Marie-Louise-Sophie de Grouchy, coñecida como Sophie de Condorcet polo seu matrimonio, nada en Meulan-en-Yvelines o 8 de abril de 1764 e finada en París o 8 de setembro de 1822, foi unha filósofa, escritora, estudosa, salonnière e tradutora francesa do século xviii .
Actividade filosófica e política Unha vez casada, estableceu na súa casa, no Hôtel des Monnaies, unha sala dedicada ás reunións filosóficas (salón) que era frecuentada por grandes intelectuais da época, tanto franceses como estranxeiros: Turgot, D'Alembert, Thomas Paine, Adam Smith, Pierre Beaumarchais e mulleres como Olympe de Gouges e Germaine de Staël. Durante os primeiros anos da Revolución compartiu fama como anfitrioa con Madame de Staël .
Pensadora empirista, estaba particularmente interesada nas obras de Adam Smith crendo que a súa Théorie des sentiments moraux fora traducida mal, encargou unha nova tradución, á que engadiu os seus propios comentarios filosóficos, escribindo o que sería a súa grande obraː Lettres sur la sympathie, un conxunto de oito cartas nas que interpreta o pensamento de Adán. Smith, a través da influencia de Locke e Rousseau, a filosofía moral escocesa e a experiencia da realidade política francesa, e expón as súas propias reflexións sobre a nova orde social e sobre o papel das emocións, a moral e a xustiza na construción dunha nova sociedade.
Publicou co seu marido o ensaio Sobre a admisión das mulleres aos dereitos civís, escrito en xullo de 1790. Tamén defenderon a abolición da escravitude.
Sophie de Grouchy traduciu do inglés L'appel en faveur de la République, polo seu amigo Thomas Paine. Tamén traduciu a Vindicae Gallicae de Mackintosh, co título francés L'apologie de la Revolution Française.
Notas
Categoría:Nados en 1764 Categoría:Tradutores ao francés Categoría:Filósofos de Francia Categoría:Finados en 1822