мини|Калцитски алабастер: Гробницата на Тутанкамон (починал во 1323 година п.н.е.) содржела практичен уметнички предмет, тегла за козметика направена од египетски алабастер, која има капак над кој стои лавица (божицата Баст). Алабастер - мека карпа која се користи за резбање и како извор на гипс во прав. Археолозите, геолозите и каменоделската индустрија имаат различни дефиниции за зборот алабастер. Во археологијата, терминот алабастер вклучува предмети и артефакти направени од два различни минерали: (i) ситнозрнест, масивен вид гипс, и (ii) ситнозрнест, лентест вид калцит.More About Alabaster and Travertine: Brief Guide explains the different definitions used by geologists, archaeologists, and the stone trade. Oxford University Museum of Natural History, 2012,
Хемиски, гипсот е воден сулфат на калциум, додека калцитот е карбонат на калциум. Како видови алабастер, гипсот и калцитот имаат слични својства, како што се светла боја, проѕирност и меки камења кои можат да се резбаат и вајаат; оттука и историската употреба и примена на алабастерот за производство на резбани, декоративни артефакти и уметнички предмети."Grove": R. W. Sanderson and Francis Cheetham. "Alabaster", Grove Art Online, Oxford Art Online, Oxford University Press, accessed 13 March 2013, subscriber link. Калцитниот алабастер е познат и како оникс-мермер, египетски алабастер и ориентален алабастер, кои термини обично опишуваат или компактен, лентен травертински камен или сталагмитски варовник обоен со вртложни ленти во кремова и кафеава боја.
мини|Артефакт од алабастер: Композитна биста на царот Септимиј Север; главата е мермерна, а бистата е од алабастер. Генерално, античкиот алабастер е калцит на поширокиот Близок Исток, вклучувајќи ги Египет и Месопотамија, додека во средновековна Европа е гипс. Современиот алабастер најверојатно е калцит, но може да биде и едното и другото. И двата се лесни за обработка и малку растворливи во вода. Тие се употребувале за изработка на разни уметнички дела и резба во затворен простор, бидејќи нема да преживеат долго на отворено.
Двата вида лесно се разликуваат според нивната различна тврдост: гипсениот алабастер (Мосова тврдост од 1,5 до 2) е толку мек што може да се изгребе со нокт, додека калцитот (Мосова тврдост од 3) не може да се изгребе на овој начин, туку со нож. Покрај тоа, калцитниот алабастер, бидејќи е карбонат, пече кога се третира со солна киселина, додека гипсениот алабастер останува речиси непроменет. Endnotes: M. Carmichael, Report on the Volterra Alabaster Industry, Foreign Office, Miscellaneous Series, No. 352 (London, 1895) A. T. Metcalfe, "The Gypsum Deposits of Nottingham and Derbyshire," Transactions of the Federated Institution, vol. xii. (1896), p. 107 J. G. Goodchild, "The Natural History of Gypsum," Proceedings of the Geologists' Association, vol. x. (1888), p. 425 George P. Merrill, "The Onyx Marbles," Report of the U. S. National Museum for 1893, p. 539.
Етимологија мини|Алабастерни прозорци во црквата Санта Марија ла Мајор од Морела, Шпанија (изградена од 13 до 16 век) Англискиот збор „алабастер“ е позајмен од старофранцускиот , кој пак, е изведен од латинскиот , и тоа од грчкиот () или (). Грчките зборови означувале вазна од алабастер.Alabastos, Henry George Liddell, Robert Scott, A Greek-English Lexicon, at Perseus
Името може да биде изведено понатаму од античкиот египетски збор , што се однесува на садовите на египетската божица Баст. Таа била претставена како лавица и често била прикажувана како таква во фигури поставени врз овие садови од алабастер."alabaster", Merriam-Webster Online Dictionary Старите римски автори Плиниј Постариот и Птоломеј напишале дека каменот кој се употребувал за чаши за миро, наречен алабастра, потекнувал од регион во Египет познат како Алабастрон или Алабастрити.
