Шордич

thumb|Градско собрание на Шордич Шордич () ― област во Лондон, Англија и се наоѓа во лондонската општина Хакни, покрај соседните делови на Тауер Хамлетс, кои исто така се сметаат за дел од областа поради историските црковни врски. Шордич се наоѓа североисточно од границата со Лондонско Сити и се смета за дел од лондонскиот Ист Енд.

Во 16 век, Шордич бил важен центар на елизабетанскиот театар, а од тогаш е и важен центар за забава. Денес, таму се наоѓаат многу пабови, барови и ноќни клубови. Најкомерцијалните области се наоѓаат најблиску до Лондон Сити и по должината на патот А10, а останатите се претежно станбени.

Топонимија Раните пишувања на името вклучуваат Соредих (околу 1148 г.), Соресдик (1183–1184), Сордиг (1204), Шоресдих (1220–21) и други варијанти. Топонимистите генерално се согласуваат дека името потекнува од староанглискиот збор „scoradīc“, т.е. „брег-ров“, при што брегот е речен брег,, но постои несогласување во врска со идентитетот на споменатиот „брег“. Сугестијата дадена од Ајлерт Еквал во 1936 година дека „ровот“ можеби водел до „брегот“ на Темза, сè уште е широко популарна претпоставка. Сепак, други научници го оспоруваат ова толкување врз основа на тоа што Лондон Сити се наоѓа помеѓу Шордич и Темза. Еден правопис што го користел Џон Стоу во 1598 година, ја отвора можноста дека името првично можеби се однесувало на одвод или воден тек. Областа некогаш била мочурлива, а името може да има некаква врска со реката Волбрук, која извирала во Хокстон, течела по она што сега е пат, и покрај поранешниот театар. Реката била позната во оваа област како Дипдич, Флоуд Дич или само Дич.

Народната етимологија тврди дека местото првично било наречено „Шорс Дич“, според Џејн Шор, љубовницата на Едвард IV, за која се претпоставува дека починала или била погребана во ров во областа. Оваа легенда денес е одбележана со голема слика, во библиотеката Хагерстон филијала, на која е прикажано телото на Шор како се вади од ровот, и со дизајн на глазирани плочки во продавница на главната улица Шордич на кој е прикажана нејзината средба со Едвард IV. Сепак, областа била позната како Шордич долго пред да биде родена Џејн Шор: на пример, Истражувањето на Лондон наведува околу 26 дела што датираат помеѓу 1148 и 1260 година, а кои користат некоја верзија на името.

Во друга теорија, исто така сега дискредитирана, антикварот Џон Вивер тврдел дека името е изведено од Сер Џон де Сердич, кој бил господар на имотот за време на владеењето на Едвард III (1327 – 1377).

Историја

Потекло лево|мини|Црквата Шордич Иако сега е дел од Внатрешен Лондон, Шордич претходно бил надворешно предградие на Лондон, поставен околу црквата Шордич на старата раскрсница каде што Шордич Хај Стрит и Кингсленд Роуд се пресекуваат со Олд Стрит и Хакни Роуд.

Шордич Хај Стрит и Кингсленд Роуд се мал сектор од римската Ермин Стрит и современиот пат А10.

Црквата Шордич (официјално позната како „Св. Леонард“, Шордич) е од античко потекло. Таа е спомената во познатата реплика „кога ќе се збогатам, велат ѕвоната на Шордич“, од англиската детска песничка „Портокали и лимони“.

Шекспир и елизабетанскиот театар десно|мини|Споменик на елизабетанските актери погребани во црквата Шордич Во 1574 година, градските власти ја забраниле изградбата на театарски куќи во областа на Лондонско Сити. Следствено, театрите биле изградени во предградијата, надвор од нивната надлежност.

Првиот од нив се случил во 1576 година, кога Џејмс Бурбиџ ја изградил првата театарска куќа во Англија, позната како „Театарот“, на местото на Приоратот (денес одбележан со плоча на патот Куртена и ископан во 2008 година).

Вилијам Шекспир живеел во близина на имот со поглед на црковниот двор на црквата „Св. Елена“ во областа Бишопсгејт Вајтн во градот. Неговите рани драми за првпат биле изведувани во Шордич, во Театарот и во блискиот театар „Кертаин“, изграден следната година и 183 метри на југ (обележано со комеморативна плоча на улицата Хјует покрај улицата Кертаин). Драмата Ромео и Јулија за првпат била изведена тука, драмата Хенри V била изведена тука, а рана верзија на Хамлет исто така за првпат била изведена во Шордич.

