Најисточните области на Украина, Донецк, Луганск и Харков, се место на тековно боиште од почетокот на руската инвазија на Украина во февруари 2022 година.
Битката за Донбас претставува голема офанзива во источното боиште што се случила во средината на 2022 година. До кулминацијата на офанзивата во јули 2022 година, руските сили и нивните сепаратистички сојузници ги освоиле градовите Северодонецк, Лисичанск, Рубижне и Изјум. Сепак, на почетокот на септември, Украина започнала голема контраофанзива на исток, која ги вратила градовите Изјум, Балаклија, Купјанск, Свјатогорск и стратешкиот град Лиман. Контраофанзивата запрела источно од реката Оскил, а кампањата во источна Харковска Област и западна Луганска Област продолжила, иако Донечката Област останала најактивната област на фронтот.
Во зимата 2022-2023 година, Русија се фокусирала на освојување на градот Бахмут, во голема мера уништувајќи го градот во една од најкрвавите битки во војната и целосно заземање во мај 2023 година. Во јуни 2023 година, Украина започнала уште една голема контраофанзива низ целата линија на боиштето, заземајќи некои руски позиции по должината на периферијата на Бахмут и во југозападната Донечка област, иако не ги остварила големите придобивки во Донбас што се барале. До ноември 2023 година, оваа контраофанзива во голема мера била заглавена на исток и Русија почнала да спроведува нови офанзивни операции за заземање територија, стекнувајќи контрола над Авдејевка,и Маринка во Донечката Област до февруари 2024 година.
По заземањето на Авдејевка, руските сили напредувале со цел да формираат северозападно од него и ја освоиле населбата Очеретино во април 2024 година и почнале да се борат против Красногоровка, југозападно од Донецк и Часов Јар, западно од Бахмут, и започнале офанзива кон градот Торецк во јуни 2024 година. Кон крајот на јули 2024 година, Русија ги зголемила офанзивните маневри во насока на стратешки важниот град Покровск, значително напредувајќи кон градот во август 2024 година.
Позадина Од 2014 година се воделе спорадични борби помеѓу украинските сили и сепаратистите од Донечката Народна Република поддржани од Русија за време на војната во Донбас.
Кампања
Првични руски напади (февруари-март 2022 година)
Харковска Област мини| Руски конвој за снабдување во Харков, март 2022 година На 24 февруари, откако рускиот претседател Владимир Путин објавил специјална воена операција во Украина, руските сили ја преминале руско-украинската граница и почнале да напредуваат кон Харков. Украинските војници биле распоредени на позициите по должина на клучните правци во градот, а жителите почнале да волонтираат за воена служба неколку часа по инвазијата. Руска ракета ја погодила воздушната база Чугујев во која биле сместени беспилотни летала Бајрактар TB2. Според разузнавачките информации со отворен код, нападот оставил штета на местата за складирање гориво и инфраструктурата.
На 25 февруари продолжиле жестоките борби во северните предградија на Харков, особено во селото Циркуни. На 26 февруари, гувернерот на Харковската Област, Олег Синегубов, изјавил дека градот Харков сè уште е под украинска контрола и најавил полициски час во градот.
Во раните утрински часови на 27 февруари, гасовод во Харков бил уништен од руските сили. Руски лесни возила упаднале во градот, при што половина од нив наводно биле уништени од украинските сили во борбите кои следеле. До попладневните часови, украинските власти изјавиле дека Харков сè уште е под украинска контрола и покрај нападот на руските сили во текот на ноќта. Во меѓувреме, Генадиј Мацегора, градоначалникот на Купјанск, се согласил да ја предаде контролата врз градот на руските сили и ги обвинил украинските сили дека го напуштиле кога започнала инвазијата. Подоцна тој бил обвинет за предавство од украинската главна обвинителка Ирина Венедиктова.
На 2 март, руските падобранци слетаале во Харков во раните утрински часови и почнале да се судираат со украинските сили. Судири се случиле и во близина на воената болница во градот додека руските падобранци се спуштале на неа. Шефот на полицијата на Харковската Област Володимир Тимошко подоцна изјавил дека ситуацијата била под контрола.