Својства и употребливост Најчистиот алабастер е снежно-бел материјал со фини униформни зрна, но често е поврзан со оксид од железо, кој предизвикува кафеаво заматување и жили во каменот. Погрубите сорти на гипс алабастер се претвораат со калцинација во париски гипс и понекогаш се познати како „камен гипс“.
Мекоста на алабастерот овозможува лесно да се резба во сложени форми, но неговата растворливост во вода го прави несоодветен за работа на отворено. Доколку алабастерот со мазна, полирана површина се измие со течност за миење садови, тој ќе стане груб, без сјај и побел, губејќи го поголемиот дел од својата проѕирност и сјај. Пофините видови алабастер се употребуваат во голема мера како украсен камен, особено за црковна украсеност и за огради на скали и ходници.
Современа обработка мини|Работилница за алабастер во Волтера, Тоскана, Италија
Работни техники Алабастерот се ископува, а потоа се продава во блокови на работилници за алабастер. Таму се сечат до потребната големина („квадратирање“), а потоа се обработуваат во различни техники: се вклучуваат на струг за тркалезни форми, се резбаат во тридимензионални скулптури, се длетаат за да се добијат нискорелјефни фигури или украси; а потоа им се дава елаборирана завршница што ја открива неговата проѕирност, боја и текстура.
Имитација на мермер За да се намали проѕирноста на алабастерот и да се добие непроѕирност што укажува на вистински мермер, статуите се потопуваат во голема када со вода и постепено се загреваат - речиси до точката на вриење - во процес кој бара голема грижа, бидејќи доколку температурата не се регулира внимателно, каменот добива мртво-бел, кредаст изглед. Ефектот на загревањето се смета дека е делумна дехидрација на гипсот. Доколку се третира правилно, тој многу наликува на вистински мермер и е познат како „мармо ди Кастелина“.
Боење Алабастерот е порозен камен и може да се обои во која било боја или нијанса, техника која се употребува со векови. За ова, каменот треба целосно да се потопи во разни пигментни раствори и да се загрее до одредена температура. Техниката може да се употреби за маскирање на алабастер. На овој начин се добива имитација на корал кој се нарекува „алабастерен корал“.
Видови, појава, историја мини|Сад за парфем од калцитен алабастер од гробницата на Тутанкамон, починал 1323 година п.н.е. Типично, единствено еден тип се вајува во која било одредена културна средина, но понекогаш и двата вида се обработени за да се направат слични парчиња на истото место и време. Ова бил случај со малите колби од типот алабастрон направени на Кипар од бронзеното време до класичниот период.Hermary, Antoine, Mertens, Joan R., The Cesnola Collection of Cypriot Art: Stone Sculpture, 2014, The Metropolitan Museum of Art, , 9781588395504, pp. 384-398
Панели на прозорци Кога се сече на тенки листови, алабастерот е доволно проѕирен за да се употреби за мали прозорци. За оваа намена се употребувал во византиските цркви, а подоцна и во средновековните, особено во Италија. Големи листови од арагонски гипсен алабастер се употребуваат широко во катедралата на Пресвета Богородица на Ангелите, осветена во 2002 година од страна на Архиепископијата во Лос Анџелес, Калифорнија. Катедралата вклучува специјално ладење за да се спречи прегревање на стаклата и нивно непроѕирно претворање. Античките го користеле калцитниот тип, додека современата катедрала во Лос Анџелес користи гипсен алабастер. Исто така, постојат повеќе примери на алабастерни прозорци во обични селски цркви и манастири во северна Шпанија.
Калцит алабастер мини|Калцитна чинија од староегипетската гробница „U“, Семерхет Калцитниот алабастер, потврд од гипсот, се употребувал во антички Египет и поширокиот Близок Исток (освен асирските палатски релјефи), а исто така и во современо време. Се наоѓа или како сталагмитски нанос од дното и ѕидовите на варовничките пештери, или како еден вид травертин, слично таложен во извори на варовничка вода. Неговото таложење во последователни слоеви го создава лентестиот изглед што мермерот често го покажува на пресек, од каде што потекнува неговото име: оникс-мермер или алабастер-оникс, или понекогаш едноставно (и погрешно) како оникс.
