мини|300x300пкс|Pitohui dichrous има невротоксин наречен хомобатаротоксин, кој се наоѓа во нејзината кожа и пердуви, предизвикува вкочанетост и трнење при допир. Токсични птици ― птици кои користат отрови за да се одбранат од предатори. Иако, ниедна позната птица не произведува отров или токсин, тие го издвојуваат отровот од токсичните инсекти и растенија. Видовите вклучуваат птици питохуи и ифрита од Папуа Нова Гвинеја, европската потполошка, гуската со жилави крилја, пупунците, бронзениот гулаб и Cardellina rubra.
Питохуите, ифритата и руфозниот или мал врчак сите го врзуваат издвоениот батрахотоксинот во својата кожа и пердуви. Африканската гуска со зашилени крилја е отровна за конзумирање бидејќи го врзува отровот во своите ткива, од мајците (мајски буби) со кои се храни. Европските потполошки се исто така познати како токсични и можат да предизвикаат котурнизам во одредени фази од нивните миграции.
Првично истражување Во 1992 година било спроведено првото истражување направено врз отровни птици од Дамбахер и сор., во кое биле пронајдени траги од невротоксинот хомобатрахотоксин во пердувите и телесното ткиво на многу видови врапчевидни птици од Нова Гвинеја од родот Pitohui и Ifrita. Пред 1992 година, токсините кои се наоѓале во птиците, можеле само да се пронајдат во 3 вида на отровни жаби кои потекнувале од западна Колумбија (Phyllobates terribilis, Phyllobates bicolor, Phyllobates aurotaenia). Кај птиците Питохуи и Ифрита од Нова Гвинеја, бубачките од родот Choresine, по потекло познати како нанисани, се главни извори на храна и извори на токсини за овие птици.
Употреба на токсини Отровот е единствен вид на отровна одбрана кај што се еволуирала кај птиците и се смета дека се појавила во 3 различни независни лози на птици. (на пр., Питохуи и Ифрита). Овие лози се појавуваат во близина на врвовите на филогенијата, што укажува на тоа дека многу лози ја развиле способноста да издвојуваат отрови, но ја имаат изгубено таа способност. Се претпоставува дека оваа хемиска одбрана ефикасно се користи против предатори како што се змии, грабливи птици и некои арбореални торбари. Исто така, се претпоставува дека токсичноста на кожата/пердувите се користи како одбрана против ектопаразити. Батрахотоксините исто се отровни и за ектопаразитни членконоги.
Потекло на батрахотоксини кај птиците Направени се студии на желудникот кај овие птици, при што се докажани траги на различни видови инсекти, во главно членконоги и овошје, но по направените хемиски анализи не се детектирало присуство на токсин. Појавата на батрахотоксини во мускулите, утробата и длабоките региони на кожата е аргумент против локалната примена на овие супстанции, т.е. преку „мравење“, однесување вообичаено кај врапчеврските каде што членконогите, овошјето или другите материјали се размачкуваат директно на перјето. Можеби птиците ги издвојуваат батрахотоксините произведени од микроорганизми на начин аналоген на оној на кој пуферските риби можат да добијат тетродотоксин, друг невротоксин, од бактерии во нивната кожа.
Наводи
Категорија:Птици