Натролит — тектосиликатен минерален вид кој припаѓа на групата зеолити. Тој е хидриран натриум и алуминиум силикат со формулата . Најчесто е пронајден во Хегау, Германија. десно|мини|398x398пкс|Игли од натролит од Хоентвил (Типлокалитет) Името го добил од Мартин Хајнрих Клапрот во 1803 година, тоа е изведено од natron (), грчкиот збор за сода, поради содржината на натриум, и литос (), што значи камен. Иглест камен или иглест зеолит се други неформални имиња, кои алудираат на вообичаената ацикуларна форма на кристалите, кои често се многу тенки и се агрегирани во дивергентни прамени. Кристалите често се епитаксијални прераснувања на натролит, мезолит и гонардит во различни редови.
Својства Поголемите кристали на минералот најчесто имаат форма на квадратна призма што завршува со ниска пирамида, при што аголот на призмата е речиси прав агол. Кристалите изгледаат тетрагонални, иако всушност орторомбични. Постојат совршени расцепувања паралелни со површините на призмата. Минералот често се јавува и во компактни фиброзни агрегати, при што влакната имаат дивергентен или радијален распоред. Натролитот лесно се разликува од другите фиброзни зеолити по неговите оптички карактеристики.
Помеѓу вкрстените николи, влакната се гаснат паралелно со нивната должина и не покажуваат оптичка фигура при конвергентна поларизирана светлина. Натролитот е обично бел или безбоен, но понекогаш може да се јави и како црвеникав или жолтеникав. Неговиот сјај е стаклест, или, кај фино фиброзни примероци, свиленкаст.
Специфичната тежина на натролитот е 2,2, а неговата тврдост е 5,5. Минералот лесно се топи, дури во пламен од свеќа при што дава жолта боја поради присуството на натриум. Се разградува со хлороводородна киселина со одвојување на желатинозен силициум диоксид.
Животна средина Натролитот се јавува со други зеолити во амигдалоидните шуплини на базалтните магматски карпи. Тој е исто така чест кај нефелинските сиенити.
Значајни локалитети Одлични примероци на дивергентни групи бели призматични кристали биле пронајдени во компактен базалт во Пуи-де-Марман, Пуи-де-Дом, Франција. Огромни кристали биле пронајдени на полуостровот Кола, Русија (30 см на 13 см). Ѕидовите на шуплините во базалтот на Џајантс Козвеј, во округот Антрим, често се обложени со тенки иглички од натролит, а сличен материјал бил пронајден изобилно во вулканските карпи (базалт и фонолит) во Салесел, Аусиг и на неколку други места на север од Бохемија. Мон Сент Илер, Квебек, произвел големи кристали поврзани со многу ретки минерали. Заливот Фанди во Нова Шкотска, Њу Џерси, Орегон и Британска Колумбија, исто така, произвеле одлични примероци.
Се разликуваат неколку варијанти на натролит: фаргит е црвен натролит од Гленфарг во Пертшир; бергманит или спреустеин е нечиста варијанта која е резултат на промена на други минерали, главно на содалит, во аугитниот сиенит во јужна Норвешка.
Натролитот е тесно поврзан со бенитоитот, редок минерал со свој тип на локалитет во округот Сан Бенито, Калифорнија.
Натролитот формира непроѕирни бели сферични инклузии во нодули од проѕирен зелен прехнит од Вејв Хил, Северна Територија, Австралија.
Галерија
Наводи
Надворешни врски
Structure type NAT Mineral Galleries Mindat Webmineral
Извори
Категорија:Луминисцентни минерали Категорија:Орторомпски минерали Категорија:Минерали на алуминиумот Категорија:Минерали на натриумот