Pedro de Francia ou Pedro de Alençon, nado o 29 de xuño de 1251 en Château Pèlerin, Palestina (hoxe Atlit, Israel) e finado o 6 de abril de 1283[http://cat.inist.fr/?aModele=afficheN&cpsidt=20436186 A morte de Pedro, conde de Alençon (1283), fillo de San Lois, na memoria capetiana, en [http://www.refdoc.fr/ Refdoc. en Salerno, Italia, foi un príncipe de sangue real francés, quinto fillo de Lois IX, rei de Francia, e de Margarida da Provenza. Foi conde de Alençon de 1268 a 1283, conde de Blois, de Chartres e señor de Guisa de 1272 a 1283. Traxectoria miniatura| Tumba dos seus fillos, Lois e Filipe, soterrados na Abadía de Royaumont Calcaria esculpida. Orixinais no Museo de Cluny desde 1887 Tumba de Lois e Filipe, fillos do conde de Alençon. . Naceu durante a Sétima Cruzada na fortaleza templaria de Château-Pèlerin, onde a súa nai, Margarida da Provenza, permanecía fóra dos combates, despois de dar a luz un primeiro fillo en Exipto. Viviu en París ata 1268, ano no que en marzoDicionario da nobreza por François-Alexandre de La Chenaye-Aubert, Vol. 1, segunda ed., 1770, p. 158 o seu pai lle deu en asignación e como paria o condado de Alençon e o de Perche así como os señoríos de Mortagne-au-Perche e Bellême.
Acompañou a seu pai a Tunes durante a Oitava cruzada (1270), pero esta expedición converteuse nun fiasco, baseándose na epidemia de disentería que decima o exército cruzado. O seu pai, así como o seu irmán máis vello Xoán Tristán sucumbiron á enfermidade.
Á súa volta a Francia, casou con Xoana de Châtillon (c. 1254 - 1291) en 1272 (coa que se prometera en febreiro de 1263), quen lle achegou as terras de Blois, Chartres e Guisa. A parella tivo dous fillos que morreron a unha idade curta: Lois (1276-1277). Filipe (1278-1279). En 1282, despois das Vésperas sicilianas, foi ao reino de Nápoles para levar axuda ao seu tío paterno Carlos I de Anjou. Loitou por Carlos, pero morreu en Salerno o 6 de abril de 1283. O seu corpo foi levado aos franciscanos en París, onde foi enterrado e o seu corazón foi levado á igrexa dos dominicanos (Convento dos Xacobinos). Despois da súa morte, sen fillos sobreviventes, a súa herdanza de Alençon volveu á coroa; a súa viúva non volveu a casar e vendeu en 1286 o condado de Chartres a Filipe IV de Francia. Blois e Guisa pasaron entón a un primo, da familia de Chatillon. Devanceiros
Notas
Véxase tamén Bibliografía P.-V. Claverie, "Un nouvel éclairage sur le financement de la première croisade de Saint Louis ", Mélanges de l'École française de Roma. Moyen Âge, CXIII (2001), p. 621-635 Ligazóns externas
Categoría:Nados en 1251 Categoría:Finados en 1283 Categoría:Nados en Haifa Categoría:Condes de Alençon Categoría:Condes de Blois Categoría:Condes de Chartres