Шекспировата компанија ја преместила дрвената конструкција на „Театарот“ во Саутерк по истекот на договорот за закуп во 1599 година, со цел да го изгради театарот „Глоуб“.

Предградието Шордич било привлечно како локација за овие рани театри бидејќи, како и Саутерк, било надвор од јурисдикцијата на пуританските градски татковци. Сепак, тие го навлекле гневот на современите моралисти, заедно со локалните „ниски станови и куќи на незаконско и неуредно одморалиште“ и „големиот број распуштени, лабави и дрски луѓе сместени во такви и слични бучни и неуредни места, како што се сиромашни колиби и живеалишта на просјаци и луѓе без трговија, штали, гостилници, пивници, таверни, градинарски куќи претворени во живеалишта, обични, куќи за коцки, куглани и куќи за бордели“.

17 и 18 век Во текот на 17 век, богатите трговци и француските хугенотски ткајачи на свила се преселиле во областа, основајќи текстилна индустрија во Шордич, Спиталфилдс и околните области. До 19 век, Шордич бил и центар на индустријата за мебел, сега одбележана во Музејот на домот на Кингсленд Роуд. Овие индустрии опаднале кон крајот на 19 век.

19 век Во 1886 година, парохијата Света Троица, Шордич, била создадена за да ги задоволи потребите на растечкото население; првиот викар била англо-католичкиот свештеник, Артур Осборн Монтгомери Џеј, син на Вилијам Џејмс Џеј, капелан на Дулип Синг. До 1889 година, била отворена црквата Света Троица, со црковна сала и училиште, на улицата Олд Никол. Контроверзно, црквата била домаќин на боксерски клуб и гимнастичка сала, а ова отец Џеј го сметал за витално за враќање на локалните мажи од уличните тепачки. Во 1894 година, црквата отворила пансион, Тринити Чемберс.

Во 1893 година, започнала работата за изградба на Баундари Естејт, како проект за расчистување на сиромашните предградија.

Викторијанска забава лево|мини|Постер од 1867 година од Националниот стандарден театар Во текот на19 и почетокот на 20 век, Шордич бил центар за забава што можел да се спореди со Вест Енд и имал многу театри и музички сали. Ниту едно од овие места за забава не е зачувано денес.

Прва светска војна Во Првата светска војна, градоначалникот, Хенри Базби Берд, и општината Шордич формирале баталјон од доброволци од целата општина кои служеле заедно како 20-ти (службен) баталјон, Мидлсекс полк (Шордич). Баталјонот бил познат и како „Боксерски баталјон“ (полкот од Мидлсекс имал прекар „Тврдокорни“). Доброволците биле регрутирани во Градското собрание на Шордич и обучени во Викторија Парк и Колумбија Маркет. Единицата служела на Западниот фронт од 1916 до 1918 година како дел од 121-та бригада на 40-та дивизија, учествувајќи во акциите против линијата Хинденбург и кај Бурлон Вуд. По огромните жртви што ги претрпел за време на германската пролетна офанзива од март-април 1918 година, баталјонот се вратил во Англија. Потоа, реконструиран, баталјонот се вратил во Фландрија како дел од 14-та (лесна) дивизија и служел за време на последната победничка офанзива. Споменикот на баталјонот се наоѓа во црквата „Свети Леонард“ на улицата „Шордич Хај“.

Втора светска војна Шордич бил бомбардиран за време на Втората светска војна, при што околу 495 од неговите цивилни жители биле убиени.

Областа била погодена од најмалку 279 високоексплозивни бомби, 6 падобрански мини, 7 V-1 „дудлбагови“, 2 V-2 ракети и илјадници килограми запалливи направи. Поради уништувањето на домови и индустрија се појавила можност за создавање на паркот Шордич и паркот Хагерстон.

Современ Шордич мини|Кафуле во Бокспарк Шордич Порано област претежно населена со работничка класа, од 1990-ти години Шордич станал популарен и модерен дел од Лондон, особено поврзан со креативните индустрии. Честопати спојувана со соседната област Хокстон, во областа се случиле зголемувања на цените на земјиштето и недвижностите.

