Во физиката, хорор вакуи (horror vacui) или пленизам, вообичаено се наведува како „природата се гнаси од вакуум“ и е постулат кој му се припишува на Аристотел. Тој артикулирал верување, подоцна критикувано од атомизмот на Епикур и Лукрециј, дека во природата нема празнотија (вакуум) затоа што погустиот околен материјален континуум веднаш би ја пополнил ретката почетна празнина. Исто така, тој не се согласувал со празнината во поапстрактна смисла (како „разделна“), на пример, дека по дефиниција самата празнина (недвосмислено?) не е ништо, а по Платон ништото не може со право да се каже дека постои. Понатаму, бидејќи празнината би била без својства, не би можела да се осети ниту со сетилата, ниту пак претпоставката дека постои не ќе може да даде дополнителна објаснувачка моќ. Херо од Александрија ја оспорил теоријата во I век од нашата ера, но неговите обиди да создаде вештачки вакуум биле неуспешни. Теоријата била дебатирана во контекст на механиката на флуиди од XVII век. меѓу другите, од Томас Хобс и Роберт Бојл и на почетокот на XVIII век од Сер Исак Њутн и Готфрид Лајбниц.

Потекло

Етимологија Пленизам значи „полност“ (од латински plēnum, англиски „plenty“), сроден преку прото-индоевропски до „полн“. На старогрчки, терминот за празнина е τὸ κενόν ( to kenón ).

Историја Идејата била реформулирана како „Natura abhorret vacuum“ од Франсоа Рабле во неговата серија книги со наслов Гаргантуа и Пантагруел во 1530-тите. Теоријата била поддржана и повторена од Галилео Галилеј на почетокот на XVII век како „Resistenza del vacuo“(Отпор на вакуумот). Галилео бил изненаден од фактот дека водата не може да се издигне над одредено ниво во цевката за аспирација во неговата пумпа за вшмукување, што го натерало да заклучи дека постои ограничување на феноменот. Рене Декарт предложил пленична интерпретација на атомизмот за да се елиминира празнината, која ја сметал за некомпатибилна со неговиот концепт за просторот. Теоријата била отфрлена од подоцнежните научници, меѓу кои бил и ученикот на Галилео Еванџелиста Торичели, кој го повторил неговиот експеримент со жива. Блез Паскал успешно го повторил експериментот на Галилео и Торичели и предвидел дека нема причина зошто во принцип не може да се постигне совршен вакуум.Blaise Pascal, Experiences nouvelles touchant le vide. [New experiments with the vacuum] (1647). Шкотскиот филозоф Томас Карлајл го спомнал експериментот на Паскал во Единбуршката енциклопедија во напис од 1823 година насловен „Паскал“.

Поврзано

Казимиров ефект Инерција Ламбово поместување Спонтана емисија Квантна флуктуација Квантен вакуум QCD вакуум QED вакуум Вакуум Диелектрична константа на вакуумот

Наводи

Категорија:Застарени теории во физиката Категорија:Вакуум