Wöhlerova sinteza je konverzija amonij-cijanata u ureu. Ovu hemijsku reakciju je 1828. godine opisao Friedrich Wöhler.Friedrich Wöhler (1828). "Ueber künstliche Bildung des Harnstoffs". Annalen der Physik und Chemie. 88 (2): 253–256 Često se navodi kao početna tačka moderne organske hemije. Iako se Wöhlerova reakcija odnosi na konverziju amonij-cijanata, ova so pojavljuje se samo kao (nestabilni) međuprodukt. Wöhler je demonstrirao reakciju u svojoj originalnoj publikaciji s različitim setovima reaktanata: kombinacijom cijanske kiseline i amonijaka, kombinacijom srebro-cijanata i amonij-hlorida, kombinacijom olovnog cijanata i amonijaka i konačno iz kombinacije živa-cijanata i cijanatnog amonijaka (koji je opet cijanska kiselina s amonijakom).
Modificirane verzije Wöhlerove sinteze Reakcija se može demonstrirati počevši od rastvora kalij-cijanata i amonij-hlorid akoji se miješaju, zagrijavaju i ponovo hlade. Dodatni dokaz hemijske transformacije dobija se dodavanjem rastvora oksalne kiseline koja formira ureu oksalat kao bijeli talog.
Alternativno, reakcija se može provesti s olovnim cijanatom i amonijakom. Stvarna reakcija koja se odvija je reakcija dvostrukog zamjenjivanja pri čemu se formira amonij-cijanat:
Amonijum cijanat razlaže se na amonijak i cijansku kiselinu koji zatim reaguju i proizvode ureu:
Kompleksiranje sa oksalnom kiselinom dovodi ovu hemijsku ravnotežu do kraja.
Debata
Osporava se da je Wöhlerova sinteza izazvala pad teorije vitalizma, koja tvrdi da organska materija posjeduje određenu "vitalnu silu", zajedničku svim živim bićima. Prije Wöhlerove sinteze, rad Johna Daltona i Jöns Jacoba Berzeliusa je već uvjerio hemičare da organska i neorganska materija poštuju iste hemijske zakone. Trebalo je sve do 1845. godine kada je Kolbe prijavio još jednu neorgansko-organsku konverziju (ugljik-disulfida u sirćetnu kiselinu) prije nego što je vitalizam počeo gubiti podršku. Wöhler također nije, kako neki udžbenici tvrde, djelovao kao "križar" protiv vitalizma. Istraživanje historičara Petera Ramberga iz 2000. godine pokazalo je da 90% udžbenika hemije ponavlja neku verziju Wöhlerovog mita.
Reference
Vanjski linkovi
Kategorija:Organske reakcije Kategorija:Neorganske reakcije Kategorija:Naziv reakcija