Смртната казна во Чиле е законски санкционирана, иако со значителни ограничувања. Од нејзиното укинување за цивилни прекршоци во 2001 година, нејзината примена е ограничена стрикно за воен персонал осуден за воени злосторства и злосторства против човештвото извршени за време на војна. Ова го става Чиле меѓу седумте земји на глобално ниво кои ја укинале смртната казна само за обични злосторства.
Методот на погубување во Чиле е со пукање, а последниот случај се случил на 29 јануари 1985 година, кога двајца сериски убијци, Хорхе Сагредо и Карлос Топ, биле погубени со стрелачки вод. Историските податоци покажуваат дека помеѓу 1890 и 1967 година, 53 лица биле осудени на смрт и потоа погубени, додека на многу други им била ублажена казната.
Чиле активно го поддржува Мораториумот на ООН за укинување на смртната казна од 2007 година и постојано гласал во негова корист. Дополнително, Чиле е потписник на Вториот факултативен протокол кон МПГПП, кој има за цел глобално укинување на смртната казна. Сепак, Чиле се повикала на ставка според член 2.1 од договорот, дозволувајќи погубување во време на војна за осуда на најсериозните воени злосторства извршени во такви периоди. Земјата го потпишала договорот на 15 ноември 2001 година и го ратификувала на 26 септември 2008 година.
Наводи
Категорија:Смртна казна по земја Категорија:Чилеанско право