мини|Улрих I Цељски Улрих I Цељски бил значајна фигура во подемот на Цељските грофови во втората половина на 14 век.
Како воен командант и кондотијер, тој ја зголемил моќта и угледот на своето семејство во Средна Европа. Заедно со брат му Херман I Цељски, владеел од 1359 до 1368 година, поставувајќи ги темелите за идното проширување во Славонија и Хрватска.
Неговата воена вештина била клучна за прифаќањето на Цељските грофови во високото благородништво, а неговото име е овековечено во поемата За грофот Улрих Цељски од австрискиот поет Питер Сушенвирт.
Живот и достигнувања Малку е познато за раниот живот на Улрих. Тој бил првороден син на Фридрих, првиот Цељски гроф. Фридрих го наследил Цељскиот замок и околните имоти преку неговата мајка Катарина, ќерка на последниот гроф од Корушка Хеунбург и Агнес од Баден, неуспешниот барател на наследството на Бабенберг.
Цељските грофови го должеле својот успех на верноста кон Хабсбурзите. Како и неговиот татко пред него, Улрих служел како гувернер на Хабсбуршкото Војводство Крањска од 1362 година.
Улрих служел како кондотиер, воен изведувач кој ги позајмувал своите услуги на помоќни господари. Својата воена кариера ја започнал како тинејџер кога се приклучил на експедицијата на унгарскиот крал Лајош I Анжујски против Венецијанците во Далмација во 1346 година, учествувајќи во неуспешната опсада на Задар. Во 1348 година, тој се борел во служба на Лудвиг V, војвода од Баварија во Тирол и во Бранденбург.
И покрај тоа што ја започнла својата кариера борејќи се против Јохан Хенрик Моравија во Тирол, Улрих на крајот воспоставил силни врски со луксембуршките владетели на Бохемија и Германија: во 1354 година, тој учествувал во експедицијата на Светиот Цар Карло IV во Италија. Исто така, тој имал силни врски со Лајош I Анжујски од Унгарија, борејќи се на негова страна против Венеција во 1354–55, во опсадата на Тревизо. Помеѓу 1359 и 1365 година учествувал во своите експедиции во Србија, Бугарија и Јужна Италија . Во 1362-63 година се борел на страната на хабсбуршкиот војвода Рудолф IV во Фриули и во Тирол; како награда за неговата служба, тој беше заложен со Камник во Крањска, а Жалец и Војник во Штаерска : последните двајца ќе останат во сопственост на неговите потомци се додека Куќата на Цеље не изумрела во 1456 година.
Брак и деца Улрих се оженил со Аделаида од Ортенбург, ќерка на моќниот коринтски гроф од Ортенбург. Бракот го зацврстил сојузот меѓу двата дома. Само еден син, Вилијам, преживеал во зрелоста од оваа заедница, кој се оженил со Ана од Полска и имал една ќерка, Ана Цељска, која станала полска кралица со бракот со Владислав II.
Категорија:Починати во 1368 година Категорија:Родени во 1330-тите Категорија:Цељски грофови