A Paisaxe Cultural de Gedeo é unha rexión da zona de Gedeo, parte do Estado Rexional do Sur de Etiopía no centro-sur de Etiopía. Esténdese polo flanco oriental do Gran val do Rift de Etiopía, abarcando desde os 1307 a 3072 m sobre o nivel do mar. A rexión alberga aproximadamente 2 550 000 persoas do pobo gedeo. Salpicada de bosques sagrados e monumentos megalíticos, a rexión foi a terra natal do pobo Gedeo durante miles de anos. O agroforestal tradicional é practicado na rexión polo pobo gedeo. Debido a estas prácticas tradicionais, á súa longa historia de ocupación e á importancia cultural da rexión, a paisaxe cultural de Gedeo inscribíuse na Lista do Patrimonio Mundial da UNESCO en 2023.
Historia
A rexión de Gedeo leva milenios ocupada, as evidencias de ocupación remóntanse ao período Neolítico. Rexistráronse miles de monumentos de pedra (estelas) en preto de 100 sitios na paisaxe. As estelas máis grandes miden uns 8 metros de alto e 1 metro de diámetro, e representan imaxes antropomórficas e fálicas. Tamén se atoparon varios sitios de enterramento e unha necrópole, e son comúns os petróglifos gravados.
As primeiras prospeccións arqueolóxicas europeas da zona realizáronse nas décadas de 1920 e 1930.
Agroforestal O vulcanismo durante os períodos Mioceno e Cuaternario e os numerosos ríos aluviais fan que a rexión sexa moi fértil. Máis do 90 % da superficie terrestre da Zona de Gedeo está cuberta de agroforestación, sendo o enset e o café os principais produtos agrícolas. As granxas están estratificadas verticalmente, co enset e as plantas de café cultivadas baixo árbores autóctonas maduras. As hortalizas de raíz como a mandioca e as leguminosas cultívanse debaixo dos principais cultivos comerciais. Para evitar os efectos negativos da erosión na paisaxe de chanzos, case non se emprega labranza e as granxas adoitan rotar onde cultivan, o que permite que algunhas áreas permanezan en barbeito.
O coñecemento cultural de como xestionar e conservar o sistema agroforestal provén dos costumes e crenzas do pobo gedeo, o que leva a unha relación mutualista entre os humanos e o medio ambiente. A área contén varios bosques sagrados dos que está prohibida a talla.
Atopáronse cincuenta especies diferentes de plantas leñosas autóctonas nestas granxas tradicionais, 22 das cales son de especial preocupación para a conservación. As plantas autóctonas máis comúns son a Millettia e a Cordia africana, e a cereixa africana tamén medra nestes bosques.
Notas
Véxase tamén
Categoría:Patrimonio da Humanidade en Etiopía