Cómaros verdes é un libro de poesía en lingua galega escrito por Aquilino Iglesia Alvariño, e publicado en 1947. A portada está deseñada por Carlos Maside.
Características miniatura|185px|Cómaros verdes está incluído na BG120. O libro é unha miscelánea de textos diversos, organizado en catro apartados: E vou namorando: inclúe dous poemas con pegada do neotrobadorismo no formal, "Sob as avelaneiras" "Canté ruliña", con refrán e leixaprén. O pastor das horas: ten pegada de hilozoísmo (Van para a misa as bidueiras, no poema "O Sol ergueuse moi cedo"). Nenias: (que en latín pode significar canto de berce e canto fúnebre) é unha homenaxe a poetas como Catulo, Tibulo, Friedrich Hölderlin, Sándor Petöfi, Rosalía de Castro, Curros Enríquez, Eduardo Pondal, Manuel Antonio e Luís Amado Carballo. Seis destes poemas xa foran publicados antes de 1936. Cabrifollos e oucas: foi a última en ser escrita, con poemas ambientados en Vilagarcía de Arousa.
O temas principal é o paisaxismo, ambientado no mundo rural (os cómaros ou outeiros que dan título á obra). O autor procura facer transcendental o cotián, unha crónica lírica de dúas xeografías vitais: a montaña de Lugo e o mar da ría de Arousa.
Na obra o autor abandona a rima, pero non certo clasicismo formal. Emprega preferentemente o hendecasílabo branco.
Aquilino Iglesia Alvariño usaba un galego rural e fragmentado, con pegadas dialectais da comarca da Terra Chá. Usaba un léxico popular, mais sen caer en hiperenxebrismos e vulgarismos, pola súa formación en linguas clásicas.
Edicións 300px|esquerda|miniatura|Local onde estivo a librería e editorial Celta, en Vilagarcía de Arousa
No libro indícase que se rematou de imprimir o 24 de xullo de 1947 na imprenta Celta de Vilagarcía de Arousa. Non obstante, o 23 de xuño de 1947, cando o libro xa fora impreso, o autor entregou dous exemplares na delegación da oficina de censura para solicitar permiso para a súa edición. Mais o libro xa fora editado sen permiso, polo que se solicitou a intervención dos 500 exemplares e a imposición dunha multa. O autor solicitou recomendación a Xosé Filgueira Valverde, quen o puxo en contacto con Juan Aparicio (2008): "O franquismo autorizaba a poesía en galego pero non o ensaio", entrevista a Xosé Manuel Dasilva, A Nosa Terra, nº 1335, 27 de novembro de 2008, p. 31.. Os exemplares intervidos foron devoltos, e non se impuxo multa.
En 1986 Edicións Xerais de Galicia publicou a Poesía completa de Iglesia Alvariño, con edición a cargo de Xesús Alonso Montero. En 2002 a obra foi publicada na Biblioteca Galega 120 de La Voz de Galicia.
Notas
Véxase tamén Bibliografía (2017): Aquilino Iglesia Alvariño en Vilagarcía de Arousa como poeta e incitador literario. Concello de Vilagarcía de Arousa. VV.AA. (2017): Xornada conmemorativa do 70 aniversario da publicación de Cómaros verdes. Concello de Vilagarcía de Arousa, 29 de novembro de 2017.
Categoría:Obras de poesía en galego Categoría:Obras literarias de 1947