Kathrin U. Jansen, nada en 1958, é unha microbióloga e investigadora estadounidense, Xefa de Investigación e Desenvolvemento de Vacinas en Pfizer. Anteriormente, dirixiu o desenvolvemento da vacina contra o virus do papiloma humano (VPH) e a vacina contra o neumococo, e está a traballar con BioNTech para crear unha vacina COVID-19, que se atopa na última fase do ensaio.
Traxectoria Jansen naceu en Erfurt e creceu en Alemaña do Leste. Decotío atopábase mal cando era nena e sufriu varias infeccións de garganta. O tratamento médico que recibía do seu pai (antibióticos, codeína) inspirouna a dedicarse ao desenvolvemento de fármacos. A súa familia fuxiu a Alemaña Occidental antes de que se construíse o Muro de Berlín. Para transportar a Jansen a través da fronteira, a súa tía finxiu que era a súa filla e deulle unhas pastillas para durmir para que non se espertase e dixéselle a verdade á patrulla fronteiriza. Finalmente, estudou bioloxía na Universidade de Marburg, coa esperanza de traballar na industria farmacéutica. Mentres era estudante, Rudolf K. Thauer chegou á universidade e estableceu un departamento de microbioloxía. Jansen completou o seu doutoramento na Universidade de Marburg, onde estudou a traxectoria química das bacterias. Tras doutorarse, Jansen trasladouse á Universidade de Cornell cunha bolsa para doutores da Fundación Alexander von Humboldt para investigar a función do receptor de acetilcolina con George Paul Hess. En particular, Jansen centrouse en bioloxía molecular e nas manifestacións como receptores neuronais de múltiples subunidades do fermento.
Investigación e carreira Jansen estaba fascinada polo desenvolvemento de novos produtos farmacéuticos e quería regresar a Europa, polo que se mudou a Xenebra para unirse ao Instituto Glaxo de Bioloxía Molecular. No Instituto Glaxo de Bioloxía Molecular, Jansen animou aos inmunólogos a crear un novo receptor para a inmunoglobulina E. Realizou prácticas no laboratorio de David Bishop na Universidade de Oxford, onde estudou a xenética de células de insectos utilizando a familia de virus baculoviridae.
En 1992, Jansen regresou aos Estados Unidos, onde se uniu á división de vacinas de Merck & Co. Interesouse en producir vacinas e comezou a traballar en relación á infección polo virus do papiloma humano. Pouco despois, Jian Zhou e Ian Frazer comezaron a traballar na vacina contra o virus do papiloma humano, expondo que as proteínas de partículas similares ao virus da infección polo virus do papiloma humano poderían auto ensamblarse en algo que podería utilizarse como vacina. Jansen propuxo que a vacina se elaborase con fermento, un substrato que Merck & Co. utilizara anteriormente para a vacina contra a hepatite B. Requiríronse varias innovacións para garantir que o fermento non degradase as partículas similares aos virus evitando a súa agregaciónJansen logrou convencer a Edward Scolnick de que valía a pena traballar na vacina experimental e comezou a facer os ensaios. Jansen traballou con Laura Koutsky na Universidade de Washington na dirección de determinados estudos de historia natural que orientaron os ensaios clínicos de fase 2. En 2002 demostrouse que a vacina era efectiva ao 100%, e Jansen abandonou Merck & Co. sabendo que a vacinación sería un éxito.
Incorporouse a VaxGen en 2004, onde foi nomeada directora científica. En 2006, Jansen abandonou VaxGen para unirse a Wyeth Pharmaceuticals en 2006, onde foi responsable do descubrimento de varias vacinas. Aquí desenvolveu a vacina conxugada do neumococo (Prevnar-13). En 2010, Jansen foi nomeada profesora adxunta da Universidade de Pensilvania.
A Jansen preocúpalle o aumento da controversia sobre as vacinas. Nunha conferencia en Pfizer en 2019, dixo: “Non sei que motiva a unha persoa a ignorar os feitos científicos. Como científicos, é a nosa obrigación rectificar a información errónea e proporcionar feitos sobre aquilo que sabemos e aquilo que non sabemos”.
Durante a pandemia de COVID-19, Jansen supervisou o desenvolvemento dunha vacina de Pfizer fronte á COVID-19. Considerou catro candidatos potenciais, antes de unirse a BioNTech para ter maiores probabilidades de identificar unha vacina co maior potencial. Para probar a eficacia, Jansen e Pfizer están a traballar baixo a supervisión da Administración de Drogas e Alimentos e están a levar a cabo un estudo con 30.000 pacientes. En xullo de 2020, Jansen anunciou resultados positivos nos seus ensaios clínicos, o que resultou nun aumento no prezo das accións de Pfizer. O 9 de novembro de 2020, BioNTech e Pfizer publicaron novos datos sobre a vacina que están a desenvolver, sinalando que ofrece un nivel de protección do 90% contra a COVID-19.
Recoñecementos A revista Nature recoñeceuna como unha das 10 persoas máis relevantes da ciencia no ano 2020 por crear unha vacina clinicamente exitosa nun récord de tan só 210 días.
Notas
Categoría:Nados en 1958 Categoría:Alumnos da Universidade de Marburgo Categoría:Científicos de Alemaña Categoría:Nados en Erfurt