Врховната Рада во меѓувреме соопштила дека руското гранатирање на Изјум убило осум лица. Руските сили во текот на денот влегле во градот Балаклија.
На 4 март, украинските сили започнале контранапад во Харковската Област, наводно туркајќи ги руските сили кон Сумската Област и стигнувајќи до дел од руско-украинската граница. До 7 март, Украина соопштила дека го вратила Чугујев во близина на Харков во контранапад во текот на ноќта. Во текот на денот, Украина, исто така, соопштила дека го убила рускиот генерал-мајор Виталиј Герасимов, додека исто така убила и ранила други високи офицери на руската армија за време на Битката кај Харков.
На 8 март, Украина изјавила дека го одбила нападот на руските сили врз Изјум.
Донечка област Утрото на 25 февруари, руските сили, заедно со сојузничките сепаратисти, напредувале од територијата контролирана од Донечката Народна Република (ДНР) кон Мариупол, наидувајќи на украинските сили во Павлопил. Украинците победиле, уништувајќи најмалку 20 руски тенкови. Во вечерните часови, руската морнарица започнала амфибиски напад на 70 километри (43 милји) од Мариупол, по должина на брегот на Азовското Море. Руските сили го бомбардирале Мариупол во текот на 26 февруари; Градоначалникот на градот Вадим Бојченко тврдел дека биле погодени училишта и станбени згради. лево|thumbtime=0:04|мини| Украински цивили се евакуираат од Волноваха во регионот на Донецк Утрото на 27 февруари било објавено дека руска тенковска колона брзо напредувала кон Мариупол од територијата под контрола на ДНР, но нападот бил спречен од украинските сили. Шест руски војници биле заробени.
Истиот ден, гувернерот на Донечката област Павло Кириленко изјавил дека Волноваха поминува низ хуманитарна криза, бидејќи руското гранатирање практично го уништило целиот град.
На 1 март, украинските сили започнале контраофанзива кон Горловка, која била контролирана од ДНР од 2014 година.
На 2 март, Донецк, кој бил под контрола на сепаратистите, бил цел на гранатирање неколку дена. Некои населби немале напојување со струја, а по улиците имало изгорени автомобили.
Украинскиот официјален претставник Олексиј Арестович соопштил дека украинските сили за првпат тргнале во офанзива за време на војната, напредувајќи кон Горловка. Игор Жданов подоцна тврдел дека „постојат извештаи“ дека дел од градот бил заземен од украинските сили. Според украинските извештаи, 95-та воздушна ударна бригада на Украина почнала да го напаѓа градот претходниот ден. лево|мини| Епицентарот К пламнал среде руските бомбардирања во Мариупол. Украинските власти на 3 март соопштиле дека 34 цивили биле убиени во руското гранатирање во Мариупол во претходните 24 часа.
На 5 март бил прогласен прекин на огнот во Волноваха за да им се овозможи на цивилите да се евакуираат, но подоцна бил уништен со украински официјални лица обвинувајќи ги дека руското гранатирање продолжило за време на процесот на евакуација. Тие додале дека околу 400 цивили се уште можеле да го напуштат градот. Меѓутоа, рускиот претседател Владимир Путин ги обвинил украинските сили за рушење на договорот за прекин на огнот.
На 6 март, двете страни се обвинувале меѓусебно за неуспехот на вториот обид за евакуација на цивили од Мариупол.
На 9 март, зградата која служела како породилно и детска болница во Мариупол била бомбардирана од страна на руските воздухопловни сили околу 17:00 часот, при што загинале пет цивили, а биле повредени 17 лица.
На 11 март, руското Министерство за одбрана изјавило дека силите на ДНР ја зазеле Волноваха. Исто така, соопштило дека напреднале 6 километри и дополнително ја заостриле опсадата на Мариупол. Видеата подоцна објавени на социјалните мрежи ги покажале руските сили во многу населби на Волноваха.
