Masakr u Šahovićima bio je masakr bošnjačkog stanovništva sela Šahovići (današnje Tomaševo u Crnoj Gori) i susjednih sela na području Donjeg Kolašina. Počinila ga je 9. i 10. novembra 1924. grupa od 2.000 pravoslavaca iz Kolašina i Bijelog Polja koja je tražila osvetu za ranije ubistvo Boška Boškovića, guvernera oblasti, a počinili su ga i crnogorski Zeleni. Masakr su potakle glasine koje su ciljale lokalne muslimane, vođu Jusufa Mehonjića kao počinioca. Vremenom se saznalo da su Boškovića ubili pripadnici rivalskog klana Rovčani. Nakon masakra mnogi muslimani su pobjegli iz regije.
Pozadina
Motiv masakra bilo je ubistvo Boška Boškovića, načelnika Kolašinskog sreza. Boškovića su u zasjedi ubili nepoznati napadači 7. novembra 1924, dok je putovao iz Mojkovca u Šahoviće. U tom periodu u većem dijelu Donjeg Kolašina djelovala je grupa antijugoslovenskih pobunjenika. Njihov vođa bio je Jusuf Mehonjić, kačak i član Odbora za narodnu odbranu Kosova iz Šahovića. Lokalne crnogorske vlasti optužile su Jusufa Mehonjića, iako je on u trenutku ubistva bio u Albaniji, i stanovništvo Šahovića da je aktivno učestvovalo u ubistvu Boškovića i istog dana je izdato naređenje da se oduzme svo oružje u posjedu stanovništva Šahovića i Pavinog Polja. Bošković je sahranjen 9. novembra 1924. U govorima na njegovoj sahrani pravoslavno stanovništvo Šahovića optužilo je muslimansko stanovništvo Šahovića za njegovu smrt. Adil Zulfikarpašić ističe da su Šahovići i Pavino Polje razoružani dva dana prije masakra. Lokalne vlasti su 7. novembra 1924. uhapsile 31 muškarca iz Šahovića. Nakon masakra, ispostavilo se da su ubice Boškovića članovi klana iz Rovca, njegovog rivalskog plemena.
Masakr
Zulfikarpašić je zaključio da su masakr počinili naoružani ljudi iz Kolašina i Bijelog Polja koji su koordinirali napad na Šahoviće i Pavino Polje na liniji fronta širine 19 km. Postoje različite procjene broja žrtava. Neki izvori procjenjuju 600, dok neki izvori navode i do 900, a svi ističu da je među žrtvama bilo mnogo žena i djece. Prema zvaničnom izvještaju, masakr su počinili mještani sela Polja u Kolašinu, članovi bratstva ubijenih Boškovića, koji su ubili 120 bošnjaka, a spalili i opljačkali 45 kuća.
Masakr je opisao i Milovan Đilas u knjizi Zemlja bez pravde, na osnovu svjedočenja njegovog oca Nikole, koji je učestvovao u masakru:
Posljedice Bošnjački uglednici i poglavari iz Šahovića koji su preživjeli masakr napisali su memorandum kralju Aleksandru I. U nedostatku odgovarajuće reakcije jugoslavenske vlasti, svi muslimani iz Šahovića su emigrirali iz svog sela, većinom u Bosnu i Hercegovinu. Mnogi muslimani sa područja Bijelog Polja pobjegli su iz regije i emigrirali u Tursku.
Reference
Dodatna literatura
Alamanah, 45–46, ISSN 0354-5342, pages: 299–365, Podgorica, 2009
Kategorija:1924. u Jugoslaviji Kategorija:Historija Kraljevine Jugoslavije Kategorija:Masakri nad Bošnjacima Kategorija:Masakri u Jugoslaviji