Бијвоетит-(Y) — многу редок минерал од ретки земјени елементи и ураниумDeliens, M., and Piret, P., 1982. со формула (Y,REE)8(UO2)16(CO3)16O8(OH)8·39H2O. Во споредба со оригиналниот опис, формулата на бијвоетит-(Y) е променета во текот на редефинирањето на кристалната структура.Li, Y., Burns, P. C., and Gault, R. A., 2000. Бијвоетит-(Y) е пример за природни соли што содржат и ураниум и итриум, а другите примери се камотоит-(Y) и сејкораит-(Y). Бијвоетит-(Y) доаѓа од наоѓалиштето Шинколобве во Република Конго, кое е познато по ретките ураниумски минерали. Другиот интересен минерал од ураниум што содржи ретки земјени елементи, поврзан со бијвоетит-(Y), е леперсонит-(Gd).Deliens, M., and Piret, P., 1982.
Минералот е именуван по холандскиот хемичар и кристалограф Јоханес Мартин Бијвоет.
Белешки за хемијата Други ретки земни елементи што го заменуваат итриумот („REE“ во дадената формула) се главно неодимиум, самариум, гадолиниум и диспрозиум, со помали цериум, европиум, тербиум и ербиум.Li, Y., Burns, P. C., and Gault, R. A., 2000. Ова е во мала спротивност со оригиналната објавена анализа, која ги имаше диспрозиумот, гадолиниумот и тербиумот како главни замени за REE.
Појава и асоцијација Бијвоетит-(Y) е пронајден во ураниумското наоѓалиштето Шинколобве во Република Конго, каде што се јавува во зона на оксидација, заедно со бројни други ураниумски минерали: леперсонит-(Gd), бекерелит, курит, касолит, урсинит, рутерфордин, шоепит, склодовскит, содиит, студит, торбернит и уранофан.
Кристална структура Иако првично се сметало дека е орторомбичен, подоцна се покажало дека бијвоетит-(Y) е моноклиничен. Структурната формула на минералот е [M3+83+(H2O)25(UO2)16O8(OH)8(CO3)16](H2O)14, каде што M = (Y,REE). Структурата има 16 места на ураниум, при што ураниумот припаѓа на речиси линеарни уранилни групи. Важните карактеристики на структурата се:Li, Y., Burns, P. C., and Gault, R. A., 2000.
присуство на уранил пентагонални бипирамиди (UPB), формирани со координација на (осум) уранил групи од три оксидни и два хидроксилни анјони присуство на уранил хексагонални бипирамиди (UHB), формирани со координација на уште осум уранил групи од шест оксидни анјони присуство на уранил карбонатен ланец паралелен со , од нов тип, изграден од димери на UPB и UHB со заеднички рабови и карбонатни групи присуство на неправилни M3+Φn полиедри (Φ - неспецифициран лиганд) што го поврзуваат синџирот на уранил карбонат, со што формираат соединение од нов тип на плоча паралелно со (010) локација на 14 молекули на вода во меѓуслојниот простор (одржани со водородна врска) врзување на преостанатите 25 молекули на вода со тривалентни катјони
Наводи
Категорија:Моноклински минерали Категорија:Карбонатни минерали Категорија:Лантаноидни минерали Категорија:Минерали на итриумот