Panonia Prima foi unha provincia romana. Antes da súa formación, formaba parte da Panonia Superior, que, xunto coa Panonia Inferior, estaba dividida en catro unidades administrativas: Panonia Prima, Panonia Secunda, Valeria e Savia. Esta transición completouse durante a época de Constantino I o Grande. Segundo a Notitia Dignitatum, Panonia Prima estaba gobernada por un .
Xeografía Panonia Prima incluía partes das actuais Hungría, Austria, Croacia, Eslovenia e Eslovaquia. A súa capital era Savaria, unha cidade construída durante o reinado de Claudio. Esta cidade estaba situada nun importante cruzamento de comunicacións entre a Vía do Ámbar, que conectaba Italia coa actual Hungría, e a estrada entre Tréveris e Sirmium. Outras cidades importantes da provincia eran Vindobona (a actual Viena ) e Scarbantia. A cidade de Sirmium en Panonia Secunda tiña o control administrativo sobre a recentemente creada diocese de Panonia, Dalmacia e Nórico.
Pannonia Prima comprendía o cuadrante noroccidental da Chaira Panónica. Limitaba ao oeste cos Alpes. Ao norte, limitaba co Danubio e ao sur co Drava. Ao leste, estaba separada de Valeria por unha fronteira arbitraria de norte a sur, tanxente ao extremo oriental do Lacus Pelso. No outro extremo atopábase a fortaleza de Valcum (actual Fenékpuszta), preto da estrada entre Sirmium e Savaria. Esta fortaleza data da época de Constantino e foi un centro dos estados imperiais. A única fronteira de Panonia co mundo exterior era o Danubio, e era facilmente defendible; polo que con só uns poucos fortes gardaban o paso correctamente.
Decadencia e caída O emperador Graciano (367-383) permitiu que os hunos se establecesen como foederati en Panonia. No ano 375, as moedas romanas deixaran de circular por toda Panonia ao norte do Drave (incluíndo Panonia Prima), o que indica a débil influencia romana na zona nese momento. Os foederati e os bárbaros estaban a causar problemas, e Claudio Claudiano describiu a situación en Panonia como "un asedio continuo" no 399. Panonia Prima resistiu baixo o mando de Xenérido, pero foi finalmente anexionada polos hunos no ano 427. Roma xa nunca recuperaría o control desta zona, pero permaneceu como provincia romana ata a caída do reino ostrogodo no ano 553.
Notas
Véxase tamén
Bibliografía
Categoría:296 Categoría:Provincias romanas