Dragoljub Mićunović (14. juli 1930 – 26. maj 2026) bio je srpski političar i filozof. Kao jedan od osnivača Demokratske stranke, bio je njen predsjednik od 1990. do 1994, a kasnije predsjednik Skupštine Srbije i Crne Gore od 2000. do 2004. Tokom 1960-ih i 1970-ih bio je vezan za Praksis školu i predavao je na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beogradu. Godine 1990. je koosnovao Demokratsku stranku i izabran je za narodnog poslanika u Narodnoj skupštini Srbije. Ostao je poslanik sve do 2020, kada je Demokratska stranka bojkotovala izbore. Bio je i kandidat na predsjedničkim izborima u Srbiji 2003.
Mladost Dragoljub Mićunović je rođen 14. jula 1930. u Merdarama, u Kraljevini Jugoslaviji. Djetinjstvo je proveo u Skopju, gdje je njegov otac Mile radio kao državni službenik. Nakon aneksije dijelova Jugoslavije od strane italijanske marionetske Albanske Kraljevine i Bugarske, potražio je utočište na teritoriji pod upravom vojnog komandanta u Srbiji. Nakon Drugog svjetskog rata nastavio je srednju školu u Kuršumliji i Prokuplju. Jugoslavenske vlasti su ga zbog ideološke bliskosti sa Sovjetskim Savezom osudile na 20 mjeseci prinudnog rada na Golom otoku.
Nakon puštanja, postao je asistent na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beogradu. Diplomirao je 1954. Od 1964. bio je dio marksističko-humanističke Praksis škole, a 1975. je, zajedno sa sedam drugih kolega, izbačen s fakulteta zbog učešća u studentskim demonstracijama 1968. u Jugoslaviji. Kasnije je predavao u Sjedinjenim Državama i Njemačkoj.
Politička karijera Mićunović je bio jedan od članova Osnivačkog odbora Demokratske stranke u decembru 1989, koji je pokrenuo proces obnove Demokratske stranke (DS). Na osnivačkoj konferenciji 3. februara 1990. izabran je za prvog predsjednika obnovljene stranke.
Na prvim višepartijskim izborima u Srbiji 1990. izabran je za narodnog poslanika u ime Demokratske stranke. Kao poslanik na državnom nivou, u periodu 1991–1992. izabran je za delegata u Vijeću republika i pokrajina (gornji dom) Skupštine Jugoslavije. Na saveznim izborima 1992. Mićunović je izabran za poslanika Savezne skupštine kao predstavnik Demokratske stranke. Kao član opozicione koalicije "Zajedno", ponovo je izabran za poslanika Savezne skupštine u Vijeću građana (donji dom) 1996.
Ostao je predsjednik stranke do 1994, kada ga je s vrha istisnuo Zoran Đinđić. Mićunović je podnio ostavku i, zajedno s grupom istaknutih intelektualaca, osnovao Fond Centar za demokratiju, nevladinu organizaciju za razvoj civilnog društva i nevladinog sektora, građansko obrazovanje i pripremu političkih i društvenih reformi.
Godine 1996. Mićunović je osnovao novu političku stranku, Demokratski centar, čiji je izabran za predsjednika.
Na saveznim izborima 2000, kao jedan od lidera koalicije Demokratska opozicija Srbije (DOS), Mićunović je ponovo izabran za poslanika u Vijeću građana Savezne skupštine. Nakon pobjede DOS-a u oktobru 2000, izabran je za predsjednika Vijeća građana Savezne skupštine 3. novembra 2000. Kada je u martu 2003. uspostavljena državna zajednica Srbija i Crna Gora, Mićunović je 3. marta te godine izabran za predsjednika Skupštine Srbije i Crne Gore. Tu funkciju je obavljao do 3. marta 2004.
Mićunović je bio kandidat na predsjedničkim izborima u Srbiji 2003, osvojivši 35,42% glasova, ali su izbori poništeni zbog niske izlaznosti (izlaznost je iznosila 38,8%, znatno manje od zakonom propisanog praga od 50% birača).
Demokratski centar se 2004. spojio s Demokratskom strankom, a Mićunović je bio jedan od nosilaca liste Demokratske stranke na parlamentarnim izborima u Srbiji održanim 21. januara 2007. Mićunović je ostao poslanik do 2020, posljednji put je izabran na parlamentarnim izborima 2016. U tom periodu je bio i šef poslaničkog kluba Demokratske stranke.
Godine 2017. Mićunović je potpisao Deklaraciju o zajedničkom jeziku Hrvata, Srba, Bošnjaka i Crnogoraca.Potpisnici Deklaracije o zajedničkom jeziku, zvanična stranica, pristupljeno 16. augusta 2018. U januaru 2020. izjasnio se protiv bojkota Demokratske stranke na parlamentarnim izborima 2020.
Privatni život i smrt Mićunović je autor pet knjiga i preko 100 naučnih radova. Dobio je nekoliko nagrada, uključujući Orden Legije časti. Bio je i prvi dobitnik nagrade za tolerantnost koju dodjeljuju Ministarstvo za ljudska prava, OSCE i televizijsko-radijska kuća B92.
Mićunović je umro u Beogradu 26. maja 2026. u 95. godini.
Reference
Vanjski linkovi
Memoari Mićunovića: 1. dio 2. dio 3. dio
Kategorija:Rođeni 1930. Kategorija:Umrli 2026. Kategorija:Srbijanski političari Kategorija:Srbijanski filozofi