O Gran Premio de Italia de 1976 foi unha carreira de Fórmula 1 celebrada no Autodromo Nazionale Monza o 12 de setembro de 1976. Foi a décimo terceira proba da tempada de , o 45º Gran Premio de Italia e o 42º que se celebrou en Monza. A carreira celebrouse sobre 52 voltas ao circuíto de cinco quilómetros para unha distancia total de carreira de 301 quilómetros.
Ronnie Peterson gañou cun March. Foi a última vitoria do equipo na Fórmula Un, e a súa única vitoria co equipo. O piloto de Ferrari Clay Regazzoni terminou a carreira en segunda posición e o gañador da pole Jacques Laffite completou o podio para Ligier.
A carreira viu o regreso do líder do Campionato do Mundo Niki Lauda á competición logo do seu grave accidente no Gran Premio de Alemaña de 1976, terminou esta carreira en cuarta posición.
Informe da carreira Antecedentes Monza modificárase desde o ano anterior, e o circuíto presentaba 2 chicanes consecutivas de esquerda a dereita, creando a Variante Retefilo engadida antes da Curva Grande, e unha chicane de esquerda-dereita engadida antes da primeira curva Lesmo.
Eliminatorias A sesión de clasificación do venres foi en mollado, así que a sesión en seco do sábado proporcionou unha pista cos seus mellores momentos. Logo desta sesión, Brett Lunger, Arturo Merzario e o moi lento Otto Stuppacher lograron clasificarse. John Watson clasificouse en oitava posición, con James Hunt décimo noveno e Jochen Mass, pero os seus tempos foron anulados máis tarde debido ás irregularidades dos combustibles. Isto significou que os seus tempos do venres foron os válidos para as súas posicións na grella. Como resultado, estes tres pilotos foron os tres máis lentos e considerarase que non se clasificaron, o que permitiu a Lunger, Merzario e Stuppacher estar na grella.
Stuppacher xa abandonara o circuíto e voado de volta a súa casa en Austria, polo que non podía ocupar o seu lugar na grella. Polo que Hunt entrou de novo nos 26 cualificados. Merzario retirouse e entrou Mass, e máis tarde Guy Edwards tamén decidiu retirarse co fin de permitir correr a Watson.
Clasificación Cualificación Pos Nº Piloto Construtor Volta diferenza 1 26 Jacques Laffite Ligier-Matra 1:41.35 2 3 Jody Scheckter Tyrrell-Ford 1:41.38 + 0.03 3 8 Carlos Pace Brabham-Alfa Romeo 1:41.53 + 0.18 4 4 Patrick Depailler Tyrrell-Ford 1:42.06 + 0.71 5 1 Niki Lauda Ferrari 1.42.09 + 0.74 6 34 Hans Joachim Stuck March-Ford 1:42.18 + 0.83 7 35 Carlos Reutemann Ferrari 1:42.38 + 1.03 8 10 Ronnie Peterson March-Ford 1:42.64 + 1.29 9 2 Clay Regazzoni Ferrari 1:42.96 + 1.61 10 22 Jacky Ickx Ensign-Ford 1:43.29 + 1.94 11 7 Rolf Stommelen Brabham-Alfa Romeo 1:43.29 + 1.94 12 6 Gunnar Nilsson Lotus-Ford 1:43.30 + 1.95 13 40 Larry Perkins Boro-Ford 1:43.32 + 1.97 14 5 Mario Andretti Lotus-Ford 1:43.34 + 1.99 15 16 Tom Pryce Shadow-Ford 1:43.63 + 2.28 16 9 Vittorio Brambilla March-Ford 1:43.94 + 2.59 17 17 Jean-Pierre Jarier Shadow-Ford 1:44.05 + 2.70 18 19 Alan Jones