Азотемија е медицинска состојба карактеризирана со зголемени нивоа на азотни соединенија, како уреа и креатинин, во крвта. Најчесто се јавува поради намалена функција на бубрезите, кои не успеваат правилно да ги филтрираат овие отпадни продукти. Може да биде предизвикана од дехидратација, бубрежни заболувања, опструкција на уринарниот тракт или други системски нарушувања. Симптомите вклучуваат замор, конфузија и оток, а дијагнозата се потврдува со крвни тестови. Третманот зависи од причината, често вклучувајќи хидратација или лекување на основното заболување.
Типови
Преренална азотемија Настанува поради намален проток на крв во бубрезите, што го ограничува нивното филтрирање на азотните отпадни продукти. Причинители се: хиповолемија (дехидратација, крварење), срцева слабост, шок, или намалено снабдување со крв. Карактеристики за овој тип се: покачени нивоа на уреа и креатинин, но со нормална бубрежна функција.
Примарна ренална азотемија Резултат е на директно оштетување на бубрежната структура или функција. Причини за нејзино настанување се: акутна тубуларна некроза, гломерулонефритис, инфекции, токсини, или исхемија. Карактеристики се: оштетување на нефроните, намалена гломерулна филтрација, покачени уреа и креатинин.
Постренална азотемија Настанува поради опструкција на уринарниот тракт, што спречува излачување на урината. Причини се: камења во бубрезите, тумори, зголемена простата, или уретрална опструкција. Карактеристично за овој тип е акумулација на уреа и креатинин поради задржување на урината.
Категорија:Нефрологија