Giovanni Battista Quadri

Giovanni Battista Quadri, nado en Vicenza o en 1780 e finado en Nápoles o 26 de setembro de 1851, foi un médico, cirurxián e docente italiano. miniatura| Annotazioni pratiche (Notas prácticas), Volume II Fixo contribucións á cirurxía oftálmica, en particular a unha técnica de extracción de cataratas Giovan Battista Quadri, Monographie de la double dépression destinée à détruire la cataracte. Méthode inventée a pratiquée en 1838 par G.B. Quadri dans la Clinique Royale de Naples précédée du discours prononcé par l'auteur à l'Académie Royale de Médicine de Paris le 27/12/1842, Paris, 1845, pp. 1-10, e á formación da pupila artificial Giovan Battista Quadri, Memoria sopra un nuovo istrumento inventato ed usato per fermare con maggior facilità la pupilla artificiale, Napoli, 1848, pp. 5-6. Tivo un importante papel na fundación na Universidade de Nápoles da Clínica de Oftalmoloxía, ligada a unha escola para a inclusión de cegos na vida normal Tommaso Virnicchi, Negrologia del professor Giovan Battista Quadri, Napoli, 1851, pp. 3-8, ao estilo doutra en París Giuseppe De Crecchio, op. cit., pp.129-135. Desde 1840 foi decano Facultade de Medicina de Nápoles. Após a represión das revolucións de 1848, foi retirado da Clínica, reintegrado en 1850.Linda Iacuzio, "L'insegnamento della medicina nell'Ospedale degli Incurabili e nel Collegio Medico Cerusico di Napoli. Note sull'insegnamento dell'oculistica", in Arturo Armone Caruso & Antonio Del Prete (a cura di), La nascita dell'oculistica Campana,Giannini Editore, Napoli, 2005, pp.121-127 Morreu ao ano seguinte de disentería. O seu traballo foi continuado polo seu fillo Alessandro, tamén oculista Iacuzio Linda, op. cit., pp. 121-127Giuseppe De Crecchio, op. cit., pp. 129-135. Biografía

Xuventude Fillo de Domenico e Teresa Meneghi, apaixonado pola literatura, filosofía, música e belas artes, distinguiuse como poeta Giovanni Battista Quadri, Ridar vita agli occhi perduti, Edizioni Egida, Vicenza, 1993, pp. 1-143. Aos dezaseis anos, un dos seus sonetos foi publicado en 1796 no Canzoniere per la monacazione di nobile donzella veneta, dedicado ao patriarca de Venecia, xunto a versos de Ugo Foscolo e outros Gabriella Botti, "Da ospedale-ricovero a ospedale clinico: il Collegio medico-cerusico degli Incurabili di Napoli", in G. Botti, L. Guidi, L. Valenzi, (a cura di), Povertà e beneficenza tra Rivoluzione e Restaurazione, Napoli, 1990, pp.239-258. Na peza, dedicada á fidalga María Toderini a piques de entrar nun convento de clausura, expresaba preocupación pola chegada dos franceses, liderados por Napoleón. Foi alumno de Monti, catedrático en Pavia, e acadou gran pericia no debuxo, moi útil na súa carreira científica, permitíndolle ilustrar os tratados de cirurxía ocular Giovan Battista Quadri, op. cit., pp.1-143.