Поранешните индустриски згради се претворени во канцеларии и станови, додека „Кертан Роуд“ и „Олд Стрит“ се познати по своите клубови и пабови кои нудат различни места што можат да се споредат со оние од Вест Енд.

Кон средината на 1960-ти години, главните улици на Шордич биле формирани во еднонасочен систем од 1,6 км, кој се претворил во пат со сообраќајни метежи, лоши услови за пешачење и возење велосипед, големи брзини, високи стапки на судири и доцнења на автобуските услуги. По долга кампања, тогаш новоформираниот Транспорт за Лондон се согласил да ги врати повеќето улици како двонасочни, проект кој бил завршен кон крајот на 2002 година.

Во поново време, областа и Олд Стрит станале популарни кај лондонските компании за веб-технологија кои ги насочуваат своите седишта околу областа Ист Лондон Тек Сити. Овие компании имаат тенденција да гравитираат кон кружниот тек на Олд Стрит, што довело до терминот „Силиконски кружен тек“ за да се опише областа, како што се изразил премиерот Дејвид Камерон во говорот во ноември 2010 година.

Пабот „Стагс Хед“ бил прогласен за заштитен споменик од втора категорија во 2015 година од страна на Историска Англија.

Јужен Шордич претрпел огромна трансформација. Неколку петкатни или шесткатни згради се срушени во областа Шордич, која граничи со Лондон Сити. На нивно место се планира изградба на различни високи згради, кои ги отсликуваат архитектонските стилови во Сити.мини|Шордич и околината, 1755 година. Североисточниот дел од мапата е дел од парохијата Шордич. Географија Шордич опфаќа широка област, но неговото историско срце се наоѓа јужно од Олд Стрит, околу главната улица Шордич и црквата Шордич. Областите Хокстон и Хагерстон се историски дел од Шордич уште од средновековниот период и го зафаќаат северозападниот и североисточниот дел од Шордич, соодветно; сепак, нивниот обем никогаш не е формално дефиниран.

Иако границите на Шордич се дефинирани, во последниве години не е така, откако метрополитенската општина Шордич се спои со некои од своите соседи и стана јужен дел од лондонската општина Хакни во 1965 година.

Администрација Шордич бил административна единица со постојани граници од средниот век до нејзиното спојување со лондонската општина Хакни во 1965 година. Шордич со векови се наоѓал на древната парохија Шордич (Св. Леонард), дел од округот Мидлсекс.

За граѓански цели, Законот за управување со метрополите од 1855 година ја претворил парохиската област во нов округ Шордич на метрополите, со исти граници како и парохијата. Законот на Лондонската влада од 1899 година ги претворил овие области во метрополитенски општини, повторно врз основа на истите граници, понекогаш со мали рационализации. Областите на општината, како што се денешните Шордич, Хокстон и Хагерстон, биле администрирани од Градското собрание на Шордич, кое сè уште може да се види на Олд Стрит. Обновено е и сега го води Фондот на градското собрание на Шордич.

Во 1965 година, Шордич бил споен со Хакни и Стоук Њуингтон за да се формира новата лондонска општина Хакни.

Управување Шордич е дом на Баронот Веи од Шореѓдич, кој живее во областа и е доживотен конзервативен пир и лорд како член на Домот на лордовите. Тој бил претставен на 3 јуни 2010 година.

Значајни локални жители

Џорџ Адамс (роден 1947 во Шордич), поранешен професионален фудбалер. Џон Аполд, член на Кралското друштво (1800–1865), пионер на центрифугалната пумпа Расел Бренд, актер и комичар Џејмс Бурбиџ, актер и импресарио од времето на Тјудорите: го изградил Театарот; погребан во црквата Шордич Ричард Бурбиџ, актер во „Дружината на Лорд Чемберлејн“, сопствената трупа на Шекспир. Познат по неговата изведба на најголемите улоги на Шекспир: Хамлет, Ричард III итн. Погребан е во црквата. Вилијам Џејмс Блеклок, британски пејзажен уметник, е роден во Шордич во 1816 година. Џошуа Компстон, куратор и основач на Factual Nonsense ; клучен во развојот на уметничката сцена во областа во раните 1990-ти; живеел и починал на Шарлот Роуд.