Ecash ou eCash foi un sistema de diñeiro electrónico desenvolvido pola empresa DigiCash a partir das ideas de David Chaum sobre pagamentos criptográficos anónimos, presentadas en 1982. O sistema comercial empregouse, entre outros lugares, nunha proba bancaria estadounidense entre 1995 e 1998.
Deseño Chaum presentou a idea do diñeiro electrónico anónimo na conferencia CRYPTO '82; o artigo publicouse en 1983 nas súas actas. O programa eCash almacenaba moedas dixitais no ordenador do usuario. Unha sinatura do banco certificaba a súa validez, e o usuario podía gastalas nas tendas que aceptaban o sistema sen transmitirlles números de tarxeta de crédito. A emisión empregaba sinaturas cegas RSA para evitar que os datos criptográficos da retirada permitisen vincular a moeda co pagamento posterior. O eCash comercial de DigiCash verificaba os pagamentos en liña co banco. Versión previa de abril de 1997 titulada «Basic Security of the ecash Payment System». Na conferencia CRYPTO '88, Chaum, xunto con Amos Fiat e Moni Naor, propuxo un dos primeiros sistemas de efectivo electrónico fóra de liña, tamén baseado en sinaturas cegas; o traballo publicouse en 1990.
Na retirada, o usuario convertía o saldo da súa conta en moedas dixitais que gardaba localmente. Ao pagar, o comerciante remitía as moedas ao banco, que comprobaba a súa validez e que non se gastasen antes; as moedas aceptadas incorporábanse ao rexistro de moedas gastadas. Este control en liña permitía detectar a reutilización dunha mesma moeda. As sinaturas cegas separaban criptograficamente a emisión das moedas da súa presentación posterior ao banco. Versión previa de abril de 1997 titulada «Basic Security of the ecash Payment System».
Historia Segundo Forbes, Chaum fundou a empresa DigiCash en 1989; a propia empresa situaba o inicio das súas operacións en abril de 1990 e empregaba «ecash» como marca comercial. Obtivo máis de 10 millóns de dólares de investidores entre os que figuraba David Marquardt e, en 1997, Nicholas Negroponte presidía o seu consello de administración. Porén, nos Estados Unidos só un banco, o Mark Twain Bank de St. Louis, Missouri, implantou ecash, probándoo como sistema de micropagamentos. O banco cobraba aos usuarios pola apertura e o mantemento das contas e reduciu estas tarifas en xaneiro de 1996. Tras unha proba de tres anos na que só se rexistraron uns 5.000 clientes, o sistema clausurouse en 1998, un ano despois de que o banco fose adquirido por Mercantile Bank. David Chaum opinou daquela: «A medida que medraba a web, baixaba o nivel medio de coñecementos dos usuarios. Era difícil explicarlles a importancia da privacidade».
CNET sinalaba en 1998 que as tecnoloxías de micropagamento tiñan máis posibilidades en Europa, onde había menos tarxetas de crédito e máis transaccións en efectivo. En xuño de 1998 iniciouse unha proba piloto de ecash cunha unidade de Credit Suisse en Suíza, que se sumou ás de Deutsche Bank en Alemaña, Bank Austria, Posten AB en Suecia e Den norske Bank en Noruega, mentres que no Xapón o Nomura Research Institute comercializaba eCash entre as institucións financeiras. En Australia, St.George Bank e Advance Bank realizaron probas piloto de ecash. En Finlandia, Merita Bank e EUnet puxeron ecash á disposición dos usuarios. Sección 8.3, «Eunet Ecash». Segundo o informe ELEKTRA, o sistema de EUnet non cobraba aos compradores polo uso do moedeiro, aínda que podían ter gastos de conexión e de transferencia bancaria; os comerciantes pagaban cotas e unha comisión do 2 % por transacción.
DigiCash acolleuse á protección por bancarrota do capítulo 11 en novembro de 1998. Forbes describiu o seu fracaso nun contexto de crecemento do comercio electrónico no que Visa e MasterCard, e non o efectivo dixital, se converteran na «moeda preferida».
Os activos e as patentes de DigiCash foron adquiridos por empresarios que os empregaron para crear eCash Technologies.
En 2002, eCash Technologies foi adquirida por InfoSpace; a venda anunciouse o 19 de febreiro.
Notas
Véxase tamén Bibliografía Schneier, Bruce. Applied Cryptography: Protocols, Algorithms, and Source Code in C, segunda edición, John Wiley & Sons, 1996. ISBN 0-471-11709-9 (sección 6.4, «Digital Cash»). Mollin, Richard A. RSA and Public-Key Cryptography. Chapman & Hall/CRC, 2002. Páxinas 143–148. ISBN 1-58488-338-3, ISBN 978-1-58488-338-8. Goldwasser, S. e Bellare, M. Lecture Notes on Cryptography. Xullo de 2008. Notas do curso de verán sobre criptografía do MIT. Sección 12.5, «Digital Cash», páxinas 233–237. Consultado o 9 de setembro de 2026.
Outros artigos Comercio electrónico
Ligazóns externas An introduction to ecash, documentación de DigiCash, arquivada o 9 de outubro de 1997. Consultado o 9 de setembro de 2026. Detecting Double-Spending, introdución de Hal Finney ao diñeiro dixital de Chaum, do 15 de outubro de 1993, revisada o 13 de marzo de 1996 e arquivada o 10 de abril de 2014. Consultado o 9 de setembro de 2026. eCash, documentación histórica reunida no sitio de David Chaum. Consultado o 9 de setembro de 2026.
Categoría:Criptografía Categoría:Sistemas de pagamento