Estudos universitarios e primeiros traballos de ensino (1802-1814) Licenciouse en Medicina en Pavia e tamén estudou Ciencias Naturais e Medicina en Boloña Bernardo Quaranta, Discorso funebre in morte del prof Giovan Battista Quadri, tipografia del Filiatre-Sebezio, Napoli, 1852, pp. 3-8. Co afán de investigar sobre a clasificación de plantas e minerais, emprendeu con escasos medios unha viaxe percorrendo a pé Italia e parte de Suíza. Despois estudou Cirurxía en Padua, sendo estudante de G. B. Morgagni, onde sería nomeado profesor de Química. De 1805 a 1814 foi catedrático de Anatomía e Cirurxía en Boloña. En 1807 publicou unha Guía para estudiosos da arte da obstetricia Tommaso Virnicchi, Negrologia del professor Giovan Battista Quadri, Napoli, 1851, pp. 3-8. Nese ano publicou en Milán unha monografía sobre un cogomelo velenoso descuberto na Toscana, Notizia intorno a una specie di fungo velenoso, acompañada dun debuxo minuciosoGiovan Battista Quadri, Notizia intorno a una specie di fungo velenoso, Milano, 1807, pp. 3-5. Comezou a operar ollos co método do seu mestre Antonio Scarpa. O fracaso das tres primeiras cirurxías de cataratas realizadas segundo esa técnica levouno a Viena para aprender o método de Georg Joseph Beer. Ao seu regreso, aumentou o número de persoas que querían que o mozo cirurxián lle operase os ollos Bernardo Quaranta, op.cit., pp. 3-8. En Florencia experimentou por primeira vez coa corotecnia, unha intervención innovadora no segmento anterior do ollo; estas investigacións provocaron a fama internacional de Quadri Raffaele Barbagallo Fichera, Omaggio di una medaglia tributato dagli studenti di Medicina al loro insigne Maestro signor Giovanni Battista Quadri, Tipografia C.Cataneo, Napoli, 1826, pp. 1-35 .

O período napolitano (1812-1851) En outubro de 1814, trasladouse a Nápoles, ao Hospital da Paz, invitado polo conde Zurlo, ministro do rei de Nápoles Gioacchino Murat. Despois de dous meses encargáronlle a cátedra de Oftalmiatría con sede no Hospital dos Incurables de Nápoles Giuseppe De Crecchio, "Nascita della moderna Oculistica Campana", in Arturo Armone Caruso & Antonio Del Prete, (a cura di), La nascita dell'oculistica Campana, Giannini Editore, Napoli, 2005, pp. 129-135 . esquerda|miniatura| Cirurxía de ectomía En 1815, inauguran en Nápoles a Clinica Reale di Oftalmiatria, que el dirixe até a súa morte en 1851Linda Iacuzio, op. cit., pp. 121-127. En 1818 o emperador Francisco I solicitou un informe sobre a Clínica, coa intención de crear un semellante en Viena, que se estableceu ao ano seguinte, baixo a dirección de Georg Joseph Beer. Nos anos seguintes, a fama de Quadri estendeuse a nivel internacional, tanto que chegaron pacientes de toda Europa, Norte de África e mesmo América; numerosos cirurxiáns acudiron a Nápoles para asistir ás súas operacións. A súa actividade é ben coñecida grazas aos volumes Annotazioni pratiche sulle malattie degli occhi, que escribiu de 1818 a 1830. Aí describe todas as etapas da súa actividade profesional: o establecemento do primeira departamento, a Oficina de patoloxía, as dietas para os enfermos, o rexistro no que trataron os pacientes, as intervencións realizadas, o establecemento da biblioteca de oftalmoloxía etc. En 1818 publicou o primeiro volume do tratado e a monografía La cura del gozzo Tommaso Virnicchi, op. cit., pp. 3-8. No mesmo ano foi cirurxián xefe do Hospital Militar de Nápoles . En 1825 publicou o segundo volume das Notas prácticas sobre as doenzas dos ollos. miniatura| Medalla concedida a G. B. Quadri polos seus estudantes en 1826 Para o tratamento das cataratas, entón chamada ecraxioloxía, chegou á determinación de substituír a técnica da reclinatio lentis, en voga pola extracción mediante esclerótica (coñecida hoxe como lensectomía vía pars plana) Giovan Battista Quadri, Monographie de la double dépression destinée à détruire la cataracte. Méthode inventée a pratiquée en 1838 par G. B. Quadri dans la Clinique Royale de Naples precédée du discours prononcé par l'auteur à l'Académie Royale de Médicine de Paris le 27. 12. 1842, op. cit., pp. 1-8. As intervencións realizáronse sen anestesia, mediante métodos descritos detalladamente Giovan Battista Quadri, Annotazioni pratiche sulle malattie degli occhi, Girard, Napoli, 1842, volume II, pp. 5-130. Quadri tamén foi chamado a outras oficinas para realizar intervencións cirúrxicas Giuseppe De Crecchio, op. cit., p. 133. Do terceiro volume das Anotacións, en 1827, destacan especialmente as descricións da técnica das cataratas laterais Giovan Battista Quadri, Annotazioni pratiche sulle malattie degli occhi, volume III, op. cit., pp. 168-170. O cuarto volume, publicado en 1830, recolle os resultados das operacións de corotecnia e cataratas realizadas de novembro de 1818 a novembro de 1819, na súa maior parte con resultados satisfactorios Giovan Battista Quadri, Annotazioni pratiche sulle malattie degli occhi, volume IV, op. cit., pp. 13-15 . En 1838 inventou outro método para as cataratas: a técnica da dobre depresión, e foi convidado a expolo en París Giovan Battista Quadri, Discours prononcè par l'auteur à l'Académie Royale de Médicine de Paris le 27.12.1842Giovan Battista Quadri, Monographie de la double dépression destinée à détruire la cataracte. Méthode inventée a pratiquée en 1838 par G. B. Quadri dans la Clinique Royale de Naples precédée du discours prononcé par l'auteur à l'Académie Royale de Médicine de Paris le 27.12.1842, op. cit., pp. 1-10. De 1840 a 1850 foi decano na Universidade de Nápoles Alfredo Zazo, "L'ultimo periodo borbonico", in Torraca F., Monti G.M., Filangieri Di Candida R., Cortese N., Schipa M., Zazo A., Russo L. (a cura di), Storia dell'Università di Napoli, Napoli, 1924, pp. 552-583. En 1848 leu unha conferencia na Academia de Ciencias de Nápoles, titulada Memoria sopra un nuovo istrumento inventato ed usato per fermare con maggior facilità la pupilla artificiale Giovanni Battista Quadri, Memoria sopra un nuovo istrumento inventato ed usato per fermare con maggior facilità la pupilla artificiale, op. cit., pp. 3-7. O 26 de setembro de 1851 finou a raíz dunha grave disentería Pasquale Villani, "Il decennio francese" in P. Villani- A.M. Rao, Napoli 1799-1815. Dalla Repubblica alla monarchia amministrativa, Napoli, 1995, pp. 181-284.

