Григориј Рашки (почеток на 14 век) — српски средновековен писател, препишувач и епископ рашки.
Живот и дело Живеел во втората половина на 13 век и првата половина 14 век. Тој бил српски монах кој во младоста живеел и пишувал на Света Гора, во Хиландар. Исто така живеел и во манастирот Сопоќани. Тој бил вистински следбеник на светогорскиот дух, потполно посветен на светогорската и византиско-православната духовност. Автор е на два многу кратки текста со необична книжевна убавина. Подоцна бил избран за епископ рашки и се вратил во Србија - Рашка, за да „служи“ во Стари Рас. За манастирот Светите апостоли Петар и Павле во Стари Рас во 1305 година, тој го препишал Законоправилото на Свети Сава и во тој ракопис оставил извонреден запис за потребата од читање книги и за својата препишувачка работа. Записот се одликува со стилска и јазична совршеност и јасен, поетски израз. Познат е и неговиот натпис во 4 стиха (2 во византиски „политички стих“ дванаестерец и два во четиринаестерец), врежан на сребрениот крст на Стефан Урош II Милутин, наменет за истиот манастир, во кој се чувствува тенденцијата кон симетричен распоред на стиховите и правилна употреба на цезурата.
Превод на современ српски јазик Запис за Крмчијата на Свети Сава, Стихови до Светиот Крст, во: „Шест писатели од 14 век“ (Григориј Рашки, Јаков Серски, Силуан, Непознатиот Светогорец, Монахот Јефрем, Марко Пеќски), избор, денешна јазична верзија и редакција од Димитрије Богдановиќ. Белград, Просвета, СКЗ, 1986. Библиотека Стара српска книжевност во 24 книги, книга 10.
Категорија:Епископи на Српската православна црква