Александар Малинов, роден Александар Павлов Малинов (; Ореховка, 3 мај 1867 — Софија, 20 март 1938) — истакнат руски политичар во Бугарија. Долгогодишен водач на Демократската партија. Тој бил премиер на Бугарија за време на нејзината 30-та, 31-та, 36-та, 37-та и 47-та влада. Тој бил претседател на 23. состав на бугарското собрание (1931 - 1934). За време на неговите мандати тој ги подобрил односите меѓу Русија и Бугарија, во различни бугарски наводи неговите дејства биле претставени како русофилски.
Животопис
Потекло и образование Роден во селото Ореховка, Бесарабија (денес дел од Украина). Александар Малинов бил ученик во јужнословенските пансион, програма од големиот русофил Тодор Минков во градот Николаев.ГАМЗА, В. Подготовка болгарских элит в Южнославянском пансионе Тодора Минкова. Bulgarian Historical Review, 2017, Vol. 43, no. 3 – 4, стр. 46. ISSN 0204 – 8906
Професионална и политичка кариера лево|мини|200x200пкс|47-та влада на Бугарија со премиерот Ал. Малинов. После неговата преселба во Бугарија тој работил како судија, обвинител и адвокат во Пловдив.
Малинов бил активен деец во Демократската партија, заради тоа тој стананал нејзин водач после смртта на Петко Каравелов во 1903 година. Малинов бил водач на владата на Демократската партија (1908 – 1911), при коешто е објавена независноста на Бугарија (22 септември 1908) и се подготвениГеоргиева, Станка. Промените в конституцията, наложени от обявяването на Независимостта на България на 22 септември 1908 г. Научни трудове на Русенския университет 2008, том 47, серия 5.2, с. 157 – 158 (достъп 21 февруари 2015) членовите во Трновската устав од 1911, зголемувајќи дипломатските надлежности на цар Фердинанд I. Тој бил првиот премиер на Царството Бугарија.
Покрај крајот на Првата светска војна Александар Малинов предводувал две коалициски влади (1918), коишто го потпишаа Солунското примирје и го задушиле тогашното Владајско востание. За време на управувањето на Александар Стамболијски Малинов, заради неговите русофилски чувства е испратен во затвор (1922), заедно со многу други водачи на опозицијата. После државниот удар во 9 јуни, 1923 година е ослободен и се вклучува во новосоздадената Демократска алијанса, но во 1924 г. го напушта и преминува во опозиција.
Како водач на Демократската партија Александар Малинов бил еден од иницијаторите за создавањето на бугарската коалиција Народен блок, којашто победила во изборите во 1931 г. Тој е за кратко време премиер на Бугарија, но дава отставка и станува претседател на собранието. Малинов умира за време на предизборното собрание во Софија.
Семејство Александар Малинов е женет за Јулија Малинова, имале три ќерки и двајца синови: Ана, Вера, Марија, Павел и Александар.
Споменик Во негова чест еден булевар во Софија го носи неговото име.
Литература
Гамза, Во. Подготовка болгарских элит во Южнославянском пансионе Тодора Минкова. Bulgarian Historical Review, 2017, Vol. 43, no. 3 – 4, pp. 24 – 52. ISSN 0204 – 8906 Георгиева, Со. Промените во уставот, наметнати од обявяването на Независноста на Бугарија на 22 септември 1908 г. Научни трудови на Русенския универзитет, 2008, Т. 47, серија 5.2, со. 157 – 158 Ташев, Т. Министрите на Бугарија 1879 – 1999. Софија: АИ „Проф. Марин Дринов“ / Изд. на МО, 1999. ISBN 978-954-430-603-8 / ISBN 978-954-509-191-9
Наводи
Надворешни врски
„150 години од раѓањето на Александар Малинов“, БНТ, Историја.bg, 15 мај 2017
Категорија:Русофили Категорија:Бугарски политичари од Бесарабија Категорија:Руски политичари Категорија:Родени во 1867 година Категорија:Починати во 1938 година Категорија:Премиери на Бугарија Категорија:Погребани на Централните софиски гробишта