Creación e dirección da Clínica Oftalmiátrica

Contexto histórico do nacemento da Clínica Primeiro con Xosé Bonaparte e logo con Murat, a Ilustración reformista importada de Francia abrira o camiño para o concepto de Sanidade Pública, apoiado polo Estado, levando os hospitais da época dunha xestión privada, alimentada por legados e doazóns, a un ámbito institucionalRaffaella Salvemini, "Le implicazioni economiche della cura degli occhi a Napoli nel primo ottocento: il caso di G.B. Quadri" in Arturo Armone Caruso & Antonio Del Prete (a cura di), La nascita dell'Oculistica Campana, op. cit., pp. 137-152 . Na década do goberno francés, as institucións de caridade foron inscritas na longa lista de acredores estatais Pasquale Villani, op. cit., pp. 181-284. Nese tempo, a duración dos cursos universitarios variaba nos distintos estados. A Universidade de Nápoles foi a primeira de Italia en regularizar os estudos médicos coa lei "de medicis", promulgada en 1241 por Federico II de Suabia. En virtude desa disposición, os estudos sobre anatomía fixéronse obrigatorios para os cirurxiáns. Nos séculos seguintes floreceron as investigacións e os estudos anatómicos, a miúdo realizados sobre os cadáveres dos condenados, postos a disposición dos estudantes Linda Iacuzio, op. cit., pp. 121-127. En 1777 creouse unha escola de ciencias cirúrxicas e anatómicas no Ospedale degli Incurabili e propuxéronse novas regras para os estudantes. Para presentarse aos exames de grao era necesario aprobar os prácticos de cirurxía, obstetricia, enfermidades oculares e vexiga. Nese ano establecéronse as cátedras de cirurxía e obstetricia e dous anos despois a de vexiga urinaria e enfermidades oculares Gabriella Botti, op. cit., pp. 239-258. 1779 representa unha data histórica co nacemento da primeira ensinanza de Oftalmoloxía en Italia, encomendada a Michele Troja Giuseppe De Crecchio, op. cit., pp. 129-135. O nacemento da Clínica Oftalmiátrica tivo lugar en outubro de 1814, nun contexto de grandes cambios, con dificultades económicas e burocráticas Raffaella Salvemini, op. cit., pp. 137-152 .

Compromiso coa organización da Clínica Oftalmiátrica