Со усвојувањето на новиот устав во 2008 година за време на претседателот Рафаел Кореа, Еквадор станала првата земја во светот која обезбедила збир на кодифицирани права на природата и дефинирала појасна содржина за тие права. Членовите 10 и 71-74 од Уставот на Еквадор ги признаваат неотуѓивите права на екосистемите да постојат и да процветаат, им даваат на луѓето овластување да поднесуваат петиција во име на природата и да бараат од владата да ги исправи прекршувањата на овие права.

Sumac kawsay, или buen vivir на шпански, што значи „добро живеење“, вкоренет во космовизијата (или светогледот) на кечуанските народи на Андите, опишува начин на живот кој е насочен кон заедницата, еколошки балансиран и културно чувствителен. Концептот е поврзан со праната и политичката традиција која се залага за правна положба за природната средина.Stone CD, Should Trees Have Standing? Toward Legal Rights for Natural Objects. Southern California Law Review 1972;45:450; W Kaufmann, Los Altos, 1974 p 8 Пристапот за права е отцепување од традиционалните регулаторни системи за животната средина, кои ја сметаат природата за сопственост.

Правата на природата на Еквадор ги отелотворуваат домородните принципи на сумак кавсај, давајќи му на Пачамама уставни права да ја заштити и обнови својата животна средина.

Историја и контекст Претседателот Рафаел Кореја стапил на функција во јануари 2007 година со помош на La Revolución Ciudadana (Граѓанската револуција) ветувајќи нов анти-неолибералистички Еквадор. Земја која ќе ги обедини и усогласи нарушените односи меѓу државата, економијата, општеството и нејзините витални ресурси. Како осми претседател во последните 10 години, Кореја повикал на уставно собрание за да се создаде нов устав за Еквадор.

Еквадор во најголем дел своите приходи ги добива од искористувањето на неговите природни ресурси. Најголемиот извоз на земјата, суровата нафта, претставува 29% од БДП на Еквадор, со вкупна вредност од 5,63 милијарди долари. Ова предизвикало земјата да страда од огромно уништување на шумите во Амазон, контаминирана вода и широко распространета болест.

Еквадор е дом на најмалку осум племиња на домородните народи, од кои повеќето живеат во Амазон, кои страдаат од негативните еколошки последици од екстракцијата на нафта. По неколку години влошување на економските и еколошките услови, вниманието го привлекло нивните бунтови од различни домородни заедници, бидејќи започнале да добиваат помала поддршка од државата, додека истовремено нивната земја сè повеќе навлегувала во составот на нафтените компании.Arsel, Murat 2012. Between 'Marx and Markets'? The State, The 'Left Turn' And Nature In Ecuador. Tijdschrift Voor Economische En Sociale Geografie (Journal of Economic & Social Geography) 103(2):150-163. Откако историски биле исклучени од политичкиот процес, домородните групи, особено загрижени за влошувањето на еколошкото уништување на бизнисот за екстракција и глобалните климатски промени, започнале социјални движења насочени кон создавање нов пристап кон развојот со цел да ја заштити животната средина и ќе ги усогласи нејзините односи со луѓето. КОНЕЈ (Национална конфедерација на домородните националности на Еквадор), најголемата федерација на домородните движења фокусирани на социјалната правда, започнала да лобира за нов устав кој ќе вклучува признавање на домородните групи на нацијата, нивниот јазик, култура, историја и права на земјиштето, и инхерентно нивните концепти на сумак касај и Пачамама (македонски „Мајка природа“).Becker, Marc. 2011 Correa, Indigenous Movements, and the Writing of a New Constitution in Ecuador. Latin American Perspectives 38(1):47-62.

