dereita|miniatura|240px|Representación dun komusō.
Os eran un grupo de monxes mendicantes da escola fuke do budismo zen que floreceu durante o período Edo de 1600-1868. Komusō estaban caracterizados por unha especie de bacinete (unha carapucha chamada tengai ou tengui) que levaban na testa, manifestando a ausencia dun ego específico. Tamén eran recoñecidos por interpretar pezas musicais co shakuhachi (unha clase de frauta xaponesa de bambú).
Etimoloxía (komusō) quere dicir "sacerdote da nada" ou "monxe do baleiro" (kyomu ou komu) quere dicir "nada, baleiro" (kyo ou ko) quere dicir "nada, baleiro, falso" (mu) quere dicir "nada, sen" (sō) quere dicir "sacerdote, monxe"
Notas
Véxase tamén
Ligazóns externas Historia da shakuhachi e os monxes komuso
Categoría:Budismo Categoría:Cultura do Xapón