мини|329x329пкс|Подготовка на хеладо де паила, во Ибара, Еквадор . Паила е вид сад за готвење што се користи во неколку земји во Јужна Америка и се однесува на голема плитка метална тава или земјена чинија која честопати се користи и како чинија за сервирање на храната подготвена во неа. Јадењата што се служат во глинени паила често се подготвуваат во самата паила со печење во рерна.
Понатаму, зборот паила се користи и за јадењата што се јадат од него, како што се паила марина и паила де хуево. Предност на глинената паила е тоа што глината добро ја задржува топлината и ја одржува храната топла. Нејзин валенсиски еквивалент е паељата, која локалното население ја нарекува едноставно ароз (ориз).
Етимологија Паила потекнува од старофранцускиот збор paele, а од латинскиот збор patĕlla. Првпат е потврден во Шпанија во 16 век, а во тоа време се појавиле и деминутив (pailita) и аугментатив (pailón). Неговите сродни зборови вклучувале современ француски poêle и каталонска paella. Денес, употребата на терминот е широко распространета во Јужна Америка, но релативно ретка во Шпанија, каде што дублетната падила преживува како паила во Андалузија.
Регионални сорти Освен што се користела за подготовка на традиционалната фритата со свинско месо, големата плитка и тешка бакарна паила од Еквадор се користела и низ целата земја и во департманот Нарињо во Колумбија како „кофа со мраз“. Ова се прави со ставање на чинијата на мраз и додавање состојки како овошје, кое се мешало за да се формираат различни сладоледи и сорбети.
Во Чиле и Перу, глинените тави се користеле за готвење пченкарен леб и други специјалитети како што биле леб или „тава марина“.
Во Боливија, особено во регионот Кочабамба, паилата се користела за готвење чичарон. Наводи
Категорија:Кујнски прибор
Категорија:Перуански ракотворби