Хипер-реална религија — социолошки термин што опишува нов потрошувачки тренд во стекнувањето и спроведувањето на религијата. Терминот за прв пат бил дефиниран во книгата „Религија и популарна култура: Хипер-реален тестамент“ од Адам Посамаи.Possamai, A. (2005), "Religion and Popular Culture: A Hyper-Real Testament", Brussels: P.I.E-Peter Lang Терминот се користи за истражување на пресекот помеѓу постмодернизмот и религијата. Идејата била проширена или критикувана од голем број академици уште од нејзиното создавање.
Потекло и употреба Според теориите за постмодернизација, во втората половина од 20 век (често нарекувана „постмодерна ера“) конзумеризмот, индивидуализацијата и изборот дошле во преден план на западните општества преку капитализмот.Giddens, A. (1991), Modernity and Self-Identity, Stanford University PressJameson, F. (1991) Postmodernity, or the Cultural Logic of Late Capitalism, Durham, NC: Duke University Press.Bauman, Z. (2000), "Liquid Modernity", Polity Така, религијата како дел од оваа култура стана сè повеќе комерцијална, индивидуализирана и демократизирана.Turner, B. S. (2010), "The New Blackwell Companion to the Sociology of Religion", Oxford: Wiley-Blackwell Луѓето денес имаат поголем избор во однос на религијата, честопати можат да ја практикуваат во приватност и како што сакаат, надвор од традиционалните институционални граници.Davie, G. (1994), "Religion in Britain Since 1945: Believing Without Belonging", Oxford: Wiley-Blackwell Поради оваа промена, социологијата на религијата станала сè позаинтересирана за потенцијалот за типологизација на начините на неинституционална религија и основата на неинституционалната религија во човечката природа.Davidsen, M. (2013), "Fiction-based religion: Conceptualising a new category against history-based religion and fandom", Culture and Religion, Volume 14, Issue 4.Heelas, P. and Woodhead, L. (2004), "The Spiritual Revolution: Why Religion is Giving Way to Spirituality", Oxford: Wiley-Blackwell
Станало сè појасно дека луѓето што ги напуштаат структурите и церемониите на традиционалните религии не стануваат веднаш нерелигиозни во атеистичка смисла. На пример, некои продолжуваат да веруваат без да припаѓаат на црква, други се свртуваат кон алтернативни духовности, а други пак, како што дискутира Посамаи, се свртуваат кон потрошувачки религии делумно базирани на популарната култура, она што тој го нарекува „хипер-реални религии“. Во хипер-реалната религија, елементите од религиите и популарната култура се многу испреплетени. Тоа се постмодерни изрази на религијата, кои веројатно ќе бидат консумирани и индивидуализирани, и затоа имаат поголема важност за поединецот отколку за заедницата и/или конгрегацијата. Така, во постмодерното време, односот меѓу луѓето и религијата е многу флуиден; ако модерноста донесе разочарување во светот, како што изјавил Макс Вебер, постмодернизмот го преокупира светот преку ширење на „субјективни митови“ (митови што се релевантни за поединецот) и преку експанзијата на конзумеризмот и интернетот.
Наводи
Категорија:Религиологија