Costa-Gavras (Loutra-Iraias, Grčka, 13. veljače 1933.) je grčko-francuski filmski redatelj, jedan od začetnika i glavnih predstavnika europskog političkog filma.
Rođen je kao Konstantínos Gavrás u grčkoj pokrajini Arkadiji. Njegov otac bio je tijekom drugog svjetskog rata član ljevičarske Nacionalne oslobodilačke fronte (EAM). Nakon srednje škole seli se u Francusku gdje studira pravo, te kasnije postaje naturalizirani Francuz. 1956. napušta studij prava i započinje pohađati Nacionalnu francusku filmsku školu IDHEC, nakon čega postaje asistent redateljima Jeanu Gionu i Renéu Clairu. 1965. režira svoj prvi film, Compartiment Tueurs. Filmovima Un homme de trop (1967.), koji obrađuje tematiku drugog svjetskog rata u Francuskoj i posebno "Z" (1969.), optužbom vojne diktature u Grčkoj, koji je osvojio Oscara kao najbolji film na stranom jeziku, nameće se kritici kao duboko angažirani redatelj. Iduće godine snima dramu L'Aveu, prikaz represije u prosovjetskoj Čehoslovačkoj u doba hladnog rata. 1973., vraća se tematici vojne dikature filmom État de Siège, kojim optužuje američku podršku južnoameričkim autoritarnim režimima. Nadahnut stvarnim događajima u Urugvaju za vrijeme diktature 1973. – 1984., film je snimljen u Čileu, neposredno prije vojnog udara 1973. Iz 1975. je film Section spéciale, koji se bavi procesima u Višijskoj Francuskoj, dok se posebno ističe višestruko nagrađeni politički triler Nestali iz 1982., koji također nadahnut stvarnim događajima, donosi intrigantni prikaz brutalnih metoda režima Augusta Pinocheta u Čileu. 1989., uspješna drama Muzička kutija, priča je o nekažnjenom zločnicu iz drugog svjetskog rata, i njegovom odnosu s vlastitom obitelji, dok se film Amen, iz 2002., bavi odnosom Vatikana i Nacističke Njemačke.
Tijekom karijere, Costa-Gavras je više puta surađivao s književnikom i scenaristom Jorgeom Semprúnom i glumcem Yvesom Montandom.
Costa-Gavras je bio predsjednik Cinémathèque Française od 1982. do 1987., i ponovo od 2007. do danas. Njegova žena Michèle Ray-Gavras filmska je producentica, dok su djeca Julie Gavras i Romain Gavras također filmski umjetnici.
Izabrana filmografija Un homme de trop (1967.) "Z" (1969.) L'Aveu (1970.) État de Siège (1973.) Section spéciale (1975.) Nestali (1982.) Muzička kutija (1989.) Amen (2002.) Eden à l'ouest (2009.)
Vanjske poveznice
Članak - guardian.co.uk Intervju - Globus
Kategorija:Francuski filmski redatelji Kategorija:Dobitnici Oscara za najbolji adaptirani scenarij Kategorija:Dobitnici BAFTA-e