Saobraćajna psihologija je disciplina psihologije koja proučava odnos između psiholoških procesa i ponašanja učesnika u saobraćaju. Njen osnovni cilj je primjena psiholoških saznanja radi unapređenja sigurnosti i efikasnosti saobraćaja, kroz razvoj mjera za sprječavanje saobraćajnih nesreća, unapređenje obrazovanja učesnika u saobraćaju kao i poticanje sigurnijeg i odgovornijeg ponašanja.
Ponašanje učesnika u saobraćaju često se proučava zajedno s istraživanjima saobraćajnih nesreća kako bi se utvrdili faktori rizika i uzroci njihovog nastanka. U saobraćajnoj psihologiji razlikuju se tri osnovna oblika ponašanja vozača: plansko ili racionalno ponašanje, impulsivno ili emocionalno ponašanje i automatsko ponašanje. Osim toga, disciplina koristi spoznaje socijalne i kognitivne psihologije pri razvoju preventivnih mjera, provođenju kampanja za unapređenje sigurnosti saobraćaja, edukaciji učesnika u saobraćaju i programima rehabilitacije i ponovnog osposobljavanja vozača.
Saobraćajna psihologija također se oslanja na spoznaje kognitivne psihologije, psihologije percepcije, neuropsihologije i psihologije senzomotoričkih procesa kako bi objasnila način na koji ljudi opažaju saobraćajno okruženje, donose odluke i upravljaju vozilom. Posebna pažnja posvećuje se utjecaju pažnje, pamćenja, prostorne kognicije, vozačkog iskustva, stresa, umora, alkoholiziranosti i drugih oblika psihoaktivne omamljenosti, ometanja pažnje (npr. korištenjem mobilnog telefona tokom vožnje) kao i drugih istovremenih zadataka koji mogu narušiti sposobnost sigurnog upravljanja vozilom.
Reference
Kategorija:Saobraćajna sigurnost Kategorija:Upravljanje cestovnim saobraćajem Kategorija:Primijenjena psihologija Kategorija:Saobraćajni psiholozi