Tunica intima (neolat. "unutrašnji omotač"), ili skraćeno intima, je najdublji tunika (sloj) arterija ili vena. Sastoji se od jednog sloja endotelnih ćelija (i makrofaga u područjima poremećenog protoka krvi)), i podržana je unutrašnjom elastičnom laminom. Endotelne ćelije su u direktnom kontaktu sa krvotokom.
Tri sloja krvnog suda su unutrašnji sloj (tunica intima), srednji sloj (tunica media) i vanjski sloj (tunica externa).
Prilikom disekcije, unutrašnji omotač (tunica intima) može se odvojiti od srednjeg (tunica media) malom maceracijom ili se može skinuti u malim komadićima; ali, zbog svoje krhkosti, ne može se odvojiti kao kompletna membrana. To je fina, prozirna, bezbojna struktura koja je vrlo elastična i, nakon smrti, obično se smežura u uzdužne bore.
Struktura Struktura tunike intime zavisi od tipa krvnog suda. Elastične arterije – Jedan sloj endotela i potporni sloj kolagena bogatog elastinom. Sloj također sadrži fibroblaste,imunske ćelije i ćelije glatkih mišića.
Mišićne arterije – Endotelne ćelije Arteriole – Jedan sloj endotelnih ćelija Vene – Endotelne ćelije Unutrašnji omotač se sastoji od: Sloja pločastog endotela, čije su ćelije poligonoidne, ovalne ili vretenaste, i imaju vrlo različita okrugla ili ovalna jedra. Ovaj endotel se najizrazitije vidi bojenjem srebro-nitratom. Subendotelni sloj, koji se sastoji od nježnog vezivnog tkiva s razgranatim ćelijama koje leže u međuprostorima tkiva; u arterijama promjera manjeg od dva mm, subendotelni sloj se sastoji od jednog sloja zvjezdastih ćelija, a vezivno tkivo je uglavnom razvijeno samo u krvnim sudovima znatne veličine. Elastični ili fenestrirani sloj, koji se sastoji od membrane koja sadrži mrežu elastičnih vlakana, uglavnom uzdužnog smjera, i u kojoj se pod mikroskopom mogu vidjeti mali izduženi otvori ili perforacije, što joj daje fenestrirani izgled. Stoga ju je Henle nazvao „fenestrirana membrana“. Ova membrana čini glavnu debljinu unutrašnjeg omotača i može se podijeliti u nekoliko slojeva, od kojih neki imaju izgled mreže uzdužnih elastičnih vlakana, a drugi membranozniji karakter, označen blijedim linijama uzdužnog smjera. U sitnim arterijama, fenestrirana membrana je vrlo tanak sloj; ali u većim arterijama, a posebno u aorti, ima znatnu debljinu.
Funkcija Endotel se smatrao jednostavno granicom između krvi u lumenu i zidova krvnih sudova. Međutim, pokazalo se da endotel oslobađa lokalne hemikalije zvane endotelini, koje su snažni vazokonstriktori. Endotelini pomažu u regulaciji kapilarne razmjene i mijenjaju protok krvi sužavanjem glatkih mišića u zidovima. Vazokonstrikcija povećava krvni pritisak, a njena prekomjerna ekspresija može doprinijeti hipertenziji i kardiovaskularnim bolestima.
Dodatne slike
Reference
Vanjski linkovi – "Aorta" — "Bird, vessels (LM, High)"
Kategorija:Arterije Kategorija:Anatomija kardiovaskularnog sistema Kategorija:Anatomija čovjeka