Surtees-Ford 1:44.41 + 3.06 19 24 Harald Ertl Hesketh-Ford 1:44.56 + 3.21 20 30 Emerson Fittipaldi Fittipaldi-Ford 1:44.57 + 3.22 21 37 Alessandro Pesenti-Rossi Tyrrell-Ford 1:44.62 + 3.27 22 38 Henri Pescarolo Surtees-Ford 1:45.12 + 3.77 23 25 Guy Edwards Hesketh-Ford 1:45.79 + 4.44 24 18 Brett Lunger Surtees-Ford 1:46.48 + 5.13 25 20 Arturo Merzario Wolf-Williams-Ford 1:47.31 + 5.96 26 39 Otto Stuppacher Tyrrell-Ford 1:55.22 + 13.87 27 11 James Hunt McLaren-Ford 2:08.76 + 27.41 28 12 Jochen Mass McLaren-Ford 2:11.06 + 29.71 29 28 John Watson Penske-Ford 2:13.95 + 32.60
Carreira Pos Nº Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos 1 10 Ronnie Peterson March-Ford 52 1:30:35.6 8 9 2 2 Clay Regazzoni Ferrari 52 + 2.3 9 6 3 26 Jacques Laffite Ligier-Matra 52 + 3.0 1 4 4 1 Niki Lauda Ferrari 52 + 19.4 5 3 5 3 Jody Scheckter Tyrrell-Ford 52 + 19.5 2 2 6 4 Patrick Depailler Tyrrell-Ford 52 + 35.7 4 1 7 9 Vittorio Brambilla March-Ford 52 + 43.9 16 8 16 Tom Pryce Shadow-Ford 52 + 52.9 15 9 35 Carlos Reutemann Ferrari 52 + 57.5 7 10 22 Jacky Ickx Ensign-Ford 52 + 1:12.4 10 11 28 John Watson Penske-Ford 52 + 1:42.2 26 12 19 Alan Jones Surtees-Ford 51 + 1 volta 18 13 6 Gunnar Nilsson Lotus-Ford 51 + 1 volta 12 14 18 Brett Lunger Surtees-Ford 50 + 2 voltas 24 15 30 Emerson Fittipaldi Fittipaldi-Ford 50 + 2 voltas 20 16 24 Harald Ertl Hesketh-Ford 49 Palier 19 17 38 Henri Pescarolo Surtees-Ford 49 + 3 voltas 22 18 37 Alessandro Pesenti-Rossi Tyrrell-Ford 49 + 3 voltas 21 19 17 Jean-Pierre Jarier Shadow-Ford 47 + 5 voltas 17 Ret 7 Rolf Stommelen Brabham-Alfa Romeo 41 Sistema combustible 11 Ret 34 Hans Joachim Stuck March-Ford 23 Accidente 6 Ret 5 Mario Andretti Lotus-Ford 23 Accidente 14 Ret 11 James Hunt McLaren-Ford 11 Trompo 24 Ret 40 Larry Perkins Boro-Ford 8 Motor 13 Ret 8 Carlos Pace Brabham-Alfa Romeo 4 Motor 3 Ret 12 Jochen Mass McLaren-Ford 2 Encendido 25 NTS 25 Guy Edwards Hesketh-Ford Retirado NTS 20 Arturo Merzario Wolf-Williams-Ford Retirado NTS 39 Otto Stuppacher Tyrrell-Ford Non presentado
Posicións logo da carreira
Clasificación do campionato de pilotos Pos Piloto Puntos 1 Niki Lauda 61 2 James Hunt 56 3 Jody Scheckter 38 4 Clay Regazzoni 28 5 Patrick Depailler 27
Clasificación do campionato de construtores Pos Construtor Puntos 1 Ferrari 73 2 McLaren-Ford 61 (62) 3 Tyrrell-Ford 51 4 Ligier-Matra 20 5 Penske-Ford 18
Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os 6 mellores resultados das primeiras 7 roldas e os 6 mellores resultados das últimas 7 roldas contan para o campionato. Os números sen paréntese son os puntos do campionato, os números entre paréntese son o total de puntos anotados. Os puntos non reflicten os resultados finais do Gran Premio do Reino Unido de 1976 porque foi recorrido.
Notas
Véxase tamén
Ligazóns externas A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de
Categoría:Grandes Premios de Fórmula 1 de 1976 Categoría:Gran Premio de Italia de Fórmula 1