На 12 март, Асошијетед прес независно потврдил дека Волноваха била освоена од проруските сепаратисти и голем дел од неа бил уништен во борбите. Павло Кириленко, гувернерот на Донечката Област, изјавил дека додека населбите Николске, Мангуш и Урзуф биле окупирани од руски војници и дека тие допрва треба да заземат еден клучен град, со исклучок на Волноваха.
Во северната Донечка Област, манастирот Сетогорска Успенска Лавра била бомбардирана околу 22:00 часот на 12 март, при што биле повредени 30 луѓе и бил оштетен манастирот.
Руското Министерство за одбрана на 13 март изјавило дека руските сили ги зазеле населбите Николске, Благодатное, Володимиривка и Павливка во Донечката област, во обид да стигнат до Велика Новосилка. Украинската војска соопштила дека руските сили во текот на денот ги зазеле населбите Старомлинивка, Евгеновка, Павливка и Егоровка.
На 14 март, Донецк бил погоден од ракетен напад. Денис Пушилин, шефот на Донечка Народна Република, изјавил дека тие собориле украински проектил Точка-У истрелан врз градот Донецк, но делови од проектилот паднале во центарот на градот, при што загинале повеќе цивили. Руското Министерство за одбрана соопштило дека загинале 23 цивили, а уште 28 биле ранети. Сепак, украинската војска негирала дека го извршила нападот и изјавила дека тоа е „непогрешливо руска ракета или друга муниција“, кое било поддржано од проценката на Тимот за разузнавање на судири, истражувачка новинарска група.
Украинските сили подоцна соопштиле дека руските трупи на 336-та гардиска поморска пешадиска бригада и 11-та гардиска воздушна ударна бригада се обиделе да напредуваат во Донечката Област во 17:00 часот, но биле одбиени со до 100 убиени војници и уништени шест од нивните возила.
На 20 март, руските власти потврдиле дека Андреј Палиј, заменик командант на Црноморската флота, бил убиен во Мариупол.
Луганска Област мини| Руските и ЛНР единиците се состануваат во Новоајдар, март 2022 година мини|Украински војници со заробен руски БРДМ, март 2022 година мини|Горење згради во Северодонецк по руско гранатирање, 13 март На 24 февруари, украинската војска соопштила дека руските сили се обидуваат да ја преминат реката Сверски Донец и да навлезат во украинската одбранбена линија во услови на тешки судири за Счастје и Станица Луганскаја. До 27 февруари, гувернерот на Луганската Област Сергиј Гајдај признал дека и двата града биле под руска окупација и практично биле уништени од руското гранатирање.
На 25 февруари, украинската војска тврдела дека нејзината артилерија нанела штета на руска колона која се подготвувала да ја премине реката Ајдар во близина на Старобилск, принудувајќи ги Русите да се повлечат.
На 2 март, силите на Луганската Народна Република и руските трупи го зазеле Новоајдар, преземајќи ја базата на 79-та бригада на Украина. Понатаму на север, руски конвој од 60 возила влегол во Старобилск низ полињата во близина на селата Шулгинка, Омелкове и Хворостијанивка. Внатре во градот, Русите се соочиле со протестирачки локални жители кои вееле украински знамиња и ја пееле украинската национална химна. Колоната продолжила во правец на Сватово.
Следниот ден, цивили кои носеле украински знамиња протестирале против руските војници во Сватово. По разговорите со местното население, војниците се повлекле од градот. Исто така, на 3 март, претставниците на ЛНР објавиле дека покрај Новоајдар и Старобилск, нивните сили ја презеле контролата врз Степниј Јар, Епифанивкаи Краснориченско, сите лоцирани на периферијата на Северодонецк.
Гајдај на 6 март изјавил дека борбите се водат на периферијата на Лисичанск, Северодонецк и Рубижне, бидејќи украинските единици се вратиле на нова линија на фронтот со цел да избегнат опкружување или руски пробив. Тој додал дека украинските сили ја изгубиле контролата врз Сватово, Старобилск и Новопсков, иако руските сили не биле распоредени во голем број во градовите. Тој исто така изјавил дека Попасна и Хирске биле континуирано гранатирани.