мини| Американски напредок (1872) од Џон Гаст е алегоричен приказ на модернизацијата на новиот запад. Колумбија, персонификација на Соединетите Држави, е прикажана како ја води цивилизацијата на запад заедно со американските доселеници. Таа е прикажана како носи светлина од исток кон запад, ја нанижува телеграфската жица, држи училишна книга и ги истакнува различните фази на економската активност и развојните форми на транспорт. Лево, домородните Американци се раселени од прататковината на нивните предци. „Манифестна судбина“ е фраза која го претставува верувањето во Соединетите Држави од 19-тиот век дека американските доселеници биле предодредени да се прошират кон запад низ Северна Америка, и дека ова верување било очигледно („манифестно“) и судбинско. Верувањето било вкоренето во американската исклучителност и романтичниот национализам, што подразбирал неизбежно ширење на републиканската форма на управување. Тоа е еден од најраните изрази на американскиот империјализам во Соединетите Американски Држави.
Според историчарот Вилијам Ерл Викс, постоеле три основни принципи кои стоеле зад овој концепт:
Претпоставката за уникатната морална доблест на Соединетите Држави. Тврдењето на својата мисија да го откупи светот со ширење на републиканската влада и воопшто „американскиот начин на живот“. Верата во божествено определена судбина на нацијата да успее во оваа мисија.
Овој концепт останал силно поделен во политиката, предизвикувајќи постојан конфликт во однос на ропството во новите држави и територии. Ова е исто така поврзано со доселеничко-колонијалното раселување на домородните Американци и анексијата на нивните земји западно од границите на Соединетите Држави. Концептот станал еден од неколкуте главни предизборни прашања за време на претседателските избори во 1844 година, кога победила Демократската партија и фразата „Манифестна судбина“ била конципирана во рок од една година. Концептот бил искористен од страна на демократите за да го оправдаат спорот за границата во Орегон во 1846 година и анексијата на Тексас како робовска држава во 1845 година, што кулминирало со Мексиканско-американската војна од 1846 година. Спротивно на тоа, големото мнозинство во партијата Вигс и истакнати републиканци ( како што биле Абрахам Линколн и Улис С. Грант) го отфрлиле концептот и воделе кампања против оваквите акции. До 1843 година, поранешниот американски претседател Џон Квинси Адамс, првично главен поддржувач на концептот манифестна судбина, се предомислил и го отфрлил експанзионизмот бидејќи тоа значело проширување на ропството во Тексас. Улис С. Грант ја осудил Мексиканско-американската војна, прогласувајќи ја за „една од најнеправедните што некогаш ја водела посилна против послаба нација“. Историчарот Даниел Вокер Хау резимирал дека „американскиот империјализам не претставувал американски консензус; тој предизвикал горчливо несогласување во националната политика“.
Наводи
Литература
Статии во списанија
Книги
Burge, Daniel J. (2022). A Failed Vision of Empire: The Collapse of Manifest Destiny, (1845–1872). University of Nebraska Press. ISBN 978-1496228079
Надворешни врски
Инаугуративното обраќање на претседателот Полк Колекција: „Манифестната судбина и американскиот запад“ од Музејот на уметност на Универзитетот во Мичиген
Категорија:Политика на САД Категорија:Историја на Северна Америка Категорија:Геополитика