Корејска есетра (Sinosturio dabryanus), позната и како Јангцекјангова есетра или речна есетра — вид риба од семејството есетри, Acipenseridae. Ендемска е во Кина и денес е ограничена на сливот на реката Јангцекјанг, но во минатото била регистрирана и од сливот на Жолта Река. Таа била риба за храна од комерцијално значење. Нејзината популација драстично се намалила, а од 1988 година е прогласена за загрозен вид на Кинескиот црвен список во категорија I, а комерцијалниот лов е забранет. Официјално е прогласена за исчезната во дивината од страна на Меѓународниот сојуз за заштита на природата од 21 јули 2022 година.
Таксономија Пред 2025 година, била сместена во родот Acipenser, но долго време се сметало дека ова сместување е парафилетско. Во 2025 година, ила преместена во обновениот род Sinosturio. Тоа е типичен вид на родот.
Изглед Познато е дека оваа есетра достигнува 2,5 метри во должина, но обично е многу помала. Нејзиното тело е сино-сиво одозгора и жолтеникаво бело на стомакот, со пет реда лузни. Главата е триаголна, а муцката е долга со устата која се наоѓа на долната страна. Постојат два пара мрени.
Однесување Рибата живее во бавно протечно речни води над подлоги од песок и кал. Се храни со водни растенија, безрбетници и мали риби. Овој вид е потамодром, учествува во миграција, но никогаш не ја напушта свежата вода. Се мрести во горниот дел на Јангцекјанг, главно во текот на март и април, а понекогаш и околу ноември и декември. Мажјаците се мрестат секоја година, но повеќето женки не. Женката произведува од 57.000 до 102.000 јајца. мини|Примерок од Sinosturio dabryanus изложен во Музејот на хидробиолошки науки на Институтот за хидробиологија Вухан
Заштитен статус Оваа риба некогаш била вообичаена риба во системот Јангце. Позната е од главната река и некои од нејзините поголеми притоки, како и од некои езера поврзани со системот. До крајот на 20 век, таа била истребена од долниот тек на реката и ограничена на горните текови во Сичуан. Главните причини за нејзиното драстично опаѓање вклучуваат прекумерен риболов, вклучително и прекумерен улов на млади риби. Изградбата на брани, особено браната Гежуба и браната Три клисури, го блокирало движењето на рибата по реката, ограничувајќи ја на горните текови. Исто така, предизвикало фрагментација и деградација на живеалиштата. Зголемениот развој и уништувањето на шумите на земјиштето во близина на реката го зголемиле загадувањето од отпадни води и истекување. Басенот Јангце е и бил негов главен опсег, но е пронајден и во сливот на Жолта Река, со последните записи од 1960-тите.
Рибата се одгледува во заробеништво од 1970-тите. Илјадници единки се пуштени во сливот на реката Јангцекјанг, но очигледно не се размножуваат. Сепак, ова повторно населување може да биде единствениот напор за спречување на истребувањето на видот.
На 7 јуни 2024 година, Кинеската корпорација „Три клисури“ ослободила над 800.000 единки одгледувани во заробеништво во реката Јангцекјанг, со планови да продолжи со нивното размножување со идни масовни ослободувања во иднина.
На 13 април 2025 година, истите научници ја потврдиле првата дива репродукција на овој вид по значителни напори за создавање соодветни услови за мрестење на есетрата. Три дена подоцна, на 16 април, биле забележани првите диви пилиња, докажувајќи дека повторното воведување на есетрата во дивината е можно.
Наводи
Категорија:Слив на Јангцекјанг Категорија:Есетри