Avdo Sućeska (Jasenica kod Rogatice, 5. maj 1927. – Sarajevo, 21. decembar 2001.) bio je jugoslavenski i bosanskohercegovački historičar, pravnik i osmanista, redovni profesor Pravnog fakulteta u Sarajevu, direktor Orijentalnog instituta u Sarajevu i redovni član Akademije nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine (ANUBiH). Smatra se jednim od istaknutih bosanskohercegovačkih osmanista 20. stoljeća.
Biografija Nakon osnovnog obrazovanja i sedam razreda Gazi Husrev-begove medrese u Sarajevu završio je gimnaziju, a potom studij prava na Pravnom fakultetu u Sarajevu, gdje je diplomirao 1950. Na istom fakultetu ubrzo je izabran za asistenta, a zatim i za docenta na Katedri istorije države i prava naroda Jugoslavije. Doktorirao je 1959. na Pravnom fakultetu u Beogradu temom o ajanima i njihovoj ulozi na južnoslavenskim prostorima. Školske 1962/63. bio je na specijalizaciji u Münchenu, u Institutu za historiju i kulturu Bliskog istoka i turkologiju.
Za vanrednog profesora izabran je 1964, a za redovnog 1969, na predmetu historije države i prava naroda Jugoslavije. Na Pravnom fakultetu u Sarajevu radio je do penzionisanja 1990, a u posljednje dvije godine prije penzije obavljao je dužnost dekana. Bio je direktor Orijentalnog instituta u Sarajevu od 1969. do 1974. Za dopisnog člana ANUBiH izabran je 1987, a za redovnog 1995.
Dobitnik je Šestoaprilske nagrade Grada Sarajeva i Dvadesetsedmojulske nagrade Bosne i Hercegovine. Umro je u Sarajevu 21. decembra 2001, a ukopan je na gradskom groblju Bare.
Naučni rad Sućeskin naučni rad bio je usmjeren na društvenu, pravnu i političku historiju jugoistočne Evrope pod osmanskom vlašću, s posebnim težištem na Bosanski ejalet u 18. i prvoj polovini 19. stoljeća. U svojim istraživanjima bavio se organizacijom osmanske vlasti, lokalnom upravom, poreznim sistemom, agrarnim odnosima i položajem stanovništva u Bosni i Hercegovini tokom osmanskog perioda.
Njegova studija Ajani - prilog izučavanju lokalne vlasti u našim zemljama za vrijeme Turaka smatra se jednim od važnijih radova za proučavanje nastanka i razvoja ajanske funkcije u Bosni i Hercegovini i šireg osmanskog upravnog sistema. U literaturi se ističe i njegov doprinos proučavanju položaja bosanskih muslimana u Osmanskoj državi, kao i njegov rad na preciznijem uvođenju izvornih osmanskih termina u historiografsku upotrebu.
Objavio je veći broj radova na bosanskom i drugim jezicima, a njegov univerzitetski udžbenik Istorija države i prava naroda SFRJ doživio je više dopunjenih izdanja i korišten je i na drugim pravnim fakultetima tadašnje SFRJ.
Odabrana djela Među njegovim poznatijim djelima ubrajaju se: Istorija države i prava naroda SFRJ (1964) Ajani - prilog izučavanju lokalne vlasti u našim zemljama za vrijeme Turaka (1965) Seljačke bune u Bosni u XVII i XVIII stoljeću (1969) Položaj bosanskih muslimana u Osmanskoj državi i njihov stav prema toj državi (1974)
Reference
Kategorija:Rođeni 1927. Kategorija:Umrli 2001. Kategorija:Biografije, Rogatica Kategorija:Bosanskohercegovački historičari Kategorija:Članovi ANUBiH