Египет и Близок Исток Египетскиот алабастер бил обработуван во голема мера во близина на Суец и Асјут.
Овој вид камен е „алабастер“ на древните Египќани и Библијата и често се нарекува ориентален алабастер, бидејќи раните примероци доаѓаат од Далечниот Исток. Се смета дека грчкото име алабастрити е изведено од градот Алабастрон во Египет, каде што се копал каменот. Локалитетот можеби го должи своето име на минералот; иако потеклото на името на минералот е нејасно
„Ориенталниот“ алабастер бил многу ценет за изработка на мали шишенца за парфем или вазни за маст наречени алабастра; името на садот е предложено како можен извор на името на минералот. Во Египет, занаетчиите употребувале алабастер за канопски тегли и разни други свети и гробни предмети. Саркофагот на Сети I, пронајден во неговата гробница во близина на Теба, е изложен во Музејот на Сер Џон Соун во Лондон; тој е врежан во еден блок од проѕирен калцитен алабастер од Алабастрон.
Алжирскиот оникс-мермер се ископува главно во покраината Оран.
Калцитниот алабастер се ископувал во древниот Израел во пештерата позната како Пештера на Близнаците во близина на Бејт Шемеш. Ирод го употребувал овој алабастер за бањи во своите палати.
Северна Америка Во Мексико, постојат познати наоѓалишта на деликатна зелена сорта во Ла Педрара, во округот Текали, во близина на Пуебла. Оникс-мермерот се наоѓа и во округот Техуакан и на неколку места во САД, вклучувајќи ги Калифорнија, Аризона, Јута, Колорадо и Вирџинија.
Гипс алабастер Гипсниот алабастер е помек од калцитниот алабастер. Се употребувал првенствено во средновековна Европа, а се уптребува и во современо време.
Антички и класичен Близок Исток мини|Ранет лав, детал од Ловот на лавови во Асурбанипал, 7 век п.н.е., Британски музеј „Мосулски мермер“ претствува вид гипсен алабастер пронајден на север од денешен Ирак, кој се употребувал за релјефите на асирските палати од 9 до 7 век п.н.е.; ова се најголемите видови скулптури од алабастер кои редовно се изработувале. Релјефот е многу низок, а резбата детална, но големите простории биле обложени со континуирани композиции на плочи од околу високи. Ловот на лавовите во Асурбанипал и воените релјефи од Лахис, и двата од 7 век п.н.е. и во Британскиот музеј, се едни од најпознатите.
Гипсниот алабастер бил широко употребуван за мали скулптури за внатрешна употреба во античкиот свет, особено во антички Египет и Месопотамија. Фини детали можеле да се добијат во материјал со атрактивен финиш без железни или челични алатки. Алабастерот се употребувал за садови наменети за употреба во култот на божеството Баст во културата на античките Египќани, а илјадници артефакти од гипс алабастер кои датираат од крајот на 4-тиот милениум п.н.е. се пронајдени и во Тел Брак (денешен Нагар), во Сирија.
Во Месопотамија, гипсениот алабастер бил материјал по избор за фигури на божества и верници во храмовите, како на пример фигура за која се верува дека го претставува божеството Абу, која датира од првата половина на 3-тиот милениум п.н.е., а која се чува во Њујорк.
Арагон, Шпанија Голем дел од светскиот алабастер се вади од средината на долината на реката Ебро во Арагон, Шпанија, каде што се наоѓаат најголемите познати експлоатирачки наоѓалишта во светот. Според брошура објавена од владата на Арагон, алабастерот на други места или е исцрпен, или неговото вадење е толку тешко што речиси е напуштено или се врши со многу висока цена. Во Арагон постојат две одделни места, и двете се наоѓаат во терцијарни басени. Најважното место е областа Фуентес-Азаила, во терцијарниот еброски басен. Другото е басенот Калатајуд -Теруел, кој го дели пиринејскиот масив на два главни сектори (северозападен и југоисточен).