Loarn mac Eirc foi un rei lendario de Dalriada que puido vivir no século V e reinar entre o 474 e o 501 aproximadamente. O poema Duan Albanach e o Senchus fer n-Alban, entre outras xenealoxías, nomean o pai de Loarn, Erc, fillo de Eochaid Muinremuir. Non hai rexistros nin tradicións de Loarn como rei, e a súa importancia principal atópase no seu epónimo, devanceiro dos descendentes do Cenél Loairn.
O Cenél Loairn controlaba partes do norte de Argyll, e todo o fiorde de Lorn, moi probablemente con centro en Lorne, pero pode que tamén incluíse a illa de Mull, Morvern e Ardnamurchan. Semella que a capital do reino era Dun Ollaigh, preto da actual Oban. O centro relixioso principal estivo en Lismore, posteriormente a sede durante a alta Idade Media onde residía o bispo de Argyll.
Véxase tamén Bibliografía Bannerman, John, Studies in the History of Dalriada. Scottish Academic Press, Edinburgh, 1974. Pestano,Dane, King Arthur in Irish Pseudo-Historical Tradition - An Introduction. Dark Age Arthurian Books, 2011. Broun, Dauvit, The Irish Identity of the Kingdom of the Scots in the Twelfth and Thirteenth Centuries. Boydell, Woodbridge, 1999. Menzies, Gordon (ed) (1971) Who are the Scots: A search for the origins of the Scottish nation. BBC. Woolf, Alex, From Pictland to Alba, 789-1070 Edinburgh University Press, 2007.
Categoría:Reis de Dalriada