Економијата, заснована на извозот на суровини во земјата, главно нафта, исто така предизвикувала хаос врз животната средина на нацијата, област со вредна биолошка и културна разновидност. Глобалната економска криза од 2008 година ги открила ранливостите на екстрактивната економија и довела до период на политички превирања во земјата што ја направило очигледна потребата од нова поинклузивна влада која ќе ја отелотвори пост-нафтената, постнеолиберална развојна парадигма.Acosta, Alberto, Eduardo Gudynas, Esperanza Martínez, and Joseph H. Vogel 2009. Leaving the Oil in the Ground: A Political, Economic, and Ecological Initiative in the Ecuadorian Amazon. Americas Program Policy Report. Кон крајот на 2006 година, изборот на левичарот Рафаел Кореја, кој се кандидирал на антинеолиберална платформа, го покажало појавувањето на нов политички период за Еквадор.

Развој

Sumak kawsay / Buen vivir Buen vivir („добро живеење“) се појавило како одговор на традиционалните стратегии за развој и нивните негативни еколошки, социјални или економски ефекти. Sumak kawsay, кое во превод значи „исполнет живот“, означува живеење во хармонија со другите луѓе и природата. Buen Vivir добила нова популарност, раширувајќи се низ делови од Јужна Америка и се развила како мултикултурен концепт. Уставот го опишува Буен Вивир како збир на права, од кои едно се правата на природата.Gudynas, Eduardo. 2011. Buen Vivir: Today's Tomorrow Development 54(4):441-447. Во согласност со тврдењето на овие права, Буен Вивир го менува односот меѓу природата и луѓето на побио-плуралистички поглед, елиминирајќи ја одвојувањето помеѓу природата и општеството.SENPLADES. 2009 National Plan for Good Living. Electronic document, http://plan2009.senplades.gob.ec/web/en/presentation , accessed May, 2012.

Во заедниците кои живеат на Андите во Латинска Америка развојот се изразува преку поимот сумак касај, кечуанскиот збор за „буен вивир“, предложен е како алтернативна концепција за развој и истиот е инкорпориран во уставите на Еквадор. Тоа конотира хармоничен колективен развој што ја замислува поединецот во контекст на социјалните и културните заедници и неговата или нејзината природна средина. Вкоренет во домородниот систем на верувања на кечуаните, концептот ги вклучува западните критики на доминантните развојни модели за да понуди алтернативна парадигма заснована на хармонија меѓу човечките суштества вклучувајќи ја и природната средина.

Идеја Правата на природата не претставуваат нов концепт. Кристофер Стоун е широко заслужен за создавањето на неговото прво напишано дело. Во неговата позната книга „Дрвата треба да стојат?, Стоун го претставува случајот за доделување правен субјективитет и права на животната средина. Како што објаснил Стоун, природниот објект „ќе има законски признаена вредност и достоинство сама по себе, а не само да служи како средство за да имаме корист „ние“. Тој исто така во неговото дело посочува дека исто како што „потоците и шумите“ немаат моќ да зборуваат сами за себе, ниту корпорациите, ниту државите, доенчињата, општините и универзитетите. „За нив зборуваат адвокатите, како што вообичаено го прават обичниот граѓанин со правни проблеми.

Активистот за животна средина и претседател на Уставното собрание, Алберто Акоста го објавил делото „Природата како субјект на правата“ што најпрвин го привлекло вниманието на идејата кај јавноста и владата. Акоста ги прогласил правата на природата како концепт на историски прогресивизам. Тој го споредил ова со времето кога жените не се сметале за субјекти додека тие всушност не станале субјекти на правата - така што природата не изгледа опипливо во тоа да има статус на права додека концептот не се издигне и реализира. Предметот на правата е целосно неразбирлив, освен доколку концептот не се стави во перспектива и всушност не стане тема што може да се расправа, да се согласи или едноставно да се зборува.

Изготвување Претседателот Рафаел Кореја го вклучил повикот за уставно собрание во неговата кампања во 2006 година. На 15 април 2007 година, повеќе од 80% од Еквадорците гласале за свикување на ново собрание, во голема мера благодарение на поддршката на домородните заедници. Домородните групи со години вршеле притисок за нов, поинклузивен устав и затоа биле активно вклучени во процесот на изработка. Алберто Акоста, избраниот претседател на Собранието, ветил дека ќе го направи собранието поинклузивно и ќе ги вклучи грижите на домородното население во уставот. На крајот, неколку домородни претставници биле избрани во собранието. За да се создаде устав заснован на принципите на Буен Вивир, Уставното собрание, со совет на Алијансата Пачамама, побарало помош од Фондот за правна одбрана на животната средина на Заедницата (CELDF) за да подготви јазик за новите одредби од уставот со детали за правата на природата. Поточно, од американските адвокати Мари Маргил (соработник) и Томас Линзи (извршен директор) било побарано да го искористат своето искуство за да им помогнат на еквадорските еколошки групи да ги подготват амандманите. Домородните групи исто така одиграле значајна улога во процесот на изготвување. Fundación Pachamama, во соработка со лидерите во CONAIE, се состанале со членовите на собранието за да ги претстават своите идеи за уставот и да добијат поддршка. За да се информира и да се добие поддршка од јавноста, започнала и национална медиумска кампања во која биле детализирани начелата на новиот устав и правата на природата.Fundación Pachamama (FP). 2011 "Recognizing Rights for Nature in the Ecuadorian Constitution"

Во следниот период биле одржани повеќе тркалезни маси со цел да се разговара за можноста за додавање на правата на природата во Уставот. Важен аргумент би бил тој на согласност наспроти консултација. Домородните заедници и некои членови на Уставното собрание се залагале за право на согласност, што значи дека тие сакале јасно право да се спротивстават или одобруваат развојни проекти, додека владата се спротивставила на промовирањето само консултации. Како заклучок, владиниот став преовладал и членот 408 потврдува дека сите природни ресурси се сопственост на државата. Државата може да одлучи да ги искористи сите природни ресурси за кои признава дека се од национално значење, единствено сè додека ги консултира засегнатите заедници, без да има никаква обврска за договор.

Членовите на собранието Гилем Умберто и Ортиз Алфредо се бореле за создавање на Народен правобранител за Пачамама. Според тоа, требало да биде заменет министерот за животна средина, кој се сметал за неадекватен, и кој ќе дејствува како законски чувар на правата на природата. На крајот, Народниот правобранител на природата не бил додаден во новиот устав.

Како што било претходно споменато, домородните групи, особено четворицата членови на Пачакутик во рамките на Уставното собрание, се залагале за правосудните права на начинот на живеење на нивните заедници. Помалку искрен став би бил она што го илустрирал Рафаел Естевес, член на популистичката десница. Тој изјавил дека е многу познато дека тие први ќе и дадат на природата нејзините законски права во рамките на нивниот устав, а самиот факт на тоа ги натерало некои членови да се согласат со неговото донесување.

Донесување на устав На 10 април 2008 година, со 91 гласови од 130, Уставното собрание го одобрил членот 10 за вклучување во новиот устав. На 7 јуни, јазикот на членовите 71 до 74, со кои се составуваат правата на природата, биле презентирани и дебатирани, пред да добијат одобрение за вклучување во уставот.

На 28 септември 2008 година бил одржан задолжителен референдум за гласање за новиот устав, каде усвојувањето на уставот било одобрено од 65% од гласачите.Smith, Gar. 2009, "In Ecuador, Trees Now Have Rights", Earth Island Journal 23(4):15-15.

Членови на правата на природата

Следниве написи се наоѓаат под Наслов II: Права во Уставот на Република Еквадор објавени во Официјалниот регистар на 20 октомври 2008 година.

Прва глава: Принципи за спроведување на правата

член 10. Лицата, заедниците, народите, нациите и заедниците се носители на правата и ќе ги уживаат правата што им се загарантирани во Уставот и во меѓународните инструменти. Природата е предмет на оние права кои Уставот и ги признава.

Седмо поглавје: Права на природата