O tonkori (en ) é un instrumento musical de corda do pobo ainu de Hokkaidō, ao norte do Xapón e Sakhalin. Xeralmente ten cinco cordas, que non están tapadas nin con trastes, senón que simplemente se tocan "abertas". Contra a década de 1970 o instrumento estaba practicamente extinto, pero está a experimentar un renacemento xunto co crecente interese no patrimonio cultural ainu.Takashi Ogawa. Traditional Music of the Ainu Journal of the International Folk Music Council, Vol. 13, (1961) - Notes that at publication the instrument was only found in museums
Etimoloxía O termo tonkori é unha descrición onomatopeica do son do instrumento.New Grove Dictionary of Music and Musicians, Vol. 12 páx 383f. O tonkori tamén era coñecido como ka ("corda"). O explorador de finais do século XIX A. H. Savage Landor documentou o tonkori, afirmando que só se coñecía como mukko ("instrumento musical").A. H. Savage Landor. Alone With the Hairy Ainu, or 3,800 Miles on a Pack Saddle In Yezo and a Cruise to the Kurile Islands. John Murray, Albemarle Street, Londres 1893.
A lingüista Emiko Ohnuki-Tierney sinalou que /tonkori/ ás veces se pronunciaba cunha oclusiva sonora ou xorda no son inicial: [donkori] ou [tonkori]. Unha publicación francesa de 1962 sinala o uso da grafía donkori nun traballo anterior, - donkori 'Musical instr. stringed like thé samisen', (B) tonkori 'A harp' (traduction médiocre ; sa traduction japonaise, 'ainu no koto mentres que a Asian Review de 1969 parece usar tonguri e tongari como grafías alternativas.
Construción O instrumento constrúese normalmente cunha soa peza de madeira de Picea jezoensis de aproximadamente un metro de longo. Tradicionalmente dise que a súa forma semella o corpo dunha muller, e as palabras correspondentes úsanse para as súas partes. Colócase unha pedra dentro da cavidade corporal do instrumento, outorgándolle unha "alma". O instrumento tende a medir aproximadamente 120 cm de longo, 10 cm de ancho e 5 cm de grosor.
As cordas do tonkori están feitas de tripas, tendón de cervo, ou fibras vexetais. Aínda que os tonkori de cinco cordas son os que se mencionan con máis frecuencia, poderían ter tan só dúas ou ata seis cordas. As cordas non se afinan por orde de altura, senón que están nunha afinación reentrante alternando entre cordas máis agudas e máis graves, subindo e baixando unha quinta nunha escala pentatónica, a miúdo a-d'-g'-c'-f'. Un estilo similar de afinación por reentrada a foi empregado pola antiga versión xaponesa do koto, o wagon.
Interpretación dereita|miniatura|170px|Músico ainu de tonkori. O tonkori tócase en ángulo sobre o peito, coas cordas cara a fóra, mentres ambas as mans pulsan as cordas ao aire dende lados opostos. O instrumento usábase para acompañar cancións ou danzas, ou tocábase só. O tonkori era interpretado tradicionalmente tanto por homes como por mulleres.
Unha descrición da técnica tradicional do tonkori sinalaba que un músico fretaba todas as cordas e despois pulsaba unha soa corda coa man oposta. Outra descrición sinala que "os polgares só arrancan cara a fóra".
Rexurdimento dereita|200px|miniatura|A banda de Oki Kano en 2007. O intérprete de tonkori moderno máis salientable é Oki Kano, que emprega a miúdo o instrumento en actuacións e gravacións contemporáneas e interculturais.
A investigadora Nobuhiko Chiba destacou entre os que investigan e analizan o instrumento e a súa música.
Notas
Véxase tamén
Bibliografía The Ainu Tonkori: A Manual for Learning and Guide to Performance Practice, Jack Claar, Dr. Joseph Amato
Categoría:Instrumentos de corda Categoría:Instrumentos musicais ainus