Tenebrioninae é a subfamilia máis grande dentro da familia dos tenebriónidos, que contén algunhas especies coñecidas como escaravellos da fariña, entre outras. Os Tenebrioninae comprenden máis de 20 tribos.
Descrición miniatura|250px|esquerda|Larvas de Alphitobius laevigatus (Alphitobiini)
Adultos
Os adultos son escaravellos robustos de tamaño medio que tipicamente teñen élitros con algún tipo de corrugación na parte superior. Son normalmente negros, marrón escuro ou grises e adoitan ter un brillo satinado. O corpo ten forma de cápsula de medicamento ou parecida a unha bala; as patas poden ser curtas e grosas ou longas e delgadas. Comen tanto vexetación fresca como en descomposición, incluíndo verduras e varios son pragas da fariña e outros produtos cereais comercialmente importantes.
A subfamilia foi caracterizada pola posesión nos adultos de mandíbulas coa parte traseira en fronte do bordo de corte, sen marxinación e escavada en fronte da parte molar; ter ocelos dispostos en dous grupos con forma de lúa crecente transversos ou circulares a cada lado da cabeza e con cinco lentes máis ou menos fusionadas; ter antenas con artellos basais bastante máis longos que anchos; ter un pixidio que é apicalmente bicomuto; e ter espiráculos abdominais que son ovais e transversos, entre outras características.
Larvas
As larvas dos Tenebrioninae parécense moito a outras larvas de tenebriónidos: son usualmente cilíndricas ou lixeiramente aplanadas, ocasionalmente curtas e anchas ou fortemente aplanadas. A cabeza e todos os terxitos visibles ou só a cabeza e ápice abdominal están fortemente esclerotizados.
Os caracteres de diagnóstico das larvas inclúen a presenza dunha sutura frontoclipeal, antenas sensoriais planas e de tipo cupuliforme, ápice malar simple que non está partido, noveno esterno simple, espiráculos anulares ou multiforos anulares, e a ausencia dunha endocarina, prosteca mandibular, bastóns hipostomais, porpatas ventais e grupos ou ringleiras de asperitos tergais.
Especies notables
As larvas do Tenebrio molitor úsanse comunmente como insectos para a alimentación de réptiles e anfibios. Outras especies de Tenebrio e Tribolium tamén se crían para servir de comida para animais. Tribolium castaneum é un organismo modelo moi utilizado, especialmente en estudos de conflito intraxenómico e ecoloxía de poboacións.
Varias especies de Tenebrio e Tribolium, como Tribolium confusum e Tribolium destructor e outros xéneros como Gnathocerus cornutus son pragas dos silos de cereais e fariña e outros produtos almacenados.
Sistemática miniatura|Amarygmini: Plesiophthalmus nigrocyaneus miniatura|thumbtime=0:37|Blaptini: Blaps cf. mucronata miniatura|Bolitophagini: Bolitophagus reticulatus miniatura|Mimopeus parvus miniatura|Helopini: Stenomax aeneus miniatura|Scaphidemini: Scaphidema metallicum miniatura|Triboliini: Tribolium destructor miniatura|Ulomini: Uloma culinaris
Os Tenebrioninae divídense tradicionalmente nunhas 20-30 tribos. A delimitación exacta e validez de varias delas non está moi clara. Os estudos de filoxenia molecular deron lugar a resultados inconsistentes, quizais debido á hibridación, transferencia horizontal de xenes procedentes da bacteria Wolbachia e mostraxe do taxon insuficiente que confunde o estudo da información contida nos datos de secuencias de ADN.Angelini, D. R. & E. L. Jockusch. (2008). Relationships among pest flour beetles of the genus Tribolium (Tenebrionidae) inferred from multiple molecular markers. Molecular Phylogenetics and Evolution 46(1) 127-41. (HTML abstract)
Nalgúns tratamentos, os Pimeliinae están tamén incluídos como unha tribo máis. Isto pode ser correcto, pero todo o que se pode dicir é que son unha liñaxe estreitamente relacionada pero ben diferenciada dos Tenebrionidae. Os Opatrini por veces son elevados ao rango de familia co nome Opatrinae. Os Crypticini, Pentaphyllini e Scaphidemini son ás veces situados aquí, pero o máis común é que os sitúen nos Diaperinae.
En investigacións feitas por Kamiński et al. publicadas en 2021, as seguintes tribos foron movidas desde os Tenebrioninae a unha nova familia resurrecta, os Blaptinae. Estas tribos conteñen 281 xéneros e unhas 4 000 especies, aproximadamente o 50% dos Tenebrioninae. A nova clasificación foi a seguida por Bouchard et al. ese mesmo ano. Amphidorini LeConte, 1862 Blaptini Leach, 1815 Dendarini Mulsant & Rey, 1854 Opatrini Brullé, 1832 Pedinini Eschscholtz, 1829 Platynotini Mulsant & Rey, 1853 Platyscelidini Lacordaire, 1859
Os Tenebrioninae resultantes, de acordo coa "Review of genus-group names in the family Tenebrionidae" ("Revisión dos nomes de grupos de xéneros na familia Tenebrionidae", Bouchard et al. 2021), comprende as seguintes tribos:
Acropteronini Doyen, 1989 Alphitobiini Reitter, 1917 Amarygmini Gistel, 1848 Apocryphini Lacordaire, 1859 Bolitophagini W. Kirby, 1837 Centronopini Doyen, 1989 Cerenopini Horn, 1870 Dissonomini G.S. Medvedev, 1968 Eulabini Horn, 1870 Falsocossyphini Ferrer, 2006 Heleini Fleming, 1821 Helopini Latreille, 1802 Melanimonini Seidlitz, 1894 (1854) Metaclisini Steiner, 2016 Palorini Matthews, 2003 Paoligenini Ferrer, 2013 Praeugenini De Moor, 1970 Rhysopaussini Wasmann, 1896 Scaurini Billberg, 1820 Scotobiini Solier, 1838 Tenebrionini Latreille, 1802 Titaenini Fauvel, 1905 Toxicini Oken, 1843 Trachelostenini Lacordaire, 1859 Triboliini Gistel, 1848 Ulomini Blanchard, 1845
Finalmente, os seguintes xéneros teñen unha situación incerta nesta subfamilia: Anophthalmolamus Ferrer, 1993 Hangaya Matthews & Merkl, 2015 Penichrus Champion, 1885
Notas