U nedostatku prepoznatljivog PY motiva, ubikvitin-proteinska ligaza Nedd4-2 ne može se vezati za ENaC podjedinicu i stoga ne može vezati ubikvitin na nju. Posljedično, proteoliza ENaC proteasomom je inhibirana i ENaC se akumulira u membrani što dovodi do pojačane aktivnosti ENaC koja uzrokuje hipertenziju.

Interakcije

Pokazalo se da SCNN1G u interakciji sa: NEDD4, STX1A, i Ubikvitinom C

Također pogledajte Natrijski kanal

Reference

Dopunska literatura

Vanjski linkovi

Kategorija:Natrijski kanali Kategorija:Geni na hromosomu 16 Kategorija:Ljudski proteini Kategorija:Proteomika