Viktor Emanuel II (punim imenom Vittorio Emanuele Maria Alberto Eugenio Ferdinando Tommaso; 14. mart 1820 – 9. januar 1878) bio je sardinski kralj od 1849. do 1861. godine i prvi kralj ujedinjene Italije od 1861. do svoje smrti. Bio je prvi vladar nakon 6. vijeka koji je vladao čitavom Italijom, zbog čega je proglašen „Ocem domovine" (italijanski: Padre della Patria).
Biografija
Sardinski kralj Rođen je u Torinu kao sin Karla Alberta iz dinastije Savoja i Marije Terezije od Austrije. Nakon očeve abdikacije 1849. godine, uslijed poraza u bici kod Novare, Viktor Emanuel II je preuzeo prijestolje. Prihvatio je liberalni ustav (Statuto Albertino) iz 1848. godine i usmjerio svoje djelovanje na ujedinjenje Italije, u čemu mu je ključnu podršku pružio premijer grof Camillo Cavour.
Na vanjskopolitičkom planu, učestvovao je u Krimskom ratu (1854–1856) na strani saveza Velike Britanije i Francuske protiv Rusije. Godine 1859. pobijedio je Austriju u bitkama kod Magente i Solferina, čime je dobio Lombardiju. U zamjenu za Nicu i porodičnu djedovinu Savoju, od Francuza je dobio podršku za pripajanje srednjoitalijanskih država (Toskana, Parma, Modena). Uz pomoć revolucionara Giuseppea Garibaldija, tokom 1860. i 1861. godine, srušio je vlast u Kraljevini Dviju Sicilija i pripojio veći dio Papinske države.
Italijanski kralj Dana 17. marta 1861. godine proglašen je prvim kraljem Italije. Nakon pobjede u ratu protiv Austrije 1866. godine, proširio je teritoriju na Veneciju. Konačno, 1870. godine italijanske trupe su ušle u Rim, čime je Papinska država prestala postojati, a Rim proglašen prijestolnicom ujedinjene kraljevine. Iste godine, njegov mlađi sin Amadeo I izabran je za kralja Španije.
Viktor Emanuel II je umro 1878. godine, a naslijedio ga je stariji sin, kralj Umberto I.
Reference
Vanjski linkovi
Viktor Emanuel II na enciklopediji Britannica (na engleskom)
Kategorija:Biografije Kategorija:Italijanski kraljevi Kategorija:Dinastija Savoja Kategorija:Kraljevi Sardinije Kategorija:Historija Italije