En informática, o arranque (booting en inglés) é o proceso de iniciar un ordenador mediante hardware, como un botón físico no computador ou mediante un comando de software, descrito por primeira vez na década de 1950 como a «técnica de arranque» (bootstrap technique). Despois de acenderse, a unidade central de procesamento (CPU) dun computador non ten software na súa memoria principal, polo que algún proceso debe cargar software na memoria antes de poder executarse. Isto pódese facer mediante hardware ou firmware na CPU ou mediante un procesador separado no sistema informático. Nalgúns sistemas, un reinicio ao acender o sistema (power-on reset ou POR) non inicia o arranque e o operador debe iniciar o proceso despois de que se complete o POR. IBM emprega o termo «Carga inicial do programa» (Initial Program Load ou IPL) nalgunhas liñas de produtos.Por exemplo, do System/360 ao IBM Z, do RS/6000 e do System/38 ao IBM Power Systems.

Visión xeral miniatura|Esquema de arranque de Linux. Reiniciar un computador tamén se denomina rebooting, que pode ser «forte» (hard), por exemplo, despois de que a alimentación eléctrica da CPU se apague e se active, ou «suave» (soft), onde non se corta a enerxía. Nalgúns sistemas, un arranque suave pode opcionalmente borrar a RAM a cero. Tanto o arranque duro como o arranque suave poden iniciarse por hardware, como premer un botón, ou por un comando de software. O arranque complétase cando se alcanza o sistema de execución operativo, normalmente o sistema operativo e algunhas aplicacións.Incluíndo os daemons.

O proceso de sacar un computador do estado de repouso (suspensión) non implica o arranque; non obstante, restauralo do estado de hibernación si que o require. Minimamente, algúns sistemas integrados non requiren unha secuencia de arranque perceptible para comezar a funcionar e, cando se activan, poden simplemente executar programas operativos que se almacenan na memoria de só lectura (ROM). Todos os sistemas informáticos son máquinas de estado, e un reinicio pode ser o único método para volver a un estado cero designado desde un estado bloqueado non desexado.

Ademais de cargar un sistema operativo ou unha utilidade independente, o proceso de arranque tamén pode cargar un programa de volcado de almacenamento para diagnosticar problemas nun sistema operativo.

Boot é a abreviatura de bootstrap e deriva da frase pull-up by one's bootstraps ("levantarse coas correas das botas"). O uso chama a atención sobre o requisito de que, se a maior parte do software se carga nun computador mediante outro software que xa se está a executar no computador, debe existir algún mecanismo para cargar o software inicial no computador. Os primeiros ordenadores empregaban diversos métodos ad hoc para introducir un pequeno programa (o «cargador de inicio» ou bootstrap) na memoria e resolver este problema. A invención da memoria ROM de varios tipos resolveu esta paradoxa ao permitir que os ordenadores se enviasen cun programa de inicio, almacenado na memoria ROM de arranque do ordenador, que non se podía borrar. O crecemento na capacidade da ROM permitiu implementar procedementos de posta en marcha cada vez máis elaborados.

O primeiro uso rexistrado coñecido de boot como a forma abreviada de bootstrap é de 1975.

Notas

Referencias

Véxase tamén Ligazóns externas

Categoría:Tecnoloxía